Tuesday, 4 September 2018

Καλέ ναι!

-Είσαι άγριος στο σεξ;
-Καλέ ναι!!!

Και έτσι το αστειάκι αυτό που διάβασα στο τουήτερ, έγινε ατάκα που δεν μπορώ να βγάλω απο το κεφάλι μου.

Πριν λίγο είδα το Brawl in Cell Block 99. Είχε αρκετά σκληρές σκηνές. Κοκκαλα να σπάνε, γνάθοι να ανοίγουν περισσότερο απο όσο κόβονται. Σε μια φάση με έπιασε νευρικό γέλιο απο την υπερβολή. Η Λυδία έκλεινε τα μάτια της.
-Χαχα. Μα είναι αστείο! Εσένα, όμως σε ενοχλούν αυτές οι σκηνές ε;
-Ε ναι. Εσείς οι άνδρες... σκέφτεστε διαφορετικά...
-Καλέ ναι!!!

Tuesday, 10 July 2018

Τεστ απιστίας

Σε μια συζήτηση που είχα με το πια είναι η ελληνική μετάφραση της λέξης detective, σαν εκδοχή άκουσα το 'Ιδιωτικός Ερευνητής' (μετάφραση λέξη προς λέξη του Private Investigator). Μου φάνηκε αστεία αυτή η μετάφραση και πήγα να γκουγκλάρω για να πάρω μια δεύτερη άποψη.

Τελικά και στην Ελλάδα αυτός είναι ο όρος που χρησιμοποιούν οι Έλληνες 'detective'. Μάλιστα βρήκα ωραία site που μου έφερναν στο μυαλό ταινίες φιλμ νουάρ. Ένα σάητ μάλιστα το πήγε και ένα βήμα πιο πέρα, και μου θύμισε το νεο-νουάρ Blade Runner. Βλέπετε πέρα από τις συνηθισμένες υπηρεσίες που παρέχει το γραφείο ερευνών (παρακολούθηση συζύγου, εντοπισμός κληρονόμων, εξαφανισμένων ατόμων και οφειλετών, παρείχε και μια υπηρεσία που την ονόμαζε 'ΤΕΣΤ ΑΠΙΣΤΙΑΣ'.

Το μυαλό μου αμέσως πήγε στο Voight-Kampff τεστ του Blade Runner που έκαναν οι αστυνομικοί στους υπόπτους για να εξακριβώσουν αν ήταν ρέπλικες (ή λεσβίες ξέρω 'γω...). Κάτι τέτοιο σκέφτηκα ότι θα κάνει και αυτό το γραφείο. Ερωτήσεις δηλαδή, άσχετες με την απιστία αλλά για αυτούς οι απαντήσεις θα ήταν καίριες για την εξακρίβωση της ύπαρξης απιστίας ή όχι. "Ενώ βλέπεις τηλεόραση, αισθάνεσαι ένα έντομο στο μπράτσο σου. Τι κάνεις;"

Όχι, η πραγματικότητα είναι πολύ πιο σκληρή. Το τεστ απιστίας είναι αυτό που ενώ δεν μπορείς να σταυρώσεις γκόμενα, ξαφνικά σου την πέφτει μια στο μπαρ και στο τέλος καταλαβαίνεις ότι ήταν βαλτή από τον ντετέκτιβ και χωρίς να το ξέρεις έχεις κοπεί στο τεστ απιστίας. Σκληρό.

(Ένα άλλο γραφείο ερευνών έχει την παρακάτω υπηρεσία: "Σε συνεργασία με πιστοποιημένα εργαστήρια το γραφείο μας είναι σε θέση να γνωρίζει αν σας απάτησε ο σύντροφός σας ύστερα από δειγματοληψία. Δείγμα μπορεί να συλλεχθεί από σεντόνια, ρούχα, εσώρουχα, προφυλακτικά, χαρτομάντηλα, τρίχες με τη ρίζα τους, σπέρμα, αίμα, αποτσίγαρα, ή οποιοδήποτε άλλο αντικείμενο το οποίο θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την ανίχνευση βιολογικού υλικού". Δηλαδή ακολούθησε ο ντετέκτιβ το παράνομο ζευγαράκι στον γαμηστρόνα, περίμενε να φύγουν και μετά τα προφυλακτικά, τα εξετάζει και θα σας πει αν σας απάτησε ή όχι ο σύντροφος αφού βγουν τα αποτελέσματα.)

Wednesday, 4 July 2018

Χρυσή Αυγή

Χτες είδα έναν εφιάλτη. Με κυνηγούσε η Χρυσή Αυγή.

Με έπιασαν εύκολα και μετά θέλαν να δουν αν είμαι Συριζαίος. Μου ανάγκασαν να τους δείξω τις τελευταίες πέντε (5) φωτογραφίες του κινητού μου για να βγάλουν πόρισμα. Τους το έδειξα γιατί ήμουν σίγουρος ότι δεν είχα κάμια ενοχοποιητική φωτογραφία (πχ φώτο που τρώω φτηνά σουβλάκια απο συναυλία ΚΝΕ ή τίποτα memes).

'Τι είναι αυτός με το ξυρισμένο κεφάλι που είναι σε όλες τις φωτογραφίες σου!', με ρώτησαν εξαγριωμένοι. 'ΜΑΣ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΕΙΣ;'

'Όχι ρε παίδια', τους είπα. 'Ο Μάνος Ξυδούς είναι αυτός απο συναυλία των ΠΥΞ ΛΑΞ...'

Μετά ξύπνησα.

Ατάκες απο το Κάλεσμα του Κθούλου, δη ρολ πλέιν γκέημ

Οι φράσεις είναι κλεμμένες κυρίως από thread σε forum του Yog-Sothoth

'Τον έχω σε μάχη σώμα με σώμα. Είναι ένας απλός άνθρωπος'
(Δεν ήταν ένας 'απλός' άνθρωπος.)


Σε campaign που αναμένοταν ξυλίκι
(Χωρίς να καταλαβαίνει το υπονοούμενο) 'Good, it's been sometime since I fisted somebody.'


Παρασκήνιο: Οι παίκτες είναι περικυκλωμένοι από Βραζιλιάνους cultists. Οι cultists κραδαίνουν χαντζάρες και έχουν και αλιγάτορες (don't ask). Οι παίκτες έχουν μόνο μια κούτα με σαβούρα.
Τζο: "Τι έχει μέσα η κούτα"
DM: "Εμ.. μια σκισμένη κουβέρτα, μερικά σκουριασμένα κουτάλια και ένα μπλε Γιο-γιο΄'
Τζο: Πολυ ωραία! Εϊθε να δείξει οίκτο ο Θεός για τις σάπιες ψυχές των cultists, γιατί εγώ δεν θα δείξω'

Προς τον φρουρό του Arkham Asylum
'Όχι, δεν είμαστε τρελοί. Απλά ψάχνουμε για έναν μυστικό μαγικό πυλώνα'.

Stupid Character Deaths
DM: Βλέπετε τον 'Χαστούρ' να σας πλησιάζει
Παίκτης 1: Τρέχω
Παίκτης 2: Τρέχω
Παίκτης 3: Τρέχω
Παίκτης 4: Τον πυροβολώ.


Πρώην αξιωματούχος στρατιωτικός και part-time εξερευνητής όταν συναντάει τους παίκτες συχνά αρχίζει και μονολογεί.
'Αν ναι, σκότωσα ένα λιοντάρι μια φορά. Φοβερή βολή, στο δόξα πατρί, με ένα τουφέκι για ελέφαντες.Οοο, δεν μπορεί να ήταν πιο μακριά από μερικές γιάρδες. Ακόμα με έχουν στην λίστα ανεπιθύμητων επισκεπτών σε εκείνον τον ζωολογικό κήπο.΄' 

Αφού είδαν έναν 'απύθμενο' (deep one) από το παράθυρο:
"Ήταν ένα τέρας!'
"Σαχλαμάρες. Κάποιος αλιγάτορας που το'σκασε από τον ζωολογικό κήπο θα ήταν"
"Μα ήταν όρθιος, 2 μέτρα, και μίλαγε!"
"Μπορεί να τον είχαν εκπαιδεύσει"

Παίκτης, προσπαθώντας να εκλογικέψει την θέα ενός Mythos-phenomenon.
'Πρέπει να ήταν κάποιο μη κατηγοριοποιημένο είδος βορειο-Αμερικάνικου αιματοδιψή ελέφαντα..'

Από το Raid to Innsmouth (1920)
DM: Για να δουμε. 2/3 των αστυνόμων είναι ήδη νεκροι, Μissing in Action ή αποτρελαμένοι, ο J Edgar Hoover και οι πράκτορες του βρήκαν το ΠΛΑΣΜΑ στο υπόγεια και τρέχουν για να σωθούν"
Παίκτης: Και είναι δύσκολο να τρέξεις φορώντας τακούνια.

Monday, 11 June 2018

Φουσκωτά φλαμίνγκο:¨Ενα χρόνο μετά.

Ο συνάδελφος, αυτός που του συμβαίνουν όλα τα περίεργα (πχ, στο ένα μπαλκόνι της απέναντι πολυκατοικία αφήνουν ένα σκύλο και γαβγίζει τα βράδια και δεν μπορεί να κοιμηθεί και στην άλλη πολυκατοικία ένα ζευγάρι έχει συνήθεια να κάνουν σεξ στο μπαλκόνι), το περασμένο Σάββατο πήγε στο Τζάμπο να αγοράσει ένα φουσκωτό φλαμίνγκο για τα ξαδερφάκια του για να παίζουν στην παραλία. Όταν έφτασε η σειρά του στο ταμείο, η ηλικιωμένη ταμίας του λέει γεμάτη χαρά:

"Α, με αυτά τα φλαμίνγκο γίνεται χαμός. Δεν φαντάζεσαι πόσα έχουμε πουλήσει και πέρσι και φέτος... Τα έχουν αγοράσει όλοι οι gay!"

Friday, 2 March 2018

Η γάτα της σπιτονοικοκυράς

Μου διηγήθηκαν την παρακάτω ιστορία. Εγγυώμαι ότι είναι αληθινή. Τα ονόματα έχουν αλλαχθεί.

Ο Γιάννης ήθελε να νοικιάσει ένα νέο σπίτι. Βρήκε ένα διαμέρισμα, τα κανόνισε με την (ηλικιωμένη) σπιτονοικοκυρά που έμενα στον πιο κάτω όροφο και ήταν όλοι ικανοποιημένη. Το μόνο πρόβλημα ήταν ο σκύλος που είχε ο Γιάννης. Ήταν πολύ μεγάλος και η σπιτονοικοκυρά, που είχε γάτα, δεν ήθελε το σκύλο για να μην της φοβίζει την γάτα (και για να μην γαβγίζει προφανώς). Ο Γιάννης δεν είχε πρόβλημα, ούτως ή άλλως θα τον έδινε τον σκύλο σύντομα. Είχαν μάλιστα συμφωνήσει να τον έχει στο πίσω μέρος του κήπου, δεμένο, μέχρι να τον δώσει.

Δυστυχώς, μια μέρα που κατέβηκε ο Γιάννης να ταΐσει τον σκύλο, λίγες μέρες πριν τον δώσει, συνάντησε ένα άσχημο θέαμα. Μπροστά στο σκύλο, βρισκόταν το πτώμα της γάτας της σπιτονοικοκυράς του.

Φρίκαρε ο Γιάννης. Όταν ξεπέρασε το σοκ, πήρε το πτώμα της γάτας, έτρεξε στο σπίτι του, την έπλυνε όσο μπορούσε πιο πολύ να φύγουν τα χώματα, το στέγνωσε και το βράδυ κατέβηκε στο κήπο και υπό την κάλυψη της νύχτας πέταξε το πτώμα της γάτας στο μπαλκόνι της σπιτονοικοκυράς.

Την επόμενη μέρα, όπως έφευγε για να πάει στην δουλεία, συναντάει την σπιτονοικοκυρά του στο διάδρομο. Την καλημέρισε όσο μπορούσε πιο αδιάφορα, αλλά η σπιτονοικοκυρά ήταν σε κατάσταση πανικού. ‘Γιάννη μου, Γιάννη μου!’ του είπε, ‘Είμαι πολύ ταραγμένη. Φώναξα παπά για ευχέλαιο!’, την ρώτησε γιατί. Η απάντηση δεν ήταν αυτή που περίμενε…

«Πέθανε χτες η γάτα μου, και εγώ την έθαψα στο κήπο. Και σήμερα το πρωί βρήκα το πτώμα της στο μπαλκόνι μου!»

Friday, 15 December 2017

Το Πλάσμα του Βάλτου

Ήταν ένας ψαράς που είχε αποφασίσει να πιάσει την θρυλική πέστροφα της Λίμνης Πλαστήρα. Ζύγιζε πάνω από 5 κιλά!



Πάει στην λίμνη Πλαστήρα, βρίσκει ένα καλό σημείο, βάζει το δόλωμα του στο αγκίστρι του και ρίχνει με το καλάμι. Δεν πέρασε πολύ ώρα και τσίμπησε! Τρελαμένος από την χαρά του, τραβάει την πέστροφα προς την όχθη ύστερα από πολύ κόπο, όμως τελικά, με τρόμο βλέπει ότι δεν είχε πιάσει πέστροφα αλλά το ΠΛΑΣΜΑ ΤΟΥ ΒΑΛΤΟΥ!



Πολύ εκνευρισμένο, το ΠΛΑΣΜΑ ΤΟΥ ΒΑΛΤΟΥ του ρίχνει ένα πούτσο και φεύγει.



Μετά από ένα μήνα, και αφού ξεπέρασε το σοκ ο ψαράς, αποφάσισε να δοκιμάσει πάλι την τύχη του. Ήθελε πολύ να πιάσει την θρυλική πέστροφα της λίμνης Πλαστήρα.



Δυστυχώς όμως και πάλι, αντί για την πέστροφα, πιάνει το ΠΛΑΣΜΑ ΤΟΥ ΒΑΛΤΟΥ. Φανερά εκνευρισμένο και πάλι, ΤΟ ΠΛΑΣΜΑ ΤΟΥ ΒΑΛΤΟΥ του ρίχνει άλλον ένα πούτσο, και φεύγει προς την λίμνη.



Ο Ψαράς είχε πεισμώσει. Την επόμενη βδομάδα πάει πάλι στην λίμνη. Ρίχνει με το καλάμι του, ελπίζοντας να πιάσει την πέστροφα, πιάνει πάλι το ΠΛΑΣΜΑ ΤΟΥ ΒΑΛΤΟΥ το οποίο του ρίχνει πάλι έναν πούτσο.



Την επόμενη μέρα το ίδιο. Και την επόμενη. Και την επόμενη. Ο ψαράς όμως είναι αποφασισμένος. Μπορεί να πονάει ο κώλος του, αλλά την πέστροφα θα την πιάσει. Ρίχνει πάλι με το καλάμι του. Τσιμπάει. Με δυσκολία τραβάει προς τα έξω την πέστροφα, αλλά δεν είναι πέστροφα, είναι το …




ΠΛΑΣΜΑ ΤΟΥ ΒΑΛΤΟΥ!!!





…το οποίο λέει στο ψαρά με υποψιασμένο ύφος:









(ήταν μια παραλλαγή και εικονογράφηση του "Ο Κυνηγός και η άσπρη Πολική Αρκούδα".

Tuesday, 5 December 2017

Κουάρδα - Απόδραση από την Διάσταση Χ

Εδώ και 10 χρόνια, από όταν ξεκίνησε αυτό το μπλόγκ υπήρχε μια λέξη/όνομα που  εμφανίζεται μόνο εδώ, στο Μάζα Μπλογκ. Η λέξη είναι ‘Σαλαμπαμπίσης’ και αν την γκουγκλάρετε, δεν θα την βρείτε σε καμία άλλη σελίδα. Αυτό θα αλλάξει σήμερα, με την προσθήκη μιας ακόμα λέξης που δεν υπάρχει πουθενά στο internet. Για την ώρα. Μετά από αυτήν την ανάρτηση, η λέξη αυτή θα γίνει ανάρπαστη.


Κουάρδα (γένος, θηλυκό). Μεταφυσικό πλάσμα από άλλη διάσταση, διασταύρωση καφέ αρκούδας και κουράδας (καφέ) που κατοικεί σε δάση.



Η Κουάρδα υπήρχε μόνο σαν έννοια στην αρνητική διάσταση αλλά πήρε μορφή και εμφανίστηκε στην δική μας διάσταση την στιγμή που περίπου 2.000.000 Έλληνες τηλεθεατές σχημάτισαν στο μυαλό της εικόνα της. Ήταν τόσο μεγάλη η εγκεφαλική ενέργεια που δραπέτευσε από αυτά τα μυαλά (όσο μικρά και αν ήταν μεμονωμένα), που προκλήθηκε ένα ρήγμα στο πορώδες τείχος που διαχωρίζεις τις εναλλακτικές πραγματικότητες, και μέσα από αυτό το ρήγμα, η Κουάρδα κατάφερε και εισχώρησε στην δική μας πραγματικότητα. Παράξενα πράγματα, πραγματικά. Το περιστατικό έγινε το 2003 σε ένα από αυτά τα τηλεπαιχνίδια που παρουσίαζε η Μενεγάκη και έπρεπε να βρεις την λέξη ενώ τα γράμματα ήταν μπερδεμένα. 

Ο συγκεκριμένος γρίφος ήταν: «Είναι καφέ και την βρίσκεις σε δάσος». Τα γράμματα ήταν Κ, Ο, Υ, Α, Ρ, Δ, Α. και ο φακός της τηλεόρασης είχε ζουμάρει πάνω τους για παραπάνω χρόνο από όσο θα περίμενε κανείς. 

Οι τηλεθεατές σάστισαν. Ήταν ΑΡΚΟΥΔΑ ή ΚΟΥΡΑΔΑ το σωστό. Μήπως ήταν κάτι άλλο; Μήπως ήταν μια ΚΟΥΑΡΔΑ, κάτι που κανείς δεν είχε δει, αλλά ήταν σίγουρος ότι κάπου υπάρχει. Και την στιγμή αυτή, η ΚΟΥΑΡΔΑ εμφανίστηκε στην δική μας διάσταση σε κάποιο δάσος. Και άρχισε να τρώει κουράδες και να χέζει αρκούδες. Μέχρι να ανακαλύψει τις πόλεις μας και να ξεκινήσει το τέλος του κόσμου. Ήδη έχουν συσταθεί αιρέσεις που την Καλούν, οι πιστοί της Θεάς Αρκούδας εύχονται να τους τιμήσει τρώγοντας τους πρώτους.

Monday, 4 December 2017

Ίδια είναι όλα τα αφεντικά

Είχαμε στην παρέα συζήτηση για δουλείες που μας είχαν βάλει να κάνουμε τα αφεντικά οι οποίες δεν ήταν της αρμοδιότητας μας. Αγγαρείες δηλαδή.

Οι πιο πολλές κοπέλες, έλεγαν όταν ενώ είχαν άλλη θέση στην δουλεία (η μια μηχανικός, ή άλλη data cruncher) όταν έρχονταν επισκέπτες, πάντα έτρωγαν χώσιμο να φτιάξουν καφέ ή να σερβίρουν κουλουράκια. 

Ένας μας είπε που ενώ ήταν λογιστής, το αφεντικό τον έβαλε να κάνει παράδοση κάτι παραγγελίες. Φόρτωνε τα κουτιά στο αμάξι και τα πήγαινε σε πελάτες. 

Ένας άλλος, support εταιρείας λογισμικού για πώληση εισιτηρίων μας είπε μια φορά που πήγε στο θέατρο να στρώσει το online πρόγραμμα τον έχωσαν να κολλάει ταμπελάκια αρίθμησης θέσεων στα νέα καθίσματα του θεάτρου.



Εγώ είπα που ένα αφεντικό με έκανε σοφέρ του μια μέρα και με έβαλε να τον πάω στα δικαστήρια γιατί δεν είχε αμάξι. Μάλιστα όταν τον πήρε ένας φίλος του στο κινητό του είπε ότι τώρα είναι μέσα ένα ταξί!

Αλλά το καλύτερο ήταν του τελευταίου που περίμενε να τελειώσουμε όλοι τις ιστορίες μας για να μας πει ότι είχε πάει στην παλιά του δουλεία από την οποία είχε παραιτηθεί πριν κάτι μήνες για να πάρει κάτι χαρτιά που χρειαζόταν για το ταμείο ασφάλισής του και όσο περίμενε το παλιό του αφεντικό τον έχωσε να του βγάλει κάτι φωτοτυπίες…

Friday, 13 October 2017

20 χρόνια εφιάλτες. 20 χρόνια υλικό για ατάκες


Previously on 'Οι επαναλαμβανόμενοι μου εφιάλτες'

Εφιάλτες
Τα όνειρα του σπιτιού της Μάγισσας
...και εφιάλτες (2 of 2)


Επειδή όμως ξέρω ότι θα βαρεθήκατε να τα ξαναδιαβάσετε (αλλά κάθε φορά που τα ξαναδιαβάζω εγώ τα βρίσκω και πιο αστεία) θα σας κάνω μια σύντομη εισαγωγή σχετικά με τους επαναλαμβανόμενους, επί 20+ χρόνια εφιάλτες μου, προτού σας γράψω το νέο κεφάλαιο, το οποίο σας υπόσχομαι, δεν θα σας απογοητεύσει..

Πριν 25 χρόνια, το βράδυ, είχαν μπει κλέφτες το βράδυ, στο πατρικό μου. Δεν μας έκλεψαν τίποτα, γιατί εκείνη την στιγμή είχα σηκωθεί για να πιω νερό. Δεν τους είδα φυσικά, αλλά κάτι δεν μου πήγαινε καλά. Παρόλα αυτά, ήπια το νερό και επέστρεψα στο κρεβάτι μου. Το πρωί ανακαλύψαμε ότι είχαν κλέψει τους από πάνω, σε εμάς όμως μόνο είχαν παραβιάσει τα παράθυρα του σαλονιού, στο μπαλκόνι είχε πατημασιές από λάσπη, και το λάστιχο του ποτίσματος είχε δεθεί στα κάγκελα του μπαλκονιού και χρησιμοποιήθηκε για να πηδήξουν από τον δεύτερο όροφο στο πρώτο.



Πέντε χρόνια μετά άρχισα να έχω εφιάλτες σχετικούς με το γεγονός αυτό. Το μοτίβο, σε μέσες γραμμές ήταν ίδιο. Έβλεπα όνειρο ότι ξύπναγα στο δωμάτιο που κοιμόμουν αλλά είτε ήταν κλέφτες μέσα στο δωμάτιο και με κοίταγαν, είτε προσπαθούσαν να μπουν, είτε τους ξάφνιαζα εγώ. Άλλες φορές τους έβλεπα να είναι κρυμμένοι πίσω από τις κουρτίνες και τους καταλάβαινα γιατί φαινόντουσαν τα παπούτσια τους που εξείχαν. Έτρεχα και τους έσπρωχνα και τους έριχνα κάτω από το μπαλκόνι (για κάποιο λόγο, εκεί που τελείωναν οι κουρτίνες, τελείωνε και το μπαλκόνι), αλλά μόλις ξεμπέρδευα με τον ένα, ανακάλυπτα και άλλων. Μερικές φορές αμυνόμουν με τα γυμνά μου χέρια, άλλες φορές είχα δοκάρια ή μπαστούνια του baseball (κρυμμένα συνήθως κάτω από το κρεβάτι). Αλλά το πιο ενοχλητικό ήταν οι φορές που δεν μπορούσα να κουνηθώ ή να μιλήσω (sleep paralysis) και αυτοί συνέχιζαν να με κλέβουν ανενόχλητοι, ή ακόμη χειρότερα να έρχονται πάνω από το κρεβάτι μου και να αλληλοκοιταζόμαστε για μεγάλο χρονικό διάστημα χωρίς να λένε τίποτα, ενώ εγώ ήμουν παραλυμένος.

Όταν παντρεύτηκα, τις φορές που δεν μπορούσα να κουνηθώ, προσπαθούσα να φωνάξω. Συνήθως φώναζα ‘Κλέφτες!» ή πιο συχνά «Πούστηδες!». Όταν ξύπναγα όλα αυτά μου φαινόντουσαν πολύ αστεία, αλλά δεν ίσχυε το ίδιο με την σύζυγο που είχε κοψοχωλιαστεί. Φαντάζομαι το ίδιο θα ενοχλήθηκαν και οι γείτονες (πάνω και κάτω), γιατί σίγουρα θα με άκουγαν, τόσο δυνατά φώναζα..

Με τον καιρό άρχισα να βάζω και την σύζυγο στην πλοκή της υποθέσεις. Συνήθως όταν τα έβρισκα μπαστούνια, δηλαδή όταν έπεφταν πάνω στο κρεβάτι μου 3-4 κλέφτες και με το βάρος τους με ακινητοποιούσαν, φώναζα μέσα στον ύπνο μου, αλλά και στο ξύπνιο μου, το όνομα της συζύγου για να έρθει για βοήθεια. Άναβε το φως συνήθως και προσπαθούσε να με ξυπνήσει για να σταματήσω να φωνάζω. Συνήθως τα κατάφερνε. Μερικές φορές μάλιστα μου έλεγε ότι ‘είχε καλέσει ήδη την Αστυνομία’… Αυτό συνεχίστηκε για κάποιους μήνες, μέχρι που σταμάτησα να φωνάζω το όνομα της και άρχισα να φωνάζω το όνομα της αδερφής μου. Την πρώτη φορά της έκανε εντύπωση και αντί να με καθησυχάσει με ρώτησε μέσα στο ύπνο μου γιατί φωνάζω την αδερφή μου και όχι αυτήν. Μέσα στο ύπνο μου της απάντησα: ‘Επειδή όταν φωνάζω εσένα, δεν κάνεις τίποτα!’. Ε, δεν είχα και άδικο.

Αυτό συνεχίστηκε για αρκετό καιρό. Οι ατάκες που βγήκαν από την όλη ιστορία ήταν οι εξής (όλες απαγγέλλονται φωναχτά):

’Κλέφτες!’
’Πούστηδες!’
’Βοήθεια! Πούστηδες!’
’Λυδία, πιάστους!’
’Φωνάξτε την αστυνομία!’
’Σας βλέπω, πούστηδες!’

Αλλά τελευταία είχα στερέψει από νέες ατάκες, μέχρι χτες το βράδυ.

Χτες το βράδυ, στον ύπνο μου, το διαμέρισμα μου δέχτηκε ολόκληρη πολιορκία από κλέφτες οι οποίοι έμπαιναν από παντού. Γενικώς το όνειρο θα μπορούσε να ήταν και ένα tower defense. Έμπαιναν από τις πόρτες, από τα παράθυρα, από τις μπαλκονόπορτες και από το τζάκι. Εγώ προσπαθούσα να τους εξουδετερώσω με γροθιές και λάβες, και ομολογώ τα πήγαινα αρκετά καλά. Δεχόμουν αρκετό ξύλο, αλλά είχα τον έλεγχο της κατάστασης. Μέχρι που έγινε το τραγικό λάθος. Φώναξα στον ύπνο μου ‘Τι κάνεις μωρή μαλακισμένη;’ Μια ατάκα που δεν είχε καμία σχέση με το όνειρο που έβλεπα. Μάλιστα δεν την θυμάμαι καν την ατάκα, αλλά ήταν η ατάκα που ξύπνησε την σύζυγο. Όπως πάντα άνοιξε το φως για να ξυπνήσω αλλά αντί να αρχίσει να μου ψιθυρίζει καθησυχαστικές φράσεις, με αγκάλιασε. 

Μεγάλο λάθος, γιατί αυτό στο όνειρο μου το μετέφρασε ο εγκέφαλος μου σαν έναν κλέφτη που ήρθε από πίσω μου και ξαφνιάζοντας με μου έκανε κεφαλοκλείδωμα ακινητοποιώντας με και έτσι έδωσε την ευκαιρία στους υπόλοιπους κλέφτες να μπουν και να με καταπλακώσουν... Και τότε ξύπνησα, αλλά όχι πριν φωνάξω δυνατά την καλύτερη ατάκα που έχω πει ενώ κοιμάμαι…

’ΠΑΓΙΔΑ! ΠΟΥΣΤΗΔΕΣ!’




Wednesday, 11 October 2017

Ότι έμαθα για την ζωή, το έμαθα από τα κόμιξ: "Τερματοφύλακας-Γιατρός"

Θυμάστε τον Τερματοφύλακα-Γιατρό. Μια ιστορία στο περιοδικό Αγόρι που διαβάζαμε πιτσιρικάδες; Τώρα θα σας πω για τον Λογιστή-Κουρέα.
Πήγα για κούρεμα στο κομμωτήριο που πηγαίνω χρόνια. Αλλά αυτή την φορά πήρα μια περίεργη απόδειξη αντί για την συνηθισμένη.
Η απόδειξη/τιμολόγιο είχε σφραγίδα και έφερε την επωνυμία ενός λογιστικού γραφείου, αντί για την επωνυμία του κομμωτηρίου στο οποίο είχα πάει.
Όταν το είδα βέβαια, είχα φύγει από το κομμωτήριο. Παρόλα αυτά, επειδή μου έκανε εντύπωση, πήρα τηλέφωνο το λογ.γραφείο. Όταν το σήκωσαν του ρώτησα αν πήρα τηλέφωνο όντως σε λογιστικό γραφείο, και μου απάντησαν καταφατικά. Μετά τους ρώτησα αν κάνουν και κουρέματα, και με ρώτησαν γιατί ρωτάω. Αφού τους εξήγησα μου είπαν ότι έχουν κάνει επέκταση εργασιών δραστηριοτήτων.
Μου φάνηκε πολύ παράξενο όλο αυτό, και αποφάσισα να το ψάξω στο taxisnet αφού γνώριζα το ΑΦΜ τους.
Η παρακάτω φωτογραφία θα σας διασκεδάσει για το επόμενο 10λεπτο σίγουρα. (και το κερασάκι στην τούρτα, πέρα από τις όλες άσχετες δραστηριότητες, είναι ότι τελικά πουθενά δεν αναφέρει "περιποίηση κόμης').


Monday, 2 October 2017

American Lesbian Horror Story

Ο Γιάννης ο συνάδελφος δεν έχει κανένα πρόβλημα με τις λεσβίες. Ας κάνουν ότι θέλουν, δεν τον πειράζει. Αυτό που τον πειράζει όμως είναι η προβολή που τους γίνεται. Λες και θέλουν να μας το επιβάλουν.

Τις προάλλες ήταν έξαλλος γιατί διάβασε ότι υπάρχει ένα petition που θέλει την Wonder Woman να γίνει bisexual, ώστε να γίνει επιτέλους ένα πραγματικό πρότυπο για τις γυναίκες. Έξαλλος! Γιατί πρέπει να είσαι λεσβία για να είσαι πρότυπο, φώναζε. Του εξήγησα bisexual δεν σημαίνει ακριβώς λεσβία, αλλά παρόλα αυτά δεν μπορούσα να του δώσω και άδικο σε αυτό που έλεγε.

Σήμερα μου λέει. “Είδα με τον ξάδερφο το πρώτο επεισόδιο της νέας σεζόν του American Horror Story. Χάλια, δεν πρόκειται να δω άλλο. Δείχνει την εκλογή του Τράμπ και όσους δεν τον ψήφισαν να κλαίνε και τον ψυχοπαθή δολοφόνο να πανηγυρίζει. Και έχει και δύο λεσβίες.

”Καλά ρε Γιάννη, τόσους ακρωτηριασμούς και αποκεφαλισμούς έχει η σειρά, οι λεσβίες σε πείραξαν;”

”…και η αδερφή του ψυχοπαθή δολοφόνου; Και αυτή λεσβία είναι!

Τρεις λεσβίες δηλαδή; Τώρα αλλάζει το πράμα. Αράπηδες έχει;

Thursday, 21 September 2017

What we have here is failure to communicate ρε μπαγλαμά.

Χτυπάει το τηλέφωνο στο γραφείο. Το σηκώνω.
"Καλησπέρα, να δούμε λίγο το υπόλοιπο μας;"
"Μάλιστα, από που παίρνετε τηλέφωνο"
"Από Καλαμάτα"
"Εννοώ από ποια εταιρία!"

Βλέπεται το πρόγραμμά μας δεν είναι τόσο προηγμένο ώστε να αναγνωρίζει ποιος προμηθευτής παίρνει τηλέφωνο γνωρίζοντας μόνο την περιοχή.

Και αυτό ο διάλογος γίνεται σχεδόν καθημερινά. Γίνεται τόσο συχνά, που πάντα είμαι προετοιμασμένος να τους απαντήσω ανάλογα και καυστικά. Συνήθως τους κάνω πλάκα και τους λέω, "Μέσα από την Καλαμάτα;" ή κάποια αντίστοιχη εξυπνάδα. Τις πιο πολλές φορές μάλιστα δεν εκνευρίζονται καν.

Σήμερα όμως με ξάφνιασαν οι μπαγάσες. Μου την έφεραν και με έπιασαν απροετοίμαστο.

"Καλησπέρα, μπορούμε να δούμε αν λάβατε ένα email μας".
"Μάλιστα, από που το στείλατε;"
"Από Καλαμάτα!"

Wednesday, 30 August 2017

Διάλογοι στο γκισέ εισιτηρίων θερινού σινεμά.

Το θερινό σινεμά στο Μαραθώνα είχε δύο αίθουσες. Στην μια έπαιζε το ‘Μόνο ο Θεός Μπορεί να Μας Συγχωρέσει’. Ή άλλη αίθουσα έπαιζε την Μούμια με τον Τομ Κρούζ.

Μπροστά μας ήταν ένα ζευγάρι. Ο άνδρας μίλαγε με την ταμία στο γκισέ. Ήθελε να μάθει τι ταινίες προβάλλονταν σήμερα. Δεν είχε ιδέα. Προφανώς όπως έπιναν κάποιο χαλαρό ποτάκι  του ήρθε η ιδέα να ‘πάνε σινεμά’.  Πέρα από το ηλίθιο της σκέψης του, αλλά και της στάσης (κάγκουρας), με εκνεύριζε ακόμα περισσότερο το γεγονός ότι είχα αγχωθεί να μην αργήσω, είχα φτάσει στο τσακ, η ταινία άρχιζε από στιγμή σε στιγμή, και αυτός ήθελε να μάθει τι παίζουν οι αίθουσες.

Και μετά έκανε ερώτηση για τι ταινίες είναι αυτές ακριβώς!

Η υπάλληλος στο γκισέ, του έκανε την χάρη και του απάντησε (με κάπως βαρεμένο ύφος).

”Η ταινία “Μόνο ο Θεός μπορεί να μας Συγχωρέσει” είναι ένα Ισπανικό αστυνομικό θρίλερ μυστηρίου. “

“Αααα…. Και η Μούμια;”
”Η Μούμια είναι…. η Μούμια!

Τελικά είδαν την Μούμια.