Wednesday, 16 July 2014

Η γλάστρα κάποτε θα μαραθεί

Οικονομικά προβλήματα αντιμετωπίζει η εταιρεία και κάνουμε αμήν αμάν να μας δώσουν φορολογικές ενημερότητες από το ΙΚΑ για να μπορέσουμε να προχωρήσουμε σε εισπράξεις.

Ο άη-φερ μάνατζερ τρέχει στο ΙΚΑ, κάνει ότι μπορεί, αλλά και αυτοί εκεί δεν μπορούν να βοηθήσουν. Δεν είναι ότι δεν θέλουν, αλλά άλλοι έχουν πάρει απόσπαση, άλλοι έχουν απολυθεί. Στην ουσία μια κοπέλα είναι που βγάζει όλη την δουλεία. Φιλότιμη, αλλά τι να κάνει μόνη της.

Μέχρι που μια μέρα γυρνάει ο άη-φερ μάνατζερ με ένα χαμόγελο στα χείλη. 

"Το έλυσες το πρόβλημα;" τον ρωτάει το αφεντικό.
"Να της πάμε μια γλάστρα!" απαντάει ο άη-φερ.
"Τι γλάστρα ρε; Πήρες την ενημερώτητα;"
"Ναι, ναι! Την είχε έτοιμη. Να της πάμε όμως μια γλάστρα!"

Και μας εξήγησε ότι όταν μπήκε στο γραφείο της και είδε ότι είχε πολλές γλάστρες. Υπέθεσε (σωστά) ότι της αρέσουν τα φυτά. Για να την καλοπιάσει άρχισε να της λέει "τι ωραία που είναι εδώ", "τι ωραία φυτά" και τέτοια. Και αφού η υπάλληλος υπερέβαλε εαυτόν για την εταιρεία, αν μη τι άλλο, να της κάνουμε δώρο μια γλάστρα.

"Όχι", λέει το αφεντικό. "Μια κολόνια! Ρώτα την πιο άρωμα φοράει να της πάρουμε μια κολόνια!"

Και ξαφνικά από ένα γραφείο στο βάθος ακούγετε η φωνή της λογικής.

"Ρε παιδιά, αν της πάρετε γλάστρα, θα μαραθεί το λουλούδι και θα την πετάξει. Αν της πάρετε κολόνια, θα την φορέσει, θα την τελειώσει, και θα μας ξεχάσει... Δεν της ρίχνει ένα πούτσο ο Αή-Φερ καλύτερα για να θυμάται την εταιρεία μας για όλη της την ζωή.


(Ο υπάλληλος αυτός απολύθηκε μετά από δύο ώρες γιατί δεν είναι η πρώτη φορά που προσαρμόζει ένα ανέκδοτο στην καθημερινότητα της εταιρείας μας και του είχαν γίνει επανειλημμένες συστάσεις)

Friday, 30 May 2014

Κέρασμα Πορτοκαλάδας



Η ηλικιωμένη συνάδελφος πείραζε τσαχπίνογαργαλιάρικα τον κλητήρα του γραφείου μας. Σήμερα, δεν κατάλαβα πως το πήγε εκεί η κουβέντα, αλλά του έκανε ναζάκια για τον γιό του (ετών 2).

«Αχχ, να δω τον γιόκα σου όταν μεγαλώσει που θα σου ζητάει λεφτά για να κεράσει το κορίτσι…», του είπε.

Ήταν πολύ πρωί ακόμα και ο κλητήρας ήταν αγουροξυπνημένος. Δεν έδωσε πολύ σημασία γιατί ήταν απασχολημένος με κάποιο άλλο θέμα. Λίγο αργότερα, και ενώ είχε βγει έξω από το γραφείο η ηλικιωμένη συνάδελφος μας λέει:

«Ρε παιδιά τι μου έλεγε ότι θα κερνάει πορτοκαλάδα ο μικρός»

«Ε, όταν μεγαλώσει. Θα κερνάει τα κοριτσάκια εννοούσε»

Το σκέφτεται λίγο και τελικά αποφασίζει: «Όχι… μόνο μπούτσο θα κερνάει!»

Monday, 5 May 2014

Φρέντο Καπουτσίνο, Africa blend



«Είστε έτοιμος να παραγγείλετε;», ρώτησε η γκαρσόνα.

Είχα βγει για να πιω ένα Φρέντο Καπουτσίνο. Στο κατάλογο είδα ότι είχαν 3 ειδών καφέδες. Φρέντο Καπουτσίνο Africa Blend που ήταν ο φθηνότερος, Earth Blend που ήταν λίγο πιο ακριβός και American Blend που ήταν ο ακριβότερος από τους τρεις.

Φυσικά και ήθελα να πιω τον Africa Blend. Τον φθηνότερο. Δεν είμαι φανατικός λάτρης του καφέ και στο κάτω-κάτω όλοι οι καφέδες ίδια γεύση έχουν για εμένα. Αλλά πώς να το ζητούσα. Δεν ήθελα να γίνω ρόμπα. Ήμουν και με παρέα. Συνήθως σε τέτοιες περιπτώσεις ζητάω απλά ένα Φρέντο Καπουτσίνο και αφήνομαι στο έλεος της σερβιτόρας. Μπορεί να μου φέρει τον πιο φθηνό, αλλά μπορεί να μου φέρει και τον πιο ακριβό. Αυτή την φορά όμως ήμουν αποφασισμένος να το παίξω έξυπνα. Να τους τη βγω στο έτσι. ΚΑΙ θα έπαιρνα τον φθηνό καφέ χωρίς να φανώ τσίπης ΚΑΙ θα πρόβαλα την αύρα του ‘Εκλεκτικού αλλά και Περπατημένου Άνδρα’ στην παρέα μου. Και όταν λέω παρέα, δεν εννοώ το αφηρημένο όχλο αρσενικών φίλων μου, αλλά εννοώ ένα μόνο άτομο θηλυκού γένους. Καταλαβαίνετε τώρα τι διακυβευόταν.

«Ναι δεσποινίς. Θα ήθελα ένα Φρέντο Καπουτσίνο. Αλλά προσέξτε... (δραματική παύση) θέλω να είναι Africa Blend, παρακαλώ!».

Tuesday, 8 April 2014

Προσοχή, εργάτη!



Ξύπνα εργάτη!

Τα αφεντικά έχουν βρει high-tech τρόπο να σε παρακολουθούν εν ώρα εργασίας και να ξέρουν αν παράγεις έργο ή αν χαζολογάς στο facebook

Εργάτη, τα αφεντικά να ξέρεις ότι φτιάχνουν fake facebook accounts, προσποιούνται ότι είναι κοπελίτσες, βάζουν ναζιάρικες φωτογραφίες και στέλνουν friend requests στους υπαλλήλους τους. Και μετά, εργάτη, γνωρίζουν την κάθε σου κίνηση.

Wednesday, 2 April 2014

An outstanding one night stand



An outstanding one night stand

Dramatis
Personae
(ένας από όλους είναι και ο κάτοχος του βλόγιου που διαβάζετε)

Γιάννης: Νέος συνάδελφος, ψαρομένος
Κώστας: Παλιός συνάδελφος, γαμιάς
Νίκος: Παλιός συνάδελφος, γοητευτικός νεαρός


Γιάννης: Στο email να γράφω reminder for payment’;
Νίκος: Βάλε remind for ‘outstanding balance’. Μην μας πούνε και ζήτουλες…
Κώστας: (μουρμουρίζει) …one night stand
Νίκος: Ξέρεις από αυτά εσύ ε;
Κώστας: Ε ναι
Νίκος: Παλιά όμως. Τώρα που παντρεύτηκες…
Κώστας: Και τώρα! Γιατί όχι;
Νίκος: Ναι, και τώρα, εντάξει… Αλλά μόνο την σύζυγο
Κώστας: (δεν απαντά, κάνει πως προέκυψε κάποιο εργασιακό θέμα)
Νίκος: (συνεχίζει απτόητος τώρα που ξέρει ότι τον έχει στριμώξει) Μπορείς να δίνεις στην γυναίκα σου ραντεβού σε μπαρ, να πηγαίνεις εσύ αργότερα και να της κάνεις καμάκι.
Κώστας: (του άρεσε η ιδέα) Θα βγάζω την βέρα όμως!
Νίκος: Όχι. Μην είσαι βλάκας. Τους αρέσει η ιδέα ότι πηγαίνουν με παντρεμένους!

Monday, 27 January 2014

Swingers



-Διάβασα σε μια αγγελία για ένα ζευγάρι ανυποψίαστο που απάντησε σε αυτές τις αγγελίες για swingers. Πήγαν στο διαμέρισμα, τους περίμεναν δύο τύποι, τους έδειραν, τους γάμησαν, τους πήραν και τα λεφτά. Φρικτό!

-Που το διάβασες; Σε κανά Χριστιαννικό μπλόγκ; Urban legend μου ακούγεται.

-Όχι ρε, σε σοβαρό ρεπορτάζ το είδα.

-Ότι και να λες, εγώ δεν θα σταματήσω να πηγαίνω!

Friday, 17 January 2014

Τι κάνει ο Τσοβόλας

Διάλογος που παράκουσα μεταξύ δύο ατόμων με εκ διαμέτρου αντίθετες πολιτικές πεποιθήσεις.

-Ο Τσοβόλας δεν ασχολείται πια με την πολιτική ε?
-Καλά κάνει. Ο Τσοβόλας είναι διακεκριμένη προσωπικότητα. Θα κάθετε τώρα να μιλάει με τον Τσίπρα?
-Ε, ας μιλάει με τον Λιάπη, αν δεν του αρέσει ο Τσίπρας.

Wednesday, 8 January 2014

Super Mario, ένα προπαγανδιστικό, κομουνιστικό βιντεοπαιχνίδι





Όλοι μας γνωρίζουμε τον Μάριο τον Ιταλό υδραυλικό. Ποίος δεν είχε παίξει κάποιο από τα Super Mario σε κάποια Γιαπωνέζικη κονσόλα της Νιντέντο στην δεκαετία του 1980. Τα παιδάκια είχαν τρελαθεί με τον χοντρούλη ήρωα των βιντεογκέημς με αποτέλεσμα να βγουν αμέτρητες συνέχειες για το ηλεκτρονικό παιχνίδι και όχι μόνο. Μέχρι και ταινία αλλά και παιδικό καρτούν έγινε. Φυσικά ο Μάριο είναι μέχρι και σήμερα δημοφιλής στις ηλικίες 5-13 ετών. Και η αγάπη που τρέφουν για τον Μάριο τα παιδιά είναι δύσκολο να λησμονηθεί ακόμα και όταν μεγαλώσουν, γιατί η μόνη μας πατρίδα είναι η παιδική μας ηλικία.

Δυστυχώς αυτό που δεν γνωρίζουν οι περισσότεροι, είναι ότι ο Μάριο είναι ο δούρειος ίππος του κομουνισμού, ένα αριστερό σύμβολο, πολύ ισχυρότερο από το σφυροδρέπανο, γιατί τα θύματα του είναι τα μικρά παιδιά τα οποία υπνωτίζονται/εθίζονται από την αριστερή προπαγάνδα/μαγικά μανιτάρια και μετά ‘σπάνε’ (βλέπε: βρομίζουν με γκράφιτι) τους τοίχους όπως ο ‘ήρωας’ τους.

Απορώ πως η κοινωνία δεν αντέδρασε όπως πολύ σωστά είχε αντιδράσει στο παρελθόν με την μεταμεσονύχτια προβολή του 120 μέρες στα Σόδομα του Παζολίνι το 1984 και με τον Τελευταίο Πειρασμό του Σκορτσέζε το 1989 ή και την πιο πρόσφατη ομοφυλοφιλική σκηνή στο Ντάουντον Άμπεη το 2013. Εξάλου τα στοιχεία ότι το Super Mario είναι μια κομουνιστική ωρολογιακή βόμβα, και με την πρόσφατη απόδραση του Ξηρού, είναι θέμα χρόνου πότε θα εκραγεί στα χεράκια των μικρών ελληνόπουλων.
 
Ο Μάριο είναι υδραυλικός (δηλαδή εργάτης), χοντρούλης (καλοφαγωμένος) και πάντα χαρούμενος. Δηλαδή ακριβώς όπως θέλουν να μας πείσουν ότι είναι όλοι όσοι ζούνε στον κομμουνιστικό παράδεισο.

Σημαντικό είναι ότι ο Μάριο φοράει κόκκινα (αριστερά) ρούχα. Ακόμα και ο αδερφός του, ο Λουίγκι (και όχι Λουίτζι όπως λένε μερικοί, εκτός και αν λένε και Ίτζι Ποπ), φοράει πράσινα (πιο κεντρώα) ρούχα, αλλά αυτός, όπως όλοι ξέρουμε, είναι και λίγο χαζούλης.

Ο Μάριο, όταν ξεκινάει η πίστα, πάντα βρίσκεται στο πιο αριστερό της μέρος και κατευθύνεται προς το κάστρο (σύμβολο του φιλοβασιλικής δεξιάς) το οποίο βρίσκεται στο πιο δεξιό μέρος της πίστας. Μεταξύ του Μάριου και του κάστρο υπάρχουν κάποια τείχη (συμβολισμός του τείχους του Βερολίνου) τα οποία ο Μάριο σπάει με την υψωμένη αριστερή γροθιά του.

Και φυσικά ο τελικός στόχος του Μάριο είναι η διακόρευση της Πριγκήπισσας που μοιάζει ενοχλητικά με την Lady Diana, αλλά όπως και να έχει είναι μια αλληγορία για τους φιλοβασιλικούς και γενικότερα για τον δυτικό τρόπο ζωής.
Ξυπνήστε! Και κλείστε τις βιντεοκονσόλες των παιδιών σας.

Friday, 20 December 2013

Είναι θέμα image

Το καμάκι είναι θέμα image. Έχει σημασία πως προβάλλεσαι. Εγώ για παράδειγμα πρόσφατα πήρα ένα πολύ σημαντικό μάθημα παρατηρώντας έναν που έπινε καφέ δίπλα μου στην καφετέρια.

Ντυμένος προσεκτικά αυτός, σχεδόν μετροσέξουαλ, προσπαθούσε με κάθε τρόπο να γοητεύσει τις κοπέλες που καθόντουσαν μόνες τους, δίπλα του.

Είχε παραγγείλει φρέντο καπουτσίνο και είχε ζητήσει επιδεικτικά έξτρα κανέλα. Τον καφέ έπινε κάνοντας κινήσεις που τραβούν το βλέμμα. Η διαδρομή του καφέ από το τραπέζι στο στόμα του διαρκούσε διπλάσια από όσο διαρκεί όταν τον πίνουμε εσύ και εγώ. Καθόταν με το ένα πόδι πάνω στο γόνατο, για να φαίνεται το καλό παπούτσι και είχε και ένα αναμμένο τσιγάρο στο τασάκι που έβαζε στο στόμα του που και που επιδεικτικά, τραβώντας μεγάλες ρουφηξιές και ξεφυσώντας το καπνό ανέμελα προς το μέρος τον κοριτσιών.

Σε κάποια φάση άφησε το ipad κάτω και άνοιξε την εφημερίδα και διάβαζε τα οικονομικά.

Δεν ξέρω, ίσως να κατάφερνε να τις έριχνε αν πέρναγε τυχαία από εκεί ένας γνωστός του ο οποίος όταν τον αναγνώρισε φώναξε:

«ΕΛΑ ΡΕ ΓΙΩΡΓΟ ΜΠΟΥΡΔΕΛΙΑΡΗ!!! ΚΑΙ ΕΣΥ ΕΔΩ?!?»

Saturday, 16 November 2013

Οδηγός επισκευής σκασμένου πυκνωτή σε οθόνη Samsung Syncmaster

Η Samsung Syncmaster οθόνη μου τελευταία έσβηνε ενώ ήταν σε λειτουργεία. Με ένα κλείσημω και άνοιγμα του on/off διακόπτη εναπερχόταν στην λειτουργεία αφού στην αρχή τρεμόπαιζε λίγο. 

Ήταν αρκετά εκνευριστικό και αποφάσισα να την επισκευάσω. Ακολουθεί περιγραφή βήμα-βήμα για να μπορέσετε και εσείς να την επισκευάσετε μιας και οι σκασμένοι πυκνωτές (capacitors) είναι πολύ συχνό τελευταία λόγω ενός προβληματικού batch που είχε μπει στην αγορά capacitors πριν μερικά χρόνια (και σκάνε τώρα). Το ίδιο μου είχε γίνει και μια μια Samsung τηλεόραση και την έφτιαξα ακολουθώντας τα ίδια βήματα.


1. Με ένα αιχμηρό αντικείμετα (καλύτερα μαχαίρι και όχι κατσαβίδη) χαλαρώνετε το πλαίσιο ξεκινώντας από τις γωνιές. Δυστυχώς το panel της Σαμσουνγκ δεν έχει βίδες. Όταν την ανοίξετε θα δείτε κάτι τέτοιο:



2. Μετά, αφού το ανοίξετε, αποσυνδέετε όλα τα καλώδια της πλακέτας (αφού τα πάρετε φωτογραφία για να θυμάστε πως να τα ξανασυνδέσετε) και αφαιρείτε την πλακέτα.






3. Τώρα γυρίζετε την πλακέτα ανάποδα και ελένχετε τους πυκνωτές. Κάποιοι λογικά θα έχουν φουσκώσει. Ίσως να έχουν ΚΑΙ σκάσει. Θα το καταλάβετε. Θα δείτε και κάποιο αποχρωματισμό πάνω στην πλακέτα. 
 

4. Σημειώνετε τα στοιχεία των πυκνωτών που έχουν σκάσει (βολτ, διάμετρο κτλ) και αγοράζετε καινούργιους. Εγώ ευτυχώς είχα απόθεμα από την προηγούμενη φορά που είχα επισκευάσει την τηλεόραση με τον ίδιο τρόπο.


4

5. Παίρνετε το κολυτήρι, ζεστένετε τις συνδέσεις του παλιού πυκνωτή με σκοπό να τον αφαιρέσετε και μετά να βάλετε τον καινούργιο και να τον συγκολίσετε πάνω στην πλακέτα. Αν όμως τα έχετε κάνει όλα μπουρδελό, ίσως είναι πιο εύκολο να πεταχτείτε στο Πλαίσιο και να αγοράσετε μια 23' LG 23ΕΑ63 με 165 ευρώ.

 

 6. Συνδέετε την νέα οθόνη και λέτε: "Ωωωω, αυτή έχει καλύτερα χρώματα! Ακόμα και ο ήχος που ακούω μου φαίνεται καλύτερος τώρα!"



Tuesday, 1 October 2013

Redshirt

To facebook και τα κινητά νέας γενιάς είναι πλέον απαραίτητα εργαλεία όταν η αποστολή σας είναι τα ψώνια στο Super-Market











 




Sunday, 15 September 2013

Unboxing "Furby"

Μέσα στα δεκάδες άχρηστα unboxing videos για επιτραπέζια, επιτέλους κατάφερα και βρήκα ένα το οποίο με διαφώτισε πραγματικά και αφορά το παιχνιδάκι 'Furby', γνωστό και ως 'Δαιμόνιο' ή 'Αντίχρηστος'


https://www.youtube.com/watch?v=0f53yTzp9Vg&feature=youtu.be&t=4m40s

Thursday, 12 September 2013

The box

Πατήστε play στο youtube video και ελάτε μαζί μου, να σας διηγηθώ μια ιστορία μυστηρίου. Μια ιστορία για την φύση του ανθρώπου. Τα ελαττώματα του, αλλά και τις αρετές του. Μια ιστορία που θα μπορούσε να συμβεί και σε εσάς, αλλά πρώτα συνέβη σε εμένα.



Ο Γιώργος μπήκε στο γραφείο με συνωμοτικό ύφος εκείνη την ημέρα. Στα χέρια του κρατούσε μια μεγάλη κούτα. Όταν τον ρωτήσαμε τι είχε μας έκανε νόημα να μην ρωτάμε περισσότερα. Είχε κόσμο του γραφείο. Όταν πέρασε η ώρα και έφυγαν οι παρείσακτοι τον ξαναρωτήσαμε.

«Γιώργο, τι έχει μέσα η κούτα;»

«Τσόντες.»

Άβολη παύση. Αβεβαιότητα. Ησυχία.

Ανοίξαμε την κούτα και όντως ήταν γεμάτη DVD με τσόντες. Αυθεντικά.

«Γιώργο; Τι στο πούτσο;» Τον ρωτήσαμε. Και μας εξήγησε.

Ο Γιώργος είχε παντρευτεί πρόσφατα. Μας είπε ότι πριν, όταν ήταν μόνος, είχε δυο βιβλιοθήκες για τις οποίες ήταν περήφανος. Η μία ήταν γεμάτη ταινίες και η άλλη ήταν γεμάτη με ταινίες… άλλου είδους. Όταν μετακόμισε και πήγε να μείνει μαζί με την σύζυγο έφερε και τις ταινίες. Όταν όμως είδε την συλλογή η σύζυγος φρίκαρε και απαίτησε να τις πετάξει.

«Καλά ρε Γιώργο και αντί να τις πετάξεις, θεώρησες καλύτερο να τις φέρεις εδώ να μας τις χαρίσεις;», τον ρωτήσαμε.

«Να σας τις χαρίσω; Είστε τρελοί; Τις έφερα να τις κρύψω σε γωνιά της αποθηκούλας!

Monday, 9 September 2013