Wednesday, 22 June 2016

Η Θέρμανση του Πλανήτη.

Αποφάσισα να ασχοληθώ και εγώ με ένα cause. Με το Global Warming.


Θεωρώ ότι είναι το πιο ουσιαστικό cause που πρέπει να ασχοληθούμε γιατί σε αντίθεση με τα αλλά causes (transgender τουαλέτες, φεμινιστές, πυροβολισμούς πιθήκων και ευθανασίες κροκοδείλων σε ζωολογικούς κήπους, μετανάστες, αριστερούς και φασίστες), η Θέρμανση του Πλανήτη (έτσι λέγεται το GLOBAL WARMING, δεν είμαι σίγουρος) θα αφανίσει το ανθρώπινο είδος!


Δηλαδή ο σκοπός αυτός, έχει και ένα ψήγμα Υπαρξιακού Τρόμου, είναι λίγο Lovecraftian, οπότε αξίζει διπλά να ασχοληθεί κανείς με αυτό!


Όπως έλεγα λοιπόν, ο πλανήτης έχει γίνει πολύ ζεστός. Και με ενοχλεί πολύ αυτό. Για την ακρίβεια με ενοχλεί διπλά από ότι θα έπρεπε να ενοχλεί εσάς, γιατί είμαι και τριχωτός (ή χνουδωτός, αναλόγως τον κοινωνικό κύκλο με τον οποίο συναναστρέφομαι την εκάστοτε στιγμή). Το βράδυ ζεσταίνομαι, και αναγκάζομαι να ανοίγω το κλιματιστικό, με αποτέλεσμα το κλιματιστικό να επιβαρύνει την Θέρμανση του Πλανήτη και το επόμενο βράδυ να κάνει ακόμα περισσότερη ζέστη και πάει λέγοντας (αυτό λέγεται Φαύλος Κύκλος, ή vicious cycle. Ψάξτε στην Wikipedia, αλλά αν πάτε να ψάξετε κάτι τέτοιο, καλύτερα να ψάξετε για το Global Warming πρώτα).

Γιατί όμως υπάρχει απάθεια σχετικά με αυτό το φαινόμενο το οποίο πολύ σύντομα θα εξάλειψη τον ανθρώπινο είδος; Γιατί δεν θα το κάνει τόσο σύντομα όσο θα έπρεπε, για να ενεργοποιηθούμε και να ενδιαφερθούμε για την σωτηρία μας σαν είδος. Και εδώ κολλάει το
lovecraftian στοιχείο που είπα παραπάνω, ή όπως είχε πει ο Thomaw Ligotti, υπάρχει μια Πλεκτάνη Ενάντιων του Ανθρώπινου Εϊδους. Αλλά επιτρέψτε μου να κάνω μια παρένθεση και θα επανέλθω.


Προτού βουτήξω στα βαθιά και αρχίσω να γράφω για την Θέρμανση του Πλανήτη στο facebook και στα άλλα μέσω κοινωνικής δικτύωσης (βλέπε προσωπικούς βωμούς λατρείας) που συχνάζει η ωραιοπαθής νεολαία  με το κόμπλεξ αυτοπροβολής και το σύνδρομο της στιγμιαίας ικανοποίησης κάνοντας αναρτήσεις που φωνάζουν ‘ΚΟΙΤΑΧΤΕ ΜΕ!” και  “ΑΓΑΠΗΤΟΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ, ΣΥΜΦΩΝΗΣΤΕ ΜΑΖΙ ΜΟΥ ΚΑΙ ΘΑ ΣΥΜΦΩΝΗΣΩ ΚΑΙ ΕΓΩ ΜΑΖΙ ΣΑΣ!”. Σκέφτηκα να δοκιμάσω τα νερά με τους συναδέλφους μου.

“Ναι, πολύ ζέστη σήμερα και όσο περνάει ο καιρός θα γίνεται χειρότερα. Ξέρατε ότι οι επιστήμονες ενώ παλιά γράφαν άρθα χωρίς συναισθήματα, αποστειρωμένα κάπως, τώρα έχουν αλλάξει σχολή και γράφουν πιο ανθρώπινα και λένε πχ ότι δεν κοιμούνται τα βράδια ή ότι πηγαίνουν σε ψυχολόγο;”, είπα όταν ένας παραπονέθηκε για την ζέστη.

Αμέσως τσίμπησαν.

”Γιατί πάνε σε ψυχολόγο οι επιστήμονες ρε Νίκο;” με ρώτησε ένας τους, και κατάλαβα από το υφάκι του ότι ήθελε να αποπάρει.

Δεν τσίμπησα.

”Γιατί πως αλλιώς θα αντιμετωπίσουν το γεγονός ότι βλέπω ότι σε λίγες γενεές το ανθρώπινο είδος θα πάψει να υφίσταται; Είναι μεγάλο βάρος αυτή η γνώση”, του είπα και πρόσθεσα ότι, “χρησιμοποιούν συναίσθημα στα άρθρα τους, μπας και έτσι καταλάβουμε ότι βρισκόμαστε στο χείλος του γκρεμού. Αν δεν κάνουμε κάτι, η Θέρμανση του Πλανήτη θα μας αφανίσει!”

Η απάντηση ήταν: ”Σώπα μωρέ, τόσα εκατομμύρια χρόνια υπάρχουμε. Θα βρεθεί η λύση”

Αυτό εδώ είναι το μοιραίο λάθος μας. Η απάθεια.

Κλείνω την παρένθεση και επανέρχομαι στο ρυθμό της αύξησης της θέρμανσης που ανέφερα πρωτύτερα και στο ότι δεν είναι αρκετά γρήγορος για να κάνουμε κάτι. Είναι αργός. Και ο άνθρωπος δεν έχει φτιαχτεί για να αντιμετωπίζει απειλές που μας πλησιάζουν τους τόσο αργά. Ο αμυντικός μηχανισμός μας ‘Flight of Fight’ (διάβασε το στην Wikipedia) λειτουργία για άμεσες ή βραχυπρόθεσμες απειλές. Όταν η απειλή είναι μακροπρόθεσμη, δεν μπορούμε να την διαχειριστούμε, μουδιάζουμε. Έχουμε συνηθίσει (όπως είπα νωρίτερα κάνοντας foreshadown – κοιτάξτε το στο Wikipedia) στην στιγμιαία ικανοποίηση. Στα άμεσα αποτελέσματα σε κοντινές απειλές. Αλλά δεν υπάρχει τίποτα άμεσο στην αντιμετώπιση της Θέρμανσης του Πλανήτη και δεν υπάρχει τίποτα κοντινό στον αφανισμό του είδους μας. Δεν θα αφανιστεί η γενιά μας ούτε η επόμενη. Αλλά θα ταλαιπωρηθούμε αρκετά μέχρι να αφανιστούμε.


Ένα μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ο αυτό-έλεγχος. Είναι πολύ δύσκολος ο αυτό-έλεγχος στο πόσο τρώμε, στο πόσο αποταμιεύουμε και στο τι ψηφίζουμε. Κανείς δεν θέλει να καταστρέψει τον πλανήτη, αλλά όλοι μας προτιμάμε να φάμε ένα ντόνατ τώρα παρά δύο ντόνατς αύριο. Εγώ προσωπικά, χτες βράδυ, και προχτές και όλα τα βράδια του καλοκαιριου, πάντα ξαπλώνω δίνοντας στο εαυτό μου μια υπόσχεση που στο τέλος ποτέ δεν κρατάω. Να μην ανοίξω το κλιματιστικό, γιατί η Θέρμανση του Δωματίου βοηθάει την Ψύξη του Πλανήτη.

Friday, 10 June 2016

Για ένα κινητό

Το αφεντικό αγόρασε ένα κινητό Nitro-Z από το Περίγραμα. Βασικά αγόρασε πολλά κινητά, αλλά ένα ήταν κινητό Nitro-Z. Ζήτησε και μια θήκη για προστασία, αλλά δεν είχαν να του δώσουν.

Πήγε πάλι μετά από μία βδομάδα για να ζητήσει την θήκη αλλά πάλι δεν είχαν. Ούτε την δεύτερη βδομάδα είχαν φέρει θήκη. Την τρίτη βδομάδα το ίδιο.

Την τέταρτη βδομάδα του έπεσε το κινητό από τα χέρια και έσπασε η οθόνη. Το κόστος επισκευής ήταν όσο ένα καινούργιο κινητό. Τσαντίστηκε. Έκανε παράπονα, αλλά ο υπάλληλος ήταν ανένδοτος. Αυτό τον τσάντισε ακόμα περισσότερο. Γύρισε στην εταιρεία και έδωσε οδηγία στην γραμματεία, στο τμήμα προμηθειών και αγορών, στο λογιστήριο και στο τμήμα μηχανογράφησης να σταματήσουν να προμηθεύονται από το Περίγραμμα. Δεν του κάνουμε και λίγο τζίρο σαν εταιρεία, είναι η αλήθεια. Τώρα όλα αυτά τα τμήματα ψάχνουν πανικόβλητα να βρουν αντικαταστάτη που να μπορεί να μας προμηθεύσει καρέκλες, υπολογιστές, μελάνια και γραφική ύλη. Όλα αυτά για ένα γαμημένο κινητό Nitro-Z. 

Συνάδελφος προσπάθησε να μας καθησύχαση λέγοντας μας ότι όλο αυτό είναι προσωρινό και το αφεντικό θα γυρίσει και πάλι στο Περίγραμμα... αν έρθει γονυπετής ο Ριχάρδος (διευθύνων σύμβουλος του Περιγράμματος), στις 15 Αυγούστου από το Περίγραμμα ως τα γραφεία μας (δεν είναι μακριά) και ζητήσει συγνώμη αυτοπρόσωπος από το αφεντικό.

Wednesday, 8 June 2016

Θάνατος με χρέωση 0,3 ευρώ τα δέκα δευτερόλεπτα.

Προτιμώ να μου ρίξουν ατομική βόμβα παρά να μου χαρίσουν κινητό τηλέφωνο.

Με την ατομική βόμβα ξέρω πολύ καλά τον τρόπο που θα πεθάνω. Με το κινητό όμως;

Το χρησιμοποιώ σαν οδηγό πλοήγησης και με στέλνει σε γκρεμούς. Το βάζω στην τσέπη στο στήθος μου, μου προκαλεί αρρυθμίες. Το βάζω στην μπροστά τσέπη του τζιν μου, μου καταστρέφει το πολύτιμο σπέρμα μου. Το χρησιμοποιώ για να μιλήσω, μου προκαλεί καρκίνο στον εγκέφαλο. Το βάζω να φορτίσει πριν κοιμηθώ και στην καλύτερη περίπτωση ανατινάσσεται. Στην χειρότερη, παίρνει φωτιά και βρίσκω φρικτό θάνατο από ασφυξία ή καίγομαι ζωντανός ενώ κοιμάμαι. Και όλα αυτά γίνονται ενώ όλες οι κυβερνήσεις με παρακολουθούν με το Echelon και με ακούνε να ουρλιάζω ενώ βρίσκω το τέλος μου.

Tuesday, 17 May 2016

Πως να μην προσβάλλετε, άθελα σας, δημοσίους υπαλλήλους

«Θα πάτε στο δεύτερο όροφο, στο εισόδημα, και θα βρείτε στο βάθος μια νεαρή κοπέλα. Πείτε της ότι σας έστειλα εγώ»

Σταυροκοπήθηκα γιατί είναι πολύ σπάνιο ο διευθυντής της Εφορίας να δίνει τόσο απλές και κατανοητές οδηγίες. Αλλά έκανα λάθος.

Κατεβαίνουμε στο δεύτερο όροφο, μπαίνουμε σε λάθος γραφείο που ήταν στελεχωμένο εξ ολοκλήρου από γυναίκες και ακούω τον παρακάτω, άθελα αλλά και διαρκώς αυξανόμενα, προσβλητικό διάλογο με μια τυχαία υπάλληλο από το γραφείο γραφείου.

«Καλησπέρα σας,  μας είπε ο Έφορος να μιλήσουμε σε μια νεαρή κοπέλα σε αυτό το γραφείο…»
«Ναι…;»
«Απουσιάζει;»
«Ποίος να απουσιάζει;;»
«Η συνάδελφος!»
«… Τι ακριβώς θέλετε;»
Κοιτώντας με περιέργεια το αχανές γραφείο, «Μήπως έχετε γραφεία και πιο πίσω, στο βάθος; Μας είπε να μιλήσουμε σε μια νεαρή κοπέλα;»
«Τι ακριβώς θέλετε, παρακαλώ!»
«Μάλλον μπήκαμε σε λάθος γραφείο… Συγνώμη!»
«…»

Monday, 9 May 2016

Από που ξεφύτρωσες εσύ που θα μου πεις οτι ο Captain America είναι φασίστας;

Το Starship Troopers είναι από τις αγαπημένες μου ταινίες. Καταφέρνει και σατιρίζει την απολυταρχία και τον μιλιταρισμό με πολύ ύπουλο τρόπο. Τόσο ύπουλο που αυτοί που πραγματικά καταλαβαίνουν τι είναι η απολυταρχία (και τι ακριβώς εννοούμε με την λέξη φασισμός), καταλαβαίνουν και την σάτιρα και διασκεδάζουν με την ταινία. Οι άλλοι, αυτοί που χρησιμοποιούν την φράση «Είσαι φασίστας» σαν κάτι πιο ψαγμένο από το «Είσαι μαλάκας», δεν καταλαβαίνουν την σάτιρα, και νομίζουν ότι η ταινία είναι μια ωδή στο Φασισμό και προσβάλλονται με αυτήν.

Το ίδιο συμβαίνει και με το Judge Dredd (και τις ταινίες και τα κομιξ), όπου οι «δικαστές» είναι ταυτόχρονα και ένορκοι και εκτελεστές. Και όλα αυτά σε έναν κόσμο που όλοι είναι παράνομοι για κάποιο λόγο. Όλη αυτή η υπερβολή μου φαίνεται τρομερά αστεία, σαν ένα ανέκδοτο το οποίο είναι αστείο γιατί συμβαίνει πραγματικά. Προφανώς και ο Judge Dredd είναι ένα σύμβολο απολυταρχικού συστήματος, αλλά αυτό δεν παύει να κάνει τις ιστορίες του σαρκαστικές και άρα διασκεδαστικές. 

Αλλά το πρόβλημα μου είναι ο Captain America. Δύσκολα θα μπορούσε να πει κανείς ότι ο Captain America λειτουργεί ως σαρκασμός στα Αμερικάνικα σύμβολο. Όχι, ο Captain America έχει γραφτεί από Αμερικάνους για Αμερικάνους και έχει γραφτεί ως σύμβολο του Αμερικάνικου ονείρου, τρόπου ζωής και τα λοιπά. 

Έχω αρκετούς φίλους που αρνούνται να δουν μαζί μου την ταινία που βγαίνει τώρα γιατί «είναι αμερικανιά», «η ταινία έχει μόνο ξύλο και είναι βαρετή»  και «ο Captain America είναι φασίστας».


-ΕΙΝΑΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΑ

Η πλάκα είναι ότι αυτοί που το λένε, δεν βλέπουν καν ευρωπαϊκό κινηματογράφο για παράδειγμα. Απλά θέλουν να που μια παπαριά. Φυσικά είναι Αμερικανιά. Αμερικάνοι το γύρισαν. Γιατί το Transformers που τρέχατε να δείτε, δεν ήταν αμερικανιά Απλά εκεί τον έλεγαν Optimus Prime, όχι Optimus America όποτε δεν σας πείραξε, γιατί δεν ήταν τόσο χτυπητό. Την ταινία του Παπακαλιάτη που ήταν Ελληνική την είδατε; Τον Αστακό; Αυτά δεν ήταν Αμερικανιές, γιατί δεν τα είδατε; Γιατί ήταν μαλακίες, για αυτό.

Αλλά και το Κακό; Τον Αδάμαστο; Το Short Fuse, τα είδατε: Ελληνικά ήταν και αυτά. 

-Η ΤΑΙΝΙΑ ΕΧΕΙ ΜΟΝΟ ΞΥΛΟ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΒΑΡΕΤΗ


Η ταινία δεν έχει μόνο ξύλο, αλλά ναι, έχει πολύ ξύλο. Αν δεν θες να δεις ξύλο, θα την βρεις βαρετή και το καταλαβαίνω, αλλά τότε γιατί έλεγες ότι σου αρέσει το TRASNFORMERS και το PACIFIC RIM:

CAPTAIN AMERICA ΕΙΝΑΙ ΦΑΣΙΣΤΑΣ


Εδώ με πιάνει νευρικό γέλιο. Αυτός που το είπε αυτό δεν ξέρει δυο πράγματα. Τι είναι ο Φασίστας και τι είναι ο Captain America. Εγώ ξέρω. 

Φασίστας είναι αυτός που επιβάλλεται και επιβάλλει σε πολίτες παρά τη θέλησή τους, αυτά που επιβάλλει το φασιστικό σύστημα. Τα επιβάλλει είτε με τη βία, είτε με παραβίαση  των δικαιώματων των πολιτών όπως περιορισμός της ελευθερίας του λόγου, αυστηρής νομοθεσίας, καταστολή ενάντιών κινητοποιήσεων με απότερω σκοπό να θέσει το έθνος υπεράνω κάθε άλλης αξίας. Δηλαδή φασίστας δεν είναι αυτός που διαφωνεί με τις μαλακίες που γράφεις στο facebook.



Άρα αφού ο Captain America υπερασπίζετε το έθνος της Αμερικής είναι… φασίστας;


Για να δούμε τι γίνεται στην ταινία. Ο Τόνυ Σταρκ, ο Iron Man, είναι βιομήχανος. Έχει μια εταιρία κατασκευής όπλων. Και θέλει όλοι οι Σούπερ Ήρωες να καταγραφούν σε μια λίστα, η κυβέρνηση να ξέρει τις μυστικές τους ταυτότητες και να παρακολουθεί όλους τους πολίτες με τους δορυφόρους του Τόνυ Σταρκ. Του βιομήχανου. Τέρμα δηλαδή στην ανωνυμία και στις προσωπικές ελευθερίες. Σας θυμίζει κάτι αυτό;

Και στην ταινία ο Captain America, που είναι υπέρ της ατομικότητας, αρνείται σε όλο αυτό και εξού και ο τίτλος της ταινίες “Civil War”. Ο Στηβ Ροτζερς, πριν το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο ήταν φοιτητής καλών τεχνών. Στις ταινίες είναι αντι-ρατσιστής. Του αρέσουν οι ανεξάρτητες γυναίκες. Και πιστεύει ότι ο σωστός πατριώτης είναι αυτός που συνέχεια αμφισβητεί την κυβέρνηση. Στην προκειμένη ταινία, πολεμάει ενάντια στον Βιομήχανο. Άρα δεν είναι φασίστας. Και όσοι δεν είναι φασίστας, ξέρουμε πολύ καλά πως είναι δικοί μας. Είναι ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ! 

(εκτός και αν είναι τεράστια ρομπότ από άλλο πλανήτη ή αρχαίοι θεοί από άλλη διάσταση, οπότε αυτοί είναι κάτι έξω από την πραγματικότητα μας) 

Sunday, 8 May 2016

Geeks and Goths

Όπως σε όλες τις geek παρέες, έτσι και στην δικιά μου υπήρχε πάντα κάποιος που όταν παιζαμε rpg, πρόφερε το weapon ως γουέαπον και τον κοροιδευαμε. Πίσω από την πλάτη του γιατί συνήθως ήταν και ο dungeon master. Και πολλές φορές το session έκανε μεγάλες παύσεις για να επιχειρηματολογήσουμε όχι για το αν το rust monster καταστρέφει τα μαγικά σπαθιά αλλά για το αν το melee προφερετε ως μελή, μηλή ή μέλε. Αντίστοιχο πρόβλημα είχε δημιουργήσει και το ξορκι magic missile. Ήταν μίσιλ ή μισάηλ; Ξέραμε για να κάνει unsheathe ο πολεμιστής το σπαθί του έχανε ένα γύρω, αλλά πως έλεγες το unsheathe στα Ελληνικά. Πιο μεγάλη
 ήταν  η χαρά μας όταν ο μάγος τελικά αναφώνησε "ΞΕΘΗΚΑΡΩΝΩ!", παρά όταν σκοτώσαμε τον νεκρομάντη.

Διηγούμουν αυτά τα προβλήματα που ειχαμε μικροί σε ένα φίλο και μου απάντησε με παράπονο, "Τί να πούμε κι εμείς οι γκοθάδες που ακόμα δεν ξέρουμε πως προφέρονται οι Depeche Mode..."



(Η αλήθεια είναι, μου εκμυστηρεύτηκε αργότερα, ότι είχε ακούσει σε συνέντευξη τον Γκαχάν να λέει "Depeche Mode" με προφορά τελειως διαφορετική από αυτή που χρησιμοποιούσε τόσα χρόνια ο ίδιος που προτίμησε να το ξεχάσει και να συνεχίσει να προσποιείται άγνοια).

Friday, 6 May 2016

Τεχνολογία και γκόμενες

Έκτακτη 48 απεργία τα ΜΜΜ σήμερα, και μπαίνει στο γραφείο ένας οικοδόμος/εργάτης που είναι έτοιμος να βγει στην σύνταξη. Βασικά για αυτό ακριβώς το λόγο είχε το ραντεβού.

"Πωωω ρε παιδιά! Πιο εύκολο να βρεις γκόμενα σήμερα από ταξί", μαw είπε και μας έστειλε αδιάβαστους.

Σιγή αμηχανίας στο γραφείο μέχρι που ακούγετε μια φωνή από το βάθος. "Εεε, υπάρχει application για τα κινητά για αυτό!".

"Για να βρίσκεις γκόμενα;"

"Όχι, για ταξί".



(αν και θα μπορούσαν να φτιάξουν μια ελληνική βερσιόν του Tinder. Και για όνομα, θα μου άρεσε το TaxiGom.)

Wednesday, 4 May 2016

Ο καλόψυχος

Έχω στο facebook έναν γνωστό από αυτούς τους καλόψυχους. Αλλά σε βαθμό αηδίας. Για παράδειγμα είχε γράψει πρόσφατα (όλα σε κεφαλαία γιατί το θέμα ήταν επείγον για αυτόν), μια ανάρτηση προς κάθε υπεύθυνο που με λίγα λόγια ανησυχούσε εντόνως σχετικά με τους πρόσφυγες και αν το κράτος έχει προβλέψει τι θα κάνει αν γίνει σεισμός και μείνουν στον δρόμο, γιατί φυσικά αν γίνει σεισμός το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνει το κράτος πρέπει να αφορά τους πρόσφυγες και όχι τους πολίτες του.

Σήμερα, του έσπασαν το αμάξι στα Εξάρχεια. Και γράφει ότι στην αρχή είχε θυμώσει αλλά μετά σκέφτηκε τι προβλήματα θα έχει ο ναρκομανής που έψαχνε λεφτά για την δόση του. Ο θυμός του έφυγε γρήγορα, έγραψε, και ελπίζει να μπορέσει το πρεζάκι να φτιάξει την ζωή του.

Ναι φίλε μου, ο θυμός σου έφυγε, αλλά το σπασμένο αμάξι έμεινε. Πείτε με παρτάκια, αλλά εμένα δεν με νοιάζει ιδιαίτερα αν θα φτιάξει πρώτα την ζωή του το πρεζάκι, ή το αμάξι του ο καλόψυχος φίλος μου. Αρκεί να την φτιάξει πριν βρει το δικό μου αμάξι.

Wednesday, 13 April 2016

Τι χρησιμοποιούσαν πριν εφευρεθεί το χαρτί τουαλέτας;

Πριν από την εφεύρεση του χαρτιού τουαλέτας τα πράγματα ήταν δύσκολα. Κάθε διαφορετική περιοχή του κόσμου είχε βρει και μια διαφορετική και ευφάνταστη λύση.

Για παράδειγμα στις δημόσιες τουαλέτες στην Αρχαία Ρώμη έδιναν ένα ραβδί που στην άκρη του είχε ένα νωπό σφουγγαράκι. Οι πλούσιοι Ρωμαίοι χρησιμοποιούσαν μια μάλλινη μπάλα βρεγμένη με ροδόνερο. Στην, κατεχόμενη από Βίκινγκς, Αγγλία, επίσης χρησιμοποιούσαν μαλλί αλλά χειρότερης ποιότητας και χωρίς να το βρέχουν με ροδόνερο, ενώ στον Μεσαίωνα, οι μάλλινη αυτή μπάλα αντικαταστήθηκε από μπάλα από άχυρα ή σανό.

Την ίδια εποχή, στη Χαβάη, χρησιμοποιούσαν φλοιό καρύδας, ενώ Εσκιμώοι χρησιμοποιούσαν χιόνι και βρύα από την τούνδρα. Πλούσιοι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο χρησιμοποιούσαν συχνά κάνναβη και μαλλί, ενώ οι Γάλλοι ευγενείς χρησιμοποιούσαν δαντέλες. Οι δε Βρετανοί άρχοντες χρησιμοποιούσαν σελίδες από βιβλία.

Οι πιο φτωχοί χρησιμοποιούσαν τα χέρια τους, το γρασίδι, πέτρες, κοχύλια ή ροκανίδια, ενώ η χρήση του νερού ήταν επίσης κοινή σε όλο τον κόσμο. Στην Ινδία, χρησιμοποιούσαν το αριστερό χέρι για να καθαριστούν ενώ στην Αφρική χρησιμοποιούσαν το δεξί. Το άλλο χέρι σε κάθε περιοχή χρησιμοποιούταν για τις χειραψίες και γενικώς θεωρείτο αγένεια να χρησιμοποιήσεις το λάθος χέρι.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες χρησιμοποιούσαν εφημερίδες και τηλεφωνικούς καταλόγους πιο συχνά, όπως και βιβλία. Ο Καζαμίας του Αγρότη τυπωνόταν με μια μικρή τρύπα στην γωνία κάθε φύλλου για να μπορεί κανείς να το κρεμάσει στα παράσπιτα (δηλαδή στις εξωτερικές τουαλέτες). Ο κατάλογος των Sears ήταν επίσης ιδιαίτερα δημοφιλής μέχρι την εποχή που άρχισε να τυπώνεται σε γυαλιστερό χαρτί το οποίο όμως θεωρήθηκε ανθυγιεινό και σταμάτησε να χρησιμοποιείται. Επίσης στις Ηνωμένες Πολιτείες ήταν συνηθισμένη και η χρήση του κότσαλου του καλαμποκιού.

Tuesday, 5 April 2016

Κόρτο Μαλτέζε

«Διαβάζεις κόμιξ;»
«Ναι!»
«Και εγώ!»
«Ποιος είναι ο αγαπημένος σου ήρωας; Εμένα είναι ο Μπατμαν. Παραμονεύει την νύχτα κυνηγώντας και σκορπίζοντας τον τρόμο στους εγκληματίες…»
«Α δεν διαβάζω τέτοια κόμιξ.»
«… Και τι κόμιξ διαβάζεις δηλαδή;»
«Δε διαβάζω μωρέ εμπορικά κόμιξ για σούπερ ήρωες που πετάνε και απευθύνονται σε παιδάκια. Σαχλαμάρες με λέηζερ και εκρήξεις. Διαβάζω πιο ψαγμένα. Με φιλοσοφικές αναζητήσεις και πολιτικά μηνύματα. Διάβαζα Παρα πέντε, Μοέμπιους, Μανάρα… τέτοια».
«Ε καλά και δεν έχεις κάποιο αγαπημένο ήρωα από αυτά τα κόμιξ που διαβάζεις»
«Βασικά έχω έναν, ναι. Είναι ναυτικός, με μακριές φαβορίτες, γυναικάς και λίγο αλάνι. Πολυταξιδεμένος…»
«Πώς τον λένε;»
«Κόρτο Μαλτέζε.»

«Ωραία ρε μαλάκα! Όταν σου την πέσουν το βράδυ τίποτα κλέφτες στον δρόμο, φώναξε τον Κόρτο Μαλτέζε που είναι και πολυταξιδεμένος να σε σώσει!» 

Monday, 21 March 2016

Νάνοι και αυτοκίνητα.



Ενώ οδηγούσα, μιλάγαμε στο αμάξι για το Lord of the Rings, τα χόμπιτ,  τα ξωτικά και τους νάνους.

Την ίδια στιγμή πέρασα έξω από ένα αυτόματο πλυντήριο αυτοκινήτων. Η ταμπέλα έγραφε
ΠΛΥΣΙΜΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ ΜΕ ΝΑΝΟΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ

Κόντεψα να τρακάρω.




(συζητώντας το περιστατικό με φίλο, μου είπε ότι είχε μια φίλη που ήθελε στον γάμο της να νοικιάσει νάνους. Δεν είναι σίγουρος τι ακριβώς είχε στο μυαλό της. Μάλλον ακροβατικά ή κάτι τέτοιο.

Και επειδή μιλάμε για νάνους, διαβάστε και αυτό, το παλιό: Μανιτάρια

Friday, 18 March 2016

Ακόμα περισσότερος φόβος και παράνοια στους δρόμους της Αθήνας

Και όπως οδηγούσα, πετάγεται από τον κάθετο δρόμο ένα αμάξι, ενώ είχε στοπ, και χώνεται μπροστά μου αναγκάζοντας με να πατήσω απότομα φρένο για να μην τρακάρουμε.

Κορνάρω κοφτά και διακριτικά για να τραβήξω το βλέμμα του οδηγού. Τον βλέπω να με κοιτάει από το καθρεφτάκι. Σηκώνω το χέρι μου, κλείνω την παλάμη κάνοντας τη γροθιά και την κουνάω πάνω κάτω μερικές φορές.

Σαν απάντηση στην χειρονομία μου, με αντιγράφει. Κάνει και αυτός μια γροθιά και την κουνάει πάνω κάτω. Αυτό με βγάζει από τα ρούχα μου. Όχι μόνο έκανε την μαλακία και παραβίασε το στοπ, μου ζητάει και τα ρέστα.

Πατάω γκάζι, και πάω ακριβώς δίπλα του. Ανοίγω το παράθυρο και του λέω ήρεμα και ευγενικά:
"Όταν σου έκανα έτσι", επαναλαμβάνω την χειρονομία με την γροθια και την παλλινδρομική κίνηση, "κατάλαβες τι εννοούσα;"

Ο οδηγός τα έχασε. Σαστισμένος μου λέει: "Εεε... τί;"

"Ότι τον παίζεις!"

Ποτέ μην μπλέκεις την δουλειά με την διασκέδαση


Ήρθε ένα φοιτητής σήμερα και ζήτησε τον Γιάννη, τον Προσωπάρχη, ο οποίος κάθετε δίπλα  μου. Ο φοιτητής ήταν αξύριστος, με πλήρη γενειάδα και μαλλιά ακούρευτα  όπως τα είχαν οι Oasis στα τέλη του 90. Επίσης ήταν πολύ ντροπαλός και μίλαγε σχεδόν ψιθυριστά. Ευτυχώς καθόμουν δίπλα στον Προσωπάρχη και άκουγα αρκετά καλά.

Έδωσε ένα χαρτί στον Γιάννη, τον προσωπάρχη, και του είπε ότι τον έστειλε ο κύριος  Παρασκευάς (το αφεντικό μας) και του είπε να βρει τον Γιάννη. Το χαρτί πιστοποιούσε ότι ήταν φοιτητής και φοιτούσε στην σχολή που είπε στον Γιάννη.

Ο Γιάννης είχε πλήρη άγνοια για το θέμα.

”Πρόκειται για πρόσληψη;”  τον ρώτησε ο Γιάννης.
”Δεν ξέρω…”, ψιθύρισε ο φοιτητής.
”Είναι μήπως για την πρακτική σου; Για αυτό μου έφερε το πιστοποιητικό της σχολής;”
”Δεν ξέρω… Έτσι μου είπε ο κύριος Παρασκευάς”
“Μαθητεία; Μήπως είναι μαθητεία; Σου λέει κάτι αυτό; Είναι διαφορετικό από την πρακτική αυτό”, επέμενε ο Γιάννης.
“Εεεμ δεν… Αυτό το χαρτί μου είπε να φέρω…”
”Δε σου είπε τι ακριβώς θα κάνεις;”
“Όχι… μου είπε μόνο να  σας φέρω αυτό το χαρτί.”, ξαναψιθύρισε.

Ο Γιάννης είχε μπλέξει. Δεν μπορούσε να πάρει τηλέφωνο τον κ. Παρασκευά γιατί βρισκόταν στο εξωτερικό. Δεν μπορούσε να ρωτήσει πιο πολλές λεπτομέρειες τον φοιτητή, γιατί δεν ήξερε πια ακριβώς είναι η σχέση του με τον κ. Παρασκευά. Το μόνο όπλο του που είχε ήταν ότι σε μια παρόμοια πρόσληψη για πρακτική, ο φοιτητής ήταν με τους σχεδιαστές και βοηθούσε, και πιο πολύ κοιτούσε τα σχέδια που έκαναν για να αποκτά εμπειρία.

“Πιο παλιά είχαμε κάτι φοιτητές που έκαναν την πρακτική τους και ήταν στο γραφείο με τους σχεδιαστές και έβλεπαν όταν έκαναν τα σχέδια. Κάτι τέτοιο θέλεις;”

Αφού το σκέφτηκε λίγο, ο φοιτητής απάντησε με σιγουριά, χωρίς να ψιθυρίζει πια, «Ναι! Μου αρέσει να… Θέλω να βλέπω!»

Δυστυχώς  η απάντηση που έδωσε και ο τρόπος που την είπε, του χάρισαν το παρατσούκλι, «Ο ματάκιας»

Monday, 15 February 2016

Φόβος και παράνοια στους δρόμους της Αθήνας


Ήμουν με το αμάξι κέντρο και περίμενα ένα φανάρι στην Θεμιστοκλέους να ανάψει πράσινο. Πίσω μου ήταν ένα μηχανάκι. Ήταν στενός ο δρόμος και δεν μπορούσε να με προσπεράσει για να κάτσει πλάι μου. Ή μπροστά μου, πάνω στην διάβαση των πεζών, όπως συνηθίζουν τα μηχανάκια.

Με το που ανάβει πράσινο, πριν καν ξεκινήσω αρχίζει να κορνάρει. Σάστισα λίγο. Μετά άρχισε να βρίζει, γιατί μάλλον είχε νεύρα από πριν που δεν μπόρεσε να μου χωθεί. «Άντε ρε μαλάκα! Πράσινο!»

Στο επόμενο φανάρι τον πρόλαβα και στάθηκα δίπλα του. Του κορνάρω για να γυρίσει να με κοιτάξει και αφού είχα την προσοχή του, κατεβάζω το παράθυρο σιγά-σιγά. Κοιτάζοντας τον στα μάτια, αλλά εστιάζοντας στο άπειρο, κατάφερα να δημιουργήσω μια ατμόσφαιρα παράνοιας. «Γιατί με έβρισε; Θες να κατέβω κάτω;» τον ρώτησα ήρεμα και σχεδόν μηχανικά.

«Ε, βιαζόμουν,» μου απαντάει σχεδόν απολογητικά και μου χαμογελάει. Ακριβώς εκείνη την στιγμή ανάβει το φανάρι και κατάλαβε ότι θα είναι δύσκολο να τον ξαναπετύχω στο επόμενο φανάρι λόγω κίνησης. κρυφτεί στην κίνηση.  Έχοντας αυτήν την γνώση, φωνάζει, «Άντε γαμήσου ρε μαλάκαααα!»