Θα περίμενε κανείς με τόσες αυτοκτονίες που ακούμε αυτήν την εποχή να κάνουν χρυσές δουλείες τα γραφεία τελετών. Δεν είναι αλήθεια. Έχουν και αυτή τρομακτική μείωση στα έσοδα. Παραθέτω διάλογο από ιδιοκτήτη γραφείου τελετών:

"...[Έ]χουν μειωθεί οι θανάτοι. Ο κόσμος δεν οδηγάει πια και δεν σκοτώνονται στο δρόμο. Δεν κάνουν γλέντια και δεν σκάνε στο φαΐ. Ρε, οι Έλληνες, δεν πεθαίνουν!!!".

(Το τελευταίο το είπε με παράπονο).

O Captain, my Captain

Παράκουσα συζήτηση ενώ περίμενα να αρχίσει η ταινία στο σινεμά. Ένα κοριτσάκι παραπονιόταν σε ένα αγοράκι, ότι δεν μπορεί να βρει γκόμενο, γιατί παραείναι έξυπνη και 'geek'.

Το αγοράκι παραξενεύτηκε με αυτόν τον αυτοπροσδιορισμό της, και την ρώτησε τι ασχολίες έχει. Τον εξέπληξε λέγοντας του ότι της αρέσουν οι σειρές Σταρ Τρεκ. Το αγοράκι αμέσως απάντησε ότι και σε αυτόν αρέσουν πολύ όλες οι σειρές Σταρ Τρεκ που έχουν βγει ανά καιρούς και συνέχισε ρωτόντας την ποίος είναι ο αγαπημένος της Καπετάνιος του Εντερπράηζ. 

Το κοριτσάκι απάντησε, "Ο Όμπι Ουάν Κενόμπι".

Το αγοράκι της είπε, ότι δεν μπορεί να βρει γκόμενο, όχι επειδή είναι έξυπνη και geeky, αλλά επειδή είναι ηλίθια.

Είναι αλήθεια ότι το σπέρμα έχει 5 calories?

Sarcasm Fail

Σημείωση: ΤΤ = Trend Topic ή κάτι παρόμοιο στα τουητερικά.

Μην κλάνετε στις Νύχτες Πρεμιέρας 2012

10άρα κάρτα φέτος για τις Νύχτες Πρεμιέρας (2012). Ή εγώ γερνάω και γίνομαι πιο δύσκολος, ή διαλέγουν μαλακίες ταινίες. Κάθε χρόνο έπαιρνα 20άρα κάρτα και την γέμιζα. Πέρσι δυσκολεύτηκα λίγο. Φέτος με το ζόρι γέμισα την 10άρα.

Μέχρι στιγμής είδα 4 ταινίες, ακολουθεί συνοπτική περίληψη. Για την τελευταία έχουμε μπόνους περιστατικό, σαν αυτά που σας έχουμε συνηθίσει στο Mazablog.

 

SAFETY NOT GUARANTEED – 4/10

Μια ταινία που περίμενα πολλά. Βασισμένη σε ένα internet meme που είχε αναφερθεί εδώ πριν κανένα έτος. Δυστυχώς ήταν περισσότερο μελό και λιγότερο action από ότι περίμενα.

MUSHROOMING – 6/10

Άλλη μια ταινία που την περίμενα αλλιώς. Τελικά δεν είχε καθόλου supernatural στοιχεία, αλλά είχε αρκετό σουρεαλισμό και αλόγιστη βία, οπότε δεν έκλαψα τα λίγα λεφτά που πλήρωσα για να την δω.

GRABBERS - 8/10

Για την ώρα η καλύτερη ταινία του φεστιβάλ, αν και έχω μεγάλες προσδοκίες για το SAVAGES και το JUAN OF THE DEAD. Το GRABBERS παίρνει εξτρα βαθμούς για τις (λεπτές) Λαβκραφτιανές αναφορές, μια θεματολογία που μιλάει στην καρδιά μου. Αρκετό χιούμορ, λίγο σπλάτερ. Πολύ συμπαθητικό moster movie.

THE PACT – 3/10

 Με εκνευρίζουν ταινίες που αλλού το ξεκινάνε και αλλού το καταλήγουν. Και στο τέλος (πέρα από τις σεναριακές τρύπες) δεν καταλαβαίνω καν τι σήμαινε ο τίτλος. Χολυγουντιανή horror ταινία που δεν είναι horror. Το μόνο θετικό ήταν τα χρώματα που είχαν οι σκηνές.

38 TENOIRS (38 ΜΑΡΤΥΡΕΣ) – 5/10

SPOILERS (όχι ότι έχει σημασία. Αν δεν την είδατε την ταινία στο φεστιβάλ, αμφιβάλω αν θα μπορέσετε να την ξαναδείτε)

Σε μια γειτονιά στην Χάβρη (και όχι Χαβάη που είχα διαβάσει στην αρχή) διαπράττεται ένα στυγερό έγκλημα. Κανείς από τους 38 ένοικους του τετραγώνου δεν άκουσε κάτι. Αλλά όσο περνάει ο καιρός αποκαλύπτεται ότι όλοι άκουσαν τις 3 τρομαχτικές κραυγές του θύματος, αλλά κανείς δεν ενδιαφέρθηκε να φωνάξει την αστυνομία.

Στο τελευταίο δεκάλεπτο, πραγματοποιείται μάλιστα μια αναπαράσταση του εγκλήματος. Τρεις η ώρα το βράδυ, βάζουν μια  ηθοποιό να ουρλιάζει τρεις φορές ανά δύο λεπτά.

Πρώτο ουρλιαχτό που παγώνει το αίμα σου.

Σιγή 2 λεπτών.

Δεύτερο ουρλιαχτό.

Σιγή 2 λεπτών.

Το τρίτο ουρλιαχτό δεν το ακούσαμε ποτέ.

Ένας ταλαιπωρημένος θεατής δεν άντεξε άλλο την πίεση και άφησε μια κλανιά που πρέπει να την κρατούσε όλο το τελευταίο μισάωρο. Ο θεατής έδινε την δική του μάχη, μοναχός του, αλλά στο τέλος έχασε. Και η ήττα του έγινε γνωστή σε όλο τον κινηματογράφο. Η κλανιά του βγήκε με ένα θλιμμένο θόρυβο. Θέλω να πιστεύω ότι την κρατούσε όσο μπορούσε με σκοπό να την ‘χωνέψει’, αλλά τελικά συνθηκολόγησε και την άφησε ελεύθερη με τον όρο πως θα έβγαινα αθόρυβα. Αλλά αυτή τον πρόδωσε.

Χάριν αυτού του περιστατικού, η ταινία παίρνει άλλους 2 βαθμούς από εμένα και της βάζω 7/10

Κοινωνικό Συμβόλαιο

Στο μπαρ του γυμναστηρίου που πάει ο Μανώλης δουλεύει μια όμορφη κοπέλα, η Μαρία. Το μπαρ σερβίρει πορτοκαλάδες, χυμούς και ισοτονικά ποτά. Προσπαθώ να βρω ένα σοβαρό λόγο να δικαιολογήσει την ύπαρξη μπαρ στο γυμναστήριο αλλά δεν μπορώ. Ίσως το αποφάσισε η διοίκηση για κοινωνικούς λόγους. Για τους ιδίους λόγους δηλαδή που προσλαμβάνουν γυναίκες στις ιαπωνικές μεγαλοεπειχηρήσεις (megacorporations) χωρίς να τους δίνουν κάποιο πόστο. Έτσι για να υπάρχουν για να τις βλέπουν οι εργασιομανής Ιάπωνες

Η Μαρία είναι πολύ όμορφη και αρέσει στο Μανώλη, αλλά είναι λίγο ψυχρή απέναντι του. Ούτως ή άλλως, ο Μανώλης δεν είχε σκοπό να κάνει κάποια κίνηση εκδήλωσης ενδιαφέροντος Όπως κάνει με την δουλεία του, έτσι κάνει και με την γυμναστική. Δεν την μπερδεύει με την διασκέδαση. Η μοίρα όμως είχε άλλη άποψη.

Μια μέρα, ο Μανώλης ξέχασε τα κλειδιά του αυτοκινήτου του στο μπαρ. Στο τέλος του προγράμματος του άρχισε να τα αναζητεί. Η ώρα ήταν προχωρημένη και το μπαρ είχε κλείσει. Πάνω στη μπάρα όμως είδε ένα φίλο χαρτί και τα κλειδιά δίπλα. Πήρε τα κλειδιά και μετά διάβασε το χαρτί. Αυτό έγραφε:

Εγώ, ο Μανώλης Παπαπαρασκευάς, δεσμεύομαι να βγω βόλτα με την Μαρία Ντερποπούλου για ποτό. Η συνάντηση θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή που μας έρχεται και θα την πάρω από το σπίτι της με την LOTUS μου.

 

Η Μαρία είχε υπογράψει το χαρτί στο κάτω μέρος του. Ο Μανώλης στην αρχή νόμισε ότι είχε γίνει κάποιο λάθος. Μετά νόμισε ότι η Μαρία τον κορόιδευε. Και τέλος είδε τα κλειδιά του και κατάλαβε τι είχε γίνει. Ο μηχανισμός που απενεργοποιεί το συναγερμό από αυτοκίνητο του, ένα ΦΙΑΤ, έγραφε στην μια πλευρά “Lotus”. Καμία σχέση με τα γνωστά πολυτελή αυτοκίνητα, απλή συνωνυμία Παρόλα αυτά μια σατανική ιδέα πέρασε από το μυαλό του. Υπόγραψε το χαρτί, το άφησε στο μπαρ, εκεί που το βρήκε και έφυγε.

Την επόμενη φορά που πήγε στο γυμναστήριο, έκανε ότι έκανε και όλες τις άλλες φορές. Μόνο που η Μαίρη του κωλοτριβόταν. ‘Γειά σου Μανώλη!’, και ‘Δεν θα πιεις ένα χυμό Μανώλη, να τα πούμε’, και τέτοια. Στο τέλος του είπε, αγχωμένη, αν ισχύει το ραντεβού για την Παρασκευή. Ο Μανώλης της απάντησε ‘Φυσικά, αφού υπέγραψα’. Αντάλλαξαν τηλέφωνα και διευθύνσεις και όλα ήταν έτοιμα για το ραντεβού. Το μόνο που έλειπε ήταν η Lotus.

Ο Μανώλης είχε ακούσει ιστορίες για κοπέλες που στα πάρτι πιάνουν την κουβέντα με όλους και πάνω στην συζήτηση θα ρωτήσουν ‘που μένεις’ και στο τέλος της βραδιάς φεύγουν με όποιον μένει πιο βόρεια. Ένας φίλος του μάλιστα, για να αποφύγει τέτοιες μοιραίες γυναίκες, στα πρώτα ραντεβού πάει επίτηδες με το σαράβαλο αμάξι της μάνας του για να ξεσκαρτάρει την πλέμπα.

Ο Μανώλης δεν ήθελε απλά να προστατευτεί από αυτό το είδος. Ήθελε να το τιμωρήσει! Ο Μανώλης είναι ιδιωτικός υπάλληλος. Ο μισθός του δεν ήταν ποτέ μεγάλος, πόσο μάλιστα αυτήν την δύσκολη εποχή. Παρόλα αυτά δεν λυπήθηκε τα λεφτά. Bros before hoes. Στην εκδίκηση δεν κάνουμε οικονομίες.

Την Παρασκευή πήγε και νοίκιασε μια Lotus για μια βραδιά.

Έπρεπε να δείτε το χαμόγελο της Μαρίας όταν μπήκε στο αμάξι. Έλαμπε ολόκληρη και όχι μόνο επειδή είχε χαλάσει το μισό μισθό της στο κομμωτήριο και στο Hondo. Ήταν σαν την Σταχτοπούτα όταν ήρθε να την πάρει η μαγική άμαξα. Η κιλότα της, πρακτικά, γλιστρούσε από τα πόδια της. Σαν να είχε αποκτήσει δικό της μυαλό και να ήθελα να κάνει παρέα στους αστραγάλους της. Με δυσκολία την κρατούσε στην θέση της, κάτω από το κοντό φόρεμα της.

Δεν πήγαν ποτέ για ποτό, αλλά πέρασαν ένα μαγευτικό και κουραστικό βράδυ κοιτώντας (κυρίως η Μαρία) τον βραδινό ουρανό του λεκανοπεδίου από τον Υμηττό. Η Lotus είχε sunroof.

Είχε αρχίσει να ξημερώνει όταν ο Μανώλης κοίταξε με νόημα το ρολόι του, και γυρνώντας προς την Μαρία της λέει: “Άντε, βάλε το βρακί σου γρήγορα γιατί πρέπει να επιστρέψω το αμάξι!”. Η άμαξα έγινε κολοκύθα, μόνο που σε αντίθεση με το παραμύθι, τώρα την Σταχτο-puta την πόναγε και ο κώλος της.

Ιπτάμενες Ψωλιές

Φίλη ενώ έβλεπε το "Ιπτάμενα Στιλέτα", το 2004, δημιούργησε την έκφραση Ιπτάμενες Ψωλιές. Πετυχημένη έκφραση, αλλά χάθηκε στην αφάνεια.

Χρόνια αργότερα, η έκφραση Ιπτάμενες Ψωλιές, βρήκε νέα πνοή στο λογιστήριο της εταιρείας που εργάζομαι.

Η έκφραση χαρακτηρίζει μια αόρατη απειλή που πλανάται πάνω από τα κεφάλια μας. Οι Ιπτάμενες Ψωλιές εμφανίζονται συχνότερα σε καιρούς δύσκολους, όταν όλοι ψάχνουν αφορμή να φωνάξουν σε υφιστάμενους τους. Όταν δηλαδή υπάρχει "ΕΝΤΑΣΗ". Αργά ή γρήγορα, η ψωλιά θα πέσει στο κεφάλι κάποιου, και όχι απαραίτητα στο κεφάλι αυτού που του αξίζει.

Οι Ιπτάμενες Ψωλιές εμφανίζονται κυρίως σε χώρους εργασίας και πετάνε ανά ζεύγη. Αν δείτε μόνο μια Ιπτάμενη Ψωλιά, προσοχή. Κάπου θα ελλοχεύει και δεύτερη. Μερικές φορές και τρίτη. Οι Παρασκευές είναι οι πιο επικίνδυνες μέρες, γιατί τότε βγαίνουν οι Ιπτάμενες Ψωλιές για ζευγάρωμα. Τότε είναι που κυκλοφορούν σε σμήνη, και είναι και καυλωμένες. Επίσης και οι Δευτέρες είναι επικίνδυνες. Τότε κυκλοφορούν οι Ιπτάμενες Ψωλιές που δεν εκτονώθηκαν το Σαββατοκύριακο Είναι σαφώς λιγότερες από αυτές της Παρασκευής, αλλά είναι και οι πιο επικίνδυνες.

Το χτύπημα της Ιπτάμενης Ψωλιάς λέγεται “Ψωλοκοπάνημα”, και το νιώθεις καλά αν και μερικές φορές έχει μικρή διάρκεια. Έχει ένταση και μένος, αν και συνήθως είναι αναπάντεχο. Εκεί είναι η μαγεία του. Έρχεται από το πουθενά. Μερικές φορές πάλι βλέπεις την Ιπτάμενη Ψωλιά να έρχεται από μακριά, σαν να σε προειδοποιεί. Άλλες φορές μπορείς να την αποφύγεις και άλλες όχι. Σε μαγνητίζει. Σε καθηλώνει. Όπως καθηλώνουν οι προβολείς των αυτοκινήτων τα ελάφια στους ορεινούς αυτοκινητόδρομους. Μερικές φορές σε τραβά προς το μέρος της, όπως οι Σειρήνες τον Οδυσσέα. Όπως το νέον, τα κουνούπια.

Την ψωλιάν φυγείν αδύνατον.

Ακολουθεί θεατρικό κείμενο, βγαλμένο από την ζωή (και από τα αρχεία του λογιστηρίου).

ΙΠΤΑΜΕΝΕΣ ΨΩΛΙΕΣ

Μια αρχαία τραγωδία που είναι πάντα επίκαιρη. Σε 5 πράξεις.

ΔΡΑΜΑΤΙΚΑ ΠΡΟΣΩΠΑ

Βασίλης - Υπάλληλος

Μανώλης - Υπάλληλος

Νίκος - Υπάλληλος

Τοντορής - Υπάλληλος για εξωτερικές εργασίες

Οικονομικός - Οικονομικός Διευθυντής

Χορωδία - Όλοι οι υπάλληλοι του λογιστηρίου

ΠΡΑΞΗ 1: Όπου η απειλή αποκτά ονομασία.
(Καθημερινή πρωί στη δουλεία. Συζήτηση στην κουζίνα της εταιρείας ενώ φτιάχνουν καφέ.)

Νίκος: Έχω παρατηρήσει ότι όλο το Σεπτέμβριο υπάρχει μια ένταση στο λογιστήριο.
Βασίλης: Πάντα έτσι γίνεται μετά τις διακοπές του Αυγούστου.
Νίκος: Ναι, αλλά τώρα είναι χειρότερα. Όλοι θέλουν λεφτά ΤΩΡΑ!
Βασίλης: Όλοι έχουν νεύρα.
Νίκος: Επικρατεί ένταση. ΕΝΤΑΣΗ! Την νιώθεις στην ατμόσφαιρα.
Τοντορής: Εγώ φεύγω για εξωτερική δουλειά.
Νίκος: (αγνοώντας τον Τοντορή) Μια φίλη είχε πει ότι είναι σαν να έρχονται Ιπτάμενες Ψωλιές.
Χορωδία:  ΙΠΤΑΜΕΝΕΣ ΨΩΛΙΕΣ! ΙΠΤΑΜΕΝΕΣ ΨΩΛΙΕΣ!


ΠΡΑΞΗ 2: Όπου η απειλή αποκτά υπόσταση.
(2 ώρες αργότερα. Ο Οικονομικός εισβάλει στο λογιστήριο).

Οικονομικός (οργισμένος): Βασίλη! Που είναι ο Τοντορής! Ποιος τον έστειλε για εξωτερική δουλειά;
Βασίλης (ξαφνιασμένος): Εγώ δεν ξέρω τίποτα. Δεν τον έστειλα πουθενά.
(Ο Οικονομικός φεύγει)
Νίκος: Μπράβο, αποφύγες την πρώτη από τις πολλές.
Βασίλης: Την πρώτη από τις ποιές?
Χορωδία:  ΙΠΤΑΜΕΝΕΣ ΨΩΛΙΕΣ! ΙΠΤΑΜΕΝΕΣ ΨΩΛΙΕΣ!



ΠΡΑΞΗ 3: Όπου τα θύματα κάνουν το παν για να προσελκύσουν τα πυρά.
(Ίδιος χώρος. Λίγο αργότερα.)

Νίκος: Πείνασα. Θέλει κανείς να παραγγείλουμε σουβλάκια;
Βασίλης: Εγώ!
Μανόλης: Και εγώ!
Τοντορής: Ε, και εγώ τότε!
Νίκος: Ρε μαλάκες αν παραγγείλουμε όλοι, τότε ποιος θα μείνει στο γραφείο όταν θα τρώμε στην κουζίνα; Αν μπει κανείς, αν μπει ο Οικονομικός, τι θα κάνουμε;
Βασίλης: Σιγά μωρέ, πόση ώρα θα κάνουμε να φάμε ένα σουβλάκι;
Χορωδία: ΙΠΤΑΜΕΝΕΣ ΨΩΛΙΕΣ! ΙΠΤΑΜΕΝΕΣ ΨΩΛΙΕΣ



ΠΡΑΞΗ 4: Όπου προσδιορίζεται μια ρίζα του κακού. Όχι Η ρίζα, αλλά ΜΙΑ ρίζα.
(Ίδιος χώρος. Λίγο αργότερα.)

Βασίλης: Ώχ, ακούστε τι έμαθα! Θυμάστε την εργολαβία που είχαμε αναλάβει να βάλουμε κάμερες σε κάτι στύλους?
Νίκος: Ναι.
Βασίλης: Ε, άργησαν να μας προμηθεύσουν τις κάμερες και τώρα τα συνεργεία βρίσκουν φωλιές από πουλιά στα κουτιά που θα έμπαιναν πάνω οι κάμερες. Κάποιος θα φάει χέσιμο.
Νίκος: Φωλιές από πουλιά; Ή φωλιές από...
Χορωδία: ΙΠΤΑΜΕΝΕΣ ΨΩΛΙΕΣ! ΙΠΤΑΜΕΝΕΣ ΨΩΛΙΕΣ!




ΠΡΑΞΗ 5: Όπου η απειλή περιτριγυρίζει το θύμα, αλλά υπάρχει ελπίδα.
(Ο Τοντορής επιστρέφει στο λογιστήριο. Πολύ αργότερα.)


Τοντορής: Τσάμπα πήγα ως την εφορία, μου έλειπε ένα χαρτί!
Βασίλης: Α, καλά, έχεις ρακέτα;
Τοντορής (μπερδεμένος): Τί να την κάνω;
Βασίλης: Για να τις αποκρούσεις.
Τοντορής (πιο μπερδεμένος): Ποιές;
Χορωδία: (ΤΙΣ) ΙΠΤΑΜΕΝΕΣ ΨΩΛΙΕΣ! ΙΠΤΑΜΕΝΕΣ ΨΩΛΙΕΣ

ΤΕΛΟΣ

ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΕΡΓΟ - ΙΠΤΑΜΕΝΕΣ ΨΩΛΙΕΣ - (c) TheMAZAblog 2012

Κίνδυνος ελλοχεύει στην αγορά μεταχειρισμένων κινητών!

Τώρα που ανακοινώθηκε το Iphone 5, πολύς κόσμος θα σπεύσει να εκμεταλλευτεί την μείωση τιμών των προηγούμενων μοντέλων, αγοράζοντας τα μεταχειρισμένα Iphone 4s που θα πουλούν οι αρχικοί κάτοχοι και μικροτσούτσουνοι Έλληνες (με σκοπό να χρηματοδοτήσουν την αγορά του Iphone 5).

Εγκάρδιος φίλος, αγοράζει συχνά μεταχειρισμένα Iphone και Ipad. Mάλιστα, ένα μεταχειρισμένο Ipad 2 που αγοράσε, τελικά ήταν Ipad 3. Εδώ του έκατσε καλά, αλλά όταν διαβάσετε την ανάρτηση στο σύνολο της, θα αρχίσετε να έχετε και εσείς αμφιβολίες.

Και το λέω αυτό, γιατί πρόσφατα ανακάλυψα ένα ανησυχητικό trend που άρχισε να εμφανίζεται στην Ελληνική κοινότητα των χρηστών κινητών τηλεφώνων. 

Συγκεκριμένη ομάδα χρηστών, προκειμένου να μεγιστοποιήσουν τα οφέλη που απολαμβάνουν από το smartphone τους, τα βυθίζουν στον πρωκτό τους και κάνουν αναπάντητες κλήσεις με απώτερο σκοπό τον ηδονισμό και την κορύφωση της σεξουαλικής τους απόλαυσης (όποια και αν είναι αυτή)!  Και όλα αυτά χωρίς να σκέφτονται τον μελλοντικό αγοραστή του κινητού τους.

Η παραπάνω πληροφορία, δεν σας βάζει σε δεύτερες σκέψεις, όσον αφορά την αγορά μεταχειρισμένου κινητού?

Ημερολόγιο. Θα μπορούσε να είναι αληθινή ιστορία

Από το ημερολόγιο της:

Αγαπημένο μου ημερολόγιο, σήμερα ο άνδρας μου συμπεριφερόταν περίεργα. Είχαμε κανονίσει να πάμε για φαγητό σε ένα ωραίο εστιατόριο το βράδυ. Επειδή όλη μέρα ήμουν για ψώνια με τις φίλες μου, νόμιζα ότι είχε εκνευριστεί που άργησα να ετοιμαστώ, αλλά δεν το σχολίασε καθόλου. Η συζήτηση δεν κύλαγε όσο τρώγαμε και ήταν λίγο απόμακρος. Πρότεινα να πάμε κάπου ήσυχα να συζητήσουμε. Συμφώνησε αλλά δεν μίλαγε πολύ. Όταν τον ρώτησα τι έχει μου είπε ‘τίποτα’. Τον ρώτησα αν φταίω εγώ που είναι εκνευρισμένος. Μου είπε ότι δεν είναι εκνευρισμένος και δεν έχω κάνει τίποτα. Στον δρόμο της επιστροφής του είπα ότι τον αγαπώ. Μου χαμογέλασε και συνέχισε να οδηγάει. Δεν μπορώ να εξηγήσω την συμπεριφορά του. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί δεν μου είπε ‘και εγώ σε αγαπώ’. Όταν φτάσαμε σπίτι, ένιωσα σαν να τον έχω χάσει ολοκληρωτικά. Σαν να μην θέλει να έχει καμία σχέση μαζί μου. Είχε κάτσει στο καναπέ και έβλεπε τηλεόραση χωρίς να μιλάει. Συνέχιζε να είναι απόμακρος. Στο τέλος, και ενώ με έπνιγε η βουβαμάρα, αποφάσισα να πάω να κοιμηθώ. Μετά από δέκα λεπτά ήρθε και αυτός. Ένιωθα ότι οι σκέψεις του ήταν αλλού. Όταν τον πήρε ο ύπνος, έβαλα τα κλάματα. Δεν ξέρω τι να κάνω. Ξέρω ότι σκέφτεται κάποια άλλη. Η ζωή μου είναι ένα χάλι.

Από το ημερολόγιο του:

Σήμερα ο υπολογιστής δεν έκανε boot… δεν ξέρω τι φταίει.

(Ναι, είναι κλεμμένο και παραλλαγμένο, αλλά μου συμβαίνει συνέχεια)

Αδάμαστος, ελληνική fantasy ταινια.

Το ελληνικό κόμικ του Γιάννη Ρουμπούλια 'Χρονικά του Δρακοφοίνικα' μεταφέρεται στην μεγάλη οθόνη!

 

Σκηνοθεσία από Θάνο Κερμίτση. Το budget μαζεύτηκε από την πλατφόρμα indiegogo. Στην ταινία πρωταγωνιστούν επίσης οι Γιάννης Ρουμπούλιας, Κωνσταντίνα Γεωργαντά, Μελέτης Γεωργιάδης, Κυριάκος Κορογιάννης, Γεωργία Γιαννακούδη, Θάνος Κερμίτσης, Γιώργος Μπούγος και Κωνσταντίνα Τάτση.

Η ταινία είναι η πρώτη ελληνική ταινία 'sword and sorcery' που την χρηματοδοτεί το ίδιο το κοινό. H ταινία θυμίζει έντονα Conan, μιας και ο δημιουργός αναφέρει ανάμεσα στις επιδράσεις του είναι και ο Ρόμπερτ Χάουαρντ, ο δημιουργός του Conan. Το τραίλερ με εξέπληξε ευχάριστα. Επίσης είναι η πρώτη ελληνική ταινία που είναι βασισμένη σε ελληνικό κόμικ.

Ο δημιουργός του κόμικ, και ηθοποιός, Γιάννης Ρουμπούλιας, είχε υποδυθεί τον Ιωάννη Σέκερη δηλαδή τον Πανίσχυρο Μεγιστάνα των Νίντζα, στην ομότιτλη ταινία. Επείσης είχε γράψει και το, χμ, σενάριο. Να σημειωθεί ένας από τους Νίντζα ήταν και ο δικός μας, Τζατζίκιας, γέννημα θρέμμα της Μάζας.

Οι σκηνές μάχης έχουν χορογραφηφεί από την ARMA HELLAS. Ευχάριστο νεό, όσο αφορά την ποιότητα της χορογραφίας τουλάχιστο. Ακόμα και τα κουστούμια μου φαίνονται αξιόλογα.

Αδάμαστος!

Παρατηρήστε τον κλασσικό Έλληνα μεταλά στο βάθος. Respect!

O 'βάρβαρος', 'αιχμάλωτος' αλλά και Αδάμαστος δαμάζει την κακομαθημένη κόρη του στρατηγού. Μια από τις πολλές αλληγορίες της ταινίας για την υποδουλωμένη εργατική τάξη και την εξέγερση της εναντίων των αστών.

Χρέος της ΜΑΖΑΣ να στηρίξει αυτή την ενάρετη ταινία και να δείξει στις κινηματογραφικές αίθουσας ότι το κοινό των sword and sorcery ταινιών είναι πάνω από 100 άτομα, και διψάνε για τέτοιες ελληνικές παραγωγές.

Το πρελούδιο που συνάπτετε παρακάτω είχε δημιουργηθεί ως καμπανία για την χρηματοδότηση της ταινίας, ενώ το επίσημο site βρίσκεται στο indomitablemovie.wordpress.com

H Iστορία: Η ιστορία της ταινίας λαμβάνει χώρα 200 χρόνια μετά το τέλος του κόμικ,στις Χώρες του Βορρά και συγκεκριμένα στην Νοσβαλδία,την οποία πλέον διαφεντεύει η Αυτοκρατορία του Δρακοφοίνικα η οποία έχει κατακτήσει μεγάλο μέρος του Κόσμου του Έλεμπρος. Εκεί συναντούμε τον Ντράγκαρ,έναν Βάρβαρο που αποτελεί ιδιοκτησία του σκλαβέμπορου Φλάβιου,παίρνοντας έτσι μέρος σε βρώμικες μονομαχίες που γίνονται για χρήμα και δόξα.

Η μοίρα φέρνει τον Ντράγκαρ κοντά στον τόπο του για μια ακόμη φορά,καθώς ο Φλάβιος τον οδηγεί μαζί με άλλους μονομάχους στην Έπαυλη του Στρατηγού Ακιλόνιου,προκειμένου να συμμετάσχει σε αγώνες που οργανώνονται προς τιμήν της κόρης του Στρατηγού,της κακομαθημένης Βαλέρια.

Μια ευκαιρία παρουσιάζεται στον Ντράγκαρ και καταφέρνει να δραπετεύσει απο την Έπαυλη,παίρνοντας μαζί του ως όμηρο την Βαλέρια, προκειμένου να εξασφαλίσει ασφαλές πέρασμα στον τόπο του. Εξοργισμένος απο την απαγωγή της κόρης του,ο στρατηγός Ακιλόνιος πληρώνει έναν μυστήριο κυνηγό επικηρυγμένων,τον Φάλκο,μαζί με την ομάδα των μισθοφόρων του, προκειμένου να βρουν τα ίχνη του Ντράγκαρ και της κόρης του.

Α franzi-scanner darkly

Το περασμένο Σαβατοκύριακο η Μάζα γλέντησε σε μπαρ του Πειραιά, τα γενέθλια ενός ιδρυτικού και τιμημένου μέλους της όπως μόνο η Μάζα ξέρει να γλεντάει. Δηλαδή όπως όλοι οι άλλοι και κάνοντας crowd-surfing τον εορτάζοντα.

 

Μάλιστα το crowd-suring ήταν τόσο πετυχημένο που η διπλανή καγκουροπαρέα προσπάθησε μάταια να μας αντιγράψει κάνοντας crowd-surfing τον Πακιστανό που μπήκε στο μαγαζί να πουλήσει λουλούδια. 

Αυτός είναι ο εορτάζων, όχι ο Πακιστανός

Γυρνώντας  από το γλέντι, αργά το βράδυ, έπεσα πάνω σε μπλόκο για αλκοτέστ.

Είχα πάρει έναν δρόμο που θεωρούσα ότι ήταν πιο σύντομος για να βγω στην παραλιακή από το Μικρολίμανο, αλλά σε μια στροφή στην άκρη του δρόμου, ήταν ένα περιπολικό και μπροστά από αυτό ένας αστυνομικός αναβόσβηνε το φακό του καθώς τον πλησίαζα.

"Ωχ, την γαμήσαμε", σκέφτηκα.

Προηγουμένως, στο μπαρ, είχα προτιμήσει να καταναλώσω την βαρελίσια μπύρα Φραντζισκάνερ, φιλτραρισμένη βαυαρική Weiss, αφρώδη, δροσιστική και ελαφρώς πικρή. Σας την συνιστώ. Είχα πιει αρκετά ποτήρια από δαύτη, κερασμένα μεν, αλλά να που ήρθε η στιγμή να μοχθήσω για να μην τα πληρώσω εν τέλει στο Ελληνικό δημόσιο.

  

In Beer we Trust

Είχε έρθει η ώρα να χρησιμοποιήσω στη πράξη τα αρχαία κόλπα του μυαλού* της Μάζας. Αυτά που προσπαθώ να σας μάθω τόσο καιρό μέσα από το μπλογκ. Από την θεωρία, στην πράξη.

1ο Κόλπο: Ignorance is bliss

Αρχικά σκέφτηκα να αγνοήσω το μπλόκο και να συνεχίσω. Στο κάτω-κάτω ήταν μπλόκο της κακιάς ώρας. Δεν έκλιναι την κυκλοφορία. Απλά είχε παρκάρει το περιπολικό στην άκρη. Τα κανονικά μπλόκα είναι με τα αμάξια να είναι σταματημένα κάθετα στον δρόμο, και από πίσω αστυνομικούς να σε σημαδεύουν με καραμπίνες και ντουντούκες να φωνάζουν 'ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ'. Αν έφευγα χωρίς να σταματήσω, ίσως να τους έδινε και ένα καλό μάθημα και ερέθισμα για να βελτιωθούν στην δουλεία τους και να μην κάνουν μπλόκα άρπα-κόλα. Όσο πλησίαζα τον αστυνομικό με τον φακό σκεφτόμουν και τι ακριβώς θα τους έλεγα σε περίπτωση που για να σπάσει την μονοτονία του, αποφάσιζε να με καταδιώξει. "Νόμιζα ότι έχασες τους φακούς επαφής σου και έψαχνες να τους βρεις με τον φακό σου ή κάτι τέτοιο". Στο κάτω-κάτω αν κάποιος σου αναβοσβήνει το φακό τα ξημερώματα σε έναν ερημικό δρόμο, είναι φρόνιμο να σταματήσεις? Υπάρχουν και ανώμαλοι.

2o Κόλπο. Direct Confrontation

Στο τέλος, κατάλαβα ότι αν έφευγα θα ήταν δείγμα δειλίας. Και η Μάζα μπορεί να είναι πολλά πράγματα, αλλά όχι δειλή. H κατά-κέφαλη (head on) αντιμετώπιση θα ήταν η καλύτερη λύση. Καθώς τον πλησίαζα με το αμάξι, ετοιμαζόμουν για μια πνευματική αναμέτρηση. Θα ήταν εξουθενωτική. Ακόμα και αν κέρδιζα, υπήρχε μεγάλη πιθανότητα να προκαλούσα ανεπανόρθωτη ζημιά στον ανώτερο (σε σχέση με τους άλλους Μάζες) εγκέφαλο μου. Μπορεί να παγιδευόμουν μέσα στους δαιδαλώδεις διαδρόμους του ίδιου μου του μυαλού. Αλλά από την άλλη, οποιαδήποτε πνευματική ζημιά μου προκαλούσα, θα με έφερνε και ένα βήμα πιο κοντά στο νοητικό επίπεδο των εγκάρδιων φίλων μου. Θα ήταν ένα μακρύ ταξίδι, σίγουρα, αλλά κάποτε θα αντάμωναν οι δρόμοι μας, και θα μπορούσα επιτέλους να τους μιλάω επί ίσοις όροις.

Όρθωσα ένα πνευματικό τείχος άμυνας, σταμάτησα το αμάξι δίπλα στον αστυνομικό, κατέβασα το παράθυρο και του είπα: "Καλημέρα!"

3ο Κόλπο. Keep them Off-Balance

Είχα ένα ηλίθιο χαμόγελο, και γενικώς μια έκφραση σαν να έβρισκα έναν παλιό μου φίλο. Ήταν 4 το πρωί (ή 5? δεν θυμάμαι, και αυτό πρέπει να σας λέει κάτι για το τι διακυβευόταν στο επικείμενο αλκοτέστ) και δεν ήμουν σίγουρος αν σύμφωνα με το κοινωνικό πρωτόκολλο έπρεπε να είχα πει "Καλησπέρα", αντί για "Καλημέρα". Αποφάσισα να μην το σκεφτώ πολύ.

Ο αστυνομικός ήταν ευγενικός (και νεαρός) και κάτι μου απάντησε στο 'Καλημέρα' που του είπα, αλλά δεν θυμάμαι τι. Μετά μου έκανε και μια ερώτηση, αλλά ούτε αυτή θυμάμαι τι ήταν. Το βλέμμα μου ήταν καρφωμένο σε ένα μηχανισμό με λαμπάκια και ένα στόμιο που εξείχε. Ήταν στραμμένο προς το μέρος μου και με απειλούσε. Στο μυαλό μου δημιουργήθηκαν εικόνες με φαλλικά σύμβολα. Το αμυντικό μου τείχος είχε αρχίσει να ραγίζει πριν ξεκινήσει η μάχη. Κατάλαβα ότι ο εχθρός μου δεν ήταν μόνο ο άνθρωπος, αλλά και η μηχανή. Άρχισα να οργίζομαι.

4ο Κόλπο. All is fair in alcohol-testing and war

"Φυσήξτε εδώ από μακρυά" μου είπε προτάσσοντας άγαρμπα το μηχάνημα και το στόμιο του προς το μέρος μου. 

"Α! ΩΡΑΙΑ", φώναξα με χαρά γιατί δεν είχα καμία όρεξη να βάλω το στόμιο στο στόμα μου. Έπρεπε μόνο να φυσήξω Αλλά ακούστηκα κάπως παράξενα, χαρούμενα. 

Χαμογέλασα γιατί είχα έναν άσσο στο μανίκι μου. Είχα εγκυκλοπαιδικές γνώσεις σχετικά με τα αλκοτεστ. Είχα ακούσει ότι αν προτού φυσήξεις στο μηχάνημα, έχεις βάλει ένα καμένο σπίρτο στο στόμα σου, γίνεται μια χημική αντίδραση του άνθρακα με το αλκοόλ της αναπνοής με αποτέλεσμα να μην καταγράφεται στο κοντέρ. Σπίρτο βέβαια δεν είχα, αλλά είχα ακούσει ότι γίνεται κάτι παρόμοιο αν έχεις φάει ΠΟΛΥ σοκολάτα λίγο πριν το αλκοτέστ. Η σοκολάτα κολλάει στα τοιχώματα του στόματος και του φάρυγγα και απορροφά το αλκοόλ της αναπνοής, και πάλι μπερδεύεται το κοντέρ. Όπως περίπου με το σπίρτο. Αλλά ούτε σοκολάτα είχα.

Είχα όμως στο στόμα μου μια καραμέλα. Ίσως φταίει η μπύρα που είχα ήδη πιει, αλλά μου καρφώθηκε στο μυαλό ότι ήδη είχα νικήσει. Ήμουν σίγουρος ότι αποκλείεται το μηχάνημα να βγάλει αξιόπιστο αποτέλεσμα αν έχω στο στόμα μου μια καραμέλα. Ήμουν τόσο σίγουρος ότι είχα βρει ένα loophole στη θεωρία του αλκοτέστ που το θεώρησα δεδομένο να πανηγυρίσω και να χλευάσω τον αντίπαλο.

"Α! Ξέρετε έχω μια καραμέλα που τρώω, μήπως δημιουργήσει κάποιο πρόβλημα στην μέτρηση?", είπα, με μια εμφανή δόση ειρωνείας και ένα χαμόγελο στο πρόσωπο.

"Όχι, όχι, δεν πειράζει", μου είπε ο αστυνομικός, παραξενεμένος. Σκατά!

5ο Κόλπο. Never reveal your strength until the very last moment

Δεν πτοήθηκα. Είχα χάσει την μάχη, αλλά όχι τον πόλεμο. Πάντα έχω ένα backup plan.

"Ωραία λοιπόν", του είπα. "Να φυσήξω τώρα?"

"Ναι", μου είπε...

...και φύσηξα όσο πιο αδύναμα μπορούσα.

"Λίγο πιο δυνατά" είπε...

...και ξαναφύσηξα. Όσο σχεδόν όσο πιο αδύναμα μπορούσα.

"Με δύναμη!"

Κόλπο 6ο. Desperate times, call for desperate measures

"Ε δεν γαμιέται", σκέφτηκα και πήρα μια πολύ βαθιά, χολυγουντιανή αναπνοή, και φύσηξα. Το φύσιγμα μου βέβαια ήταν αντικλιμακτικό γιατί αν και ήταν φυσιολογικό δεν συμβάδιζε με το θέατρο που είχα παίξει όταν έπαιρνα την αναπνοή. Παρόλα αυτά το μηχανάκι προφανώς είχε αρκετά δεδομένα για να κάνει τις πράξεις του και να υπολογίσει αν το αλκοόλ που υπήρχε στο αίμα μου ήταν αρκετό για να γεμίσουν τα ταμεία του κράτους από την κλήση που θα έπρεπε να πληρώσω.

Κόλπο 7ο.Never join a battle that you have not already won

Ο νεαρός αστυνομικός κοίταξε την ένδειξη του μηχανήματός του, και μετά κοίταξε εμένα.

"Έχετε πιει?", με ρώτησε.

Τι ηλίθια ερώτηση. Μόλις μου έδειξε την αχίλλειo πτέρνα του. Έδειξε αδυναμία. Δεν ήξερε αν έχω πιει. Προσπαθούσε να μαντέψει. Προσπαθούσε να με κάνει να το παραδεχτώ. ΔΕΝ ΘΑ ΕΚΑΝΑ ΠΟΤΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΛΑΘΟΣ ΟΣΟ ΖΟΥΣΑ! Μου φανερώθηκε ο δρόμος για την λύτρωση. Όχι μόνο αυτό, αλλά θα τον νίκαγα με την αλήθεια.

"ΝΑΙ!", είπα. Και συμπλήρωσα, "ΜΙΑ ΜΠΥΡΑ!".

Όσο και αν σας φαίνεται παράξενο δεν είχα πει ψέματα. Ούτε είχα πει βέβαια και την αλήθεια. Στην ουσία εννοούσα ότι είχα πιει μόνο Φραντζισκάνερ. Μια μπύρα. Δεν είχα πιει και Heineken ή και Ντουβέλ. Αυτό θα ήταν υπερβολή. Θα είχα πιει 3 μπύρες και θα ήταν ανεύθυνο εκ μέρους μου να επιστρέψω σπίτι οδηγώντας. Όχι, είχα πιει μόνο Φραντζισκάνερ, βαρελίσια μπύρα, φιλτραρισμένη βαυαρική Weiss. Αφρώδη. Δροσιστική και ελαφρώς πικρή. Μου άρεσε πολύ αυτή η μπύρα. Μου άρεσε τόσο πολύ που δεν θυμάμαι καν πόσα ποτήρια από δαύτη ήπια.

"Αν μου λέτε ότι ήπιατε μία μπύρα, τότε θα ήπιατε μια μπύρα. Μπορείτε να φύγετε", μονολόγησε απογοητευμένος ο αστυνομικός. 

"Ευχαριστώ πολύ. Καλή συνέχεια", του ευχήθηκα με μια μικρή δόση ειρωνείας, τόση όση επιτρέπεται να έχει ο νικητής. Σήκωσα το παράθυρο, έβαλα μπρος και έφυγα. Ένα μικρό γελάκι δραπέτευσε από τα χείλη μου. Κανείς δεν μπορεί να γλυτώσει από την δύναμη του μυαλού της Μάζας. Ο αστυνομικός θα πρέπει να νιώθει τυχερός που θα επιστρέψει στην γυναίκα του, στην οικογένεια του, έχοντας σώας τα φρένας και φορώντας όλα τα ρούχα του. Θα πρέπει να νιώθει τυχερός που θα μπορέσει να δει την ανατολή του ηλίου άλλη μια μέρα από το παράθυρο του σπιτιού του και όχι από το παράθυρο του ψυχιατρείου. Γιατί η Μάζα είναι φιλεύσπλαχνη.

Η ιστορία είναι 100% αληθινή. Πριν καν σκεφτείτε να με αμφισβητήσετε, να ξέρετε ότι έχω μάρτυρες.

* Ο όρος είναι γνωστός και ως Jedi Mind Tricks.

Ω, ναι

Ακολουθεί τηλεφωνικό διάλογος από τα αρχεία του λογιστηρίου.


Προμηθευτής: Καλημέρα, είναι εκεί ο κύριος Ντερπόπουλος? Είμαι ο κ. Ντερπογιάννης

Υπάλληλος: Χαίρετε. Πρόκειται για πληρωμή?

Π: Ναι.

Υ: Η επωνυμία της εταιρείας σας, αν θυμάμαι καλά είναι Αφοί Ντερπογιάννης ΕΠΕ? Για να την βρώ στο σύστημα.

Π: Ναι

Υ: Να υποθέσω η συμφωνία έχει γίνει? Επειδή δεν βρίσκω το αντίγραφο της καρτέλας.

Π: Ναι

Υ: Μήπως είχε γίνει στην αρχή της εβδομάδας?

Π: Ναι.

Υ: Μάλιστα. Λοιπών, σας συνδέω με τον κ. Ντερπόπουλο τότε, ναι?

Π: ....

Trolled

Λαϊκισμος

Συνάδελφος εξεπλάγη που στο Αφγανιστάν καταδίκασαν σε θάνατο γυναίκα λόγω μοιχείας (στην ουσία την γούσταραν 2 άνδρες και για να λυθεί η διαφορά, αποφασίσανε να την εκτελέσουν). Μάλιστα τράβαγε τα μαλιά του γιατί, όπως είπε, τέτοιοι άνθρωποι έρχονται στην Ελλάδα να ζήσουν.

Τότε του είπε ο προϊστάμενος, 'Μα τι λες, αυτούς φοβάσαι? Στο χωριό μου είχαμε έναν που είχαν χαθεί οι δύο αδερφές του με διαφορά 1-2 χρόνια. Δεν υπήρχαν αποδείξεις, αλλά όλοι ήξεραν ότι τις έπνιξε και τις δύο στο ποτάμι γιατί είχαν προσβάλει την τιμή της οικογένειας του'.

Trivia: Η μοιχεία ήταν ποινικό αδίκημα στην Ελλάδα ως το 1982 που καταργήθηκε.

Πέτρες

Φίλος παραθέριζε μαζί με την κοπέλα του και ένα ακόμα φιλικό (και νέο) ζευγάρι που πήγαιναν πρώτη φορά διακοπές μαζί. Οι διακοπές κυλούσαν ήρεμα, αν και λίγο αμήχανα για το νέο ζευγάρι γιατί δεν είχαν εξοικειωθεί πολύ μεταξύ τους, μέχρι που ένα βράδυ άκουσε ένα βιαστικό χτύπημα στην πόρτα. Ήταν ο άνδρας από το άλλο ζευγάρι, χλομός, και με μια πετσέτα που είχε μπροστά στην κοιλιά του σαν να την προστατεύει από κάτι. Με τα πολλά, ο φίλος μου κατάλαβε ότι ο άλλος είχε τραυματίσει το όργανό του κατά την διάρκεια της συνουσίας. 

Πήγαν στον ιατρό του νησιού, τον οποίο αναγκάστηκαν να ξυπνήσουν γιατί ήταν σχεδόν ξημερώματα. Αφού είδε την έκταση της βλάβης, ξεστόμισε την άρτια εμπεριστατωμένη επιστημονική του διάγνωση, σε μορφή ρητορικής ερώτησης.

"Μα καλά, πέτρες γάμαγες?"