Tuesday, 8 April 2014

Προσοχή, εργάτη!



Ξύπνα εργάτη!

Τα αφεντικά έχουν βρει high-tech τρόπο να σε παρακολουθούν εν ώρα εργασίας και να ξέρουν αν παράγεις έργο ή αν χαζολογάς στο facebook

Εργάτη, τα αφεντικά να ξέρεις ότι φτιάχνουν fake facebook accounts, προσποιούνται ότι είναι κοπελίτσες, βάζουν ναζιάρικες φωτογραφίες και στέλνουν friend requests στους υπαλλήλους τους. Και μετά, εργάτη, γνωρίζουν την κάθε σου κίνηση.

Wednesday, 2 April 2014

An outstanding one night stand



An outstanding one night stand

Dramatis
Personae
(ένας από όλους είναι και ο κάτοχος του βλόγιου που διαβάζετε)

Γιάννης: Νέος συνάδελφος, ψαρομένος
Κώστας: Παλιός συνάδελφος, γαμιάς
Νίκος: Παλιός συνάδελφος, γοητευτικός νεαρός


Γιάννης: Στο email να γράφω reminder for payment’;
Νίκος: Βάλε remind for ‘outstanding balance’. Μην μας πούνε και ζήτουλες…
Κώστας: (μουρμουρίζει) …one night stand
Νίκος: Ξέρεις από αυτά εσύ ε;
Κώστας: Ε ναι
Νίκος: Παλιά όμως. Τώρα που παντρεύτηκες…
Κώστας: Και τώρα! Γιατί όχι;
Νίκος: Ναι, και τώρα, εντάξει… Αλλά μόνο την σύζυγο
Κώστας: (δεν απαντά, κάνει πως προέκυψε κάποιο εργασιακό θέμα)
Νίκος: (συνεχίζει απτόητος τώρα που ξέρει ότι τον έχει στριμώξει) Μπορείς να δίνεις στην γυναίκα σου ραντεβού σε μπαρ, να πηγαίνεις εσύ αργότερα και να της κάνεις καμάκι.
Κώστας: (του άρεσε η ιδέα) Θα βγάζω την βέρα όμως!
Νίκος: Όχι. Μην είσαι βλάκας. Τους αρέσει η ιδέα ότι πηγαίνουν με παντρεμένους!

Monday, 27 January 2014

Swingers



-Διάβασα σε μια αγγελία για ένα ζευγάρι ανυποψίαστο που απάντησε σε αυτές τις αγγελίες για swingers. Πήγαν στο διαμέρισμα, τους περίμεναν δύο τύποι, τους έδειραν, τους γάμησαν, τους πήραν και τα λεφτά. Φρικτό!

-Που το διάβασες; Σε κανά Χριστιαννικό μπλόγκ; Urban legend μου ακούγεται.

-Όχι ρε, σε σοβαρό ρεπορτάζ το είδα.

-Ότι και να λες, εγώ δεν θα σταματήσω να πηγαίνω!

Friday, 17 January 2014

Τι κάνει ο Τσοβόλας

Διάλογος που παράκουσα μεταξύ δύο ατόμων με εκ διαμέτρου αντίθετες πολιτικές πεποιθήσεις.

-Ο Τσοβόλας δεν ασχολείται πια με την πολιτική ε?
-Καλά κάνει. Ο Τσοβόλας είναι διακεκριμένη προσωπικότητα. Θα κάθετε τώρα να μιλάει με τον Τσίπρα?
-Ε, ας μιλάει με τον Λιάπη, αν δεν του αρέσει ο Τσίπρας.

Wednesday, 8 January 2014

Super Mario, ένα προπαγανδιστικό, κομουνιστικό βιντεοπαιχνίδι





Όλοι μας γνωρίζουμε τον Μάριο τον Ιταλό υδραυλικό. Ποίος δεν είχε παίξει κάποιο από τα Super Mario σε κάποια Γιαπωνέζικη κονσόλα της Νιντέντο στην δεκαετία του 1980. Τα παιδάκια είχαν τρελαθεί με τον χοντρούλη ήρωα των βιντεογκέημς με αποτέλεσμα να βγουν αμέτρητες συνέχειες για το ηλεκτρονικό παιχνίδι και όχι μόνο. Μέχρι και ταινία αλλά και παιδικό καρτούν έγινε. Φυσικά ο Μάριο είναι μέχρι και σήμερα δημοφιλής στις ηλικίες 5-13 ετών. Και η αγάπη που τρέφουν για τον Μάριο τα παιδιά είναι δύσκολο να λησμονηθεί ακόμα και όταν μεγαλώσουν, γιατί η μόνη μας πατρίδα είναι η παιδική μας ηλικία.

Δυστυχώς αυτό που δεν γνωρίζουν οι περισσότεροι, είναι ότι ο Μάριο είναι ο δούρειος ίππος του κομουνισμού, ένα αριστερό σύμβολο, πολύ ισχυρότερο από το σφυροδρέπανο, γιατί τα θύματα του είναι τα μικρά παιδιά τα οποία υπνωτίζονται/εθίζονται από την αριστερή προπαγάνδα/μαγικά μανιτάρια και μετά ‘σπάνε’ (βλέπε: βρομίζουν με γκράφιτι) τους τοίχους όπως ο ‘ήρωας’ τους.

Απορώ πως η κοινωνία δεν αντέδρασε όπως πολύ σωστά είχε αντιδράσει στο παρελθόν με την μεταμεσονύχτια προβολή του 120 μέρες στα Σόδομα του Παζολίνι το 1984 και με τον Τελευταίο Πειρασμό του Σκορτσέζε το 1989 ή και την πιο πρόσφατη ομοφυλοφιλική σκηνή στο Ντάουντον Άμπεη το 2013. Εξάλου τα στοιχεία ότι το Super Mario είναι μια κομουνιστική ωρολογιακή βόμβα, και με την πρόσφατη απόδραση του Ξηρού, είναι θέμα χρόνου πότε θα εκραγεί στα χεράκια των μικρών ελληνόπουλων.
 
Ο Μάριο είναι υδραυλικός (δηλαδή εργάτης), χοντρούλης (καλοφαγωμένος) και πάντα χαρούμενος. Δηλαδή ακριβώς όπως θέλουν να μας πείσουν ότι είναι όλοι όσοι ζούνε στον κομμουνιστικό παράδεισο.

Σημαντικό είναι ότι ο Μάριο φοράει κόκκινα (αριστερά) ρούχα. Ακόμα και ο αδερφός του, ο Λουίγκι (και όχι Λουίτζι όπως λένε μερικοί, εκτός και αν λένε και Ίτζι Ποπ), φοράει πράσινα (πιο κεντρώα) ρούχα, αλλά αυτός, όπως όλοι ξέρουμε, είναι και λίγο χαζούλης.

Ο Μάριο, όταν ξεκινάει η πίστα, πάντα βρίσκεται στο πιο αριστερό της μέρος και κατευθύνεται προς το κάστρο (σύμβολο του φιλοβασιλικής δεξιάς) το οποίο βρίσκεται στο πιο δεξιό μέρος της πίστας. Μεταξύ του Μάριου και του κάστρο υπάρχουν κάποια τείχη (συμβολισμός του τείχους του Βερολίνου) τα οποία ο Μάριο σπάει με την υψωμένη αριστερή γροθιά του.

Και φυσικά ο τελικός στόχος του Μάριο είναι η διακόρευση της Πριγκήπισσας που μοιάζει ενοχλητικά με την Lady Diana, αλλά όπως και να έχει είναι μια αλληγορία για τους φιλοβασιλικούς και γενικότερα για τον δυτικό τρόπο ζωής.
Ξυπνήστε! Και κλείστε τις βιντεοκονσόλες των παιδιών σας.

Friday, 20 December 2013

Είναι θέμα image

Το καμάκι είναι θέμα image. Έχει σημασία πως προβάλλεσαι. Εγώ για παράδειγμα πρόσφατα πήρα ένα πολύ σημαντικό μάθημα παρατηρώντας έναν που έπινε καφέ δίπλα μου στην καφετέρια.

Ντυμένος προσεκτικά αυτός, σχεδόν μετροσέξουαλ, προσπαθούσε με κάθε τρόπο να γοητεύσει τις κοπέλες που καθόντουσαν μόνες τους, δίπλα του.

Είχε παραγγείλει φρέντο καπουτσίνο και είχε ζητήσει επιδεικτικά έξτρα κανέλα. Τον καφέ έπινε κάνοντας κινήσεις που τραβούν το βλέμμα. Η διαδρομή του καφέ από το τραπέζι στο στόμα του διαρκούσε διπλάσια από όσο διαρκεί όταν τον πίνουμε εσύ και εγώ. Καθόταν με το ένα πόδι πάνω στο γόνατο, για να φαίνεται το καλό παπούτσι και είχε και ένα αναμμένο τσιγάρο στο τασάκι που έβαζε στο στόμα του που και που επιδεικτικά, τραβώντας μεγάλες ρουφηξιές και ξεφυσώντας το καπνό ανέμελα προς το μέρος τον κοριτσιών.

Σε κάποια φάση άφησε το ipad κάτω και άνοιξε την εφημερίδα και διάβαζε τα οικονομικά.

Δεν ξέρω, ίσως να κατάφερνε να τις έριχνε αν πέρναγε τυχαία από εκεί ένας γνωστός του ο οποίος όταν τον αναγνώρισε φώναξε:

«ΕΛΑ ΡΕ ΓΙΩΡΓΟ ΜΠΟΥΡΔΕΛΙΑΡΗ!!! ΚΑΙ ΕΣΥ ΕΔΩ?!?»

Saturday, 16 November 2013

Οδηγός επισκευής σκασμένου πυκνωτή σε οθόνη Samsung Syncmaster

Η Samsung Syncmaster οθόνη μου τελευταία έσβηνε ενώ ήταν σε λειτουργεία. Με ένα κλείσημω και άνοιγμα του on/off διακόπτη εναπερχόταν στην λειτουργεία αφού στην αρχή τρεμόπαιζε λίγο. 

Ήταν αρκετά εκνευριστικό και αποφάσισα να την επισκευάσω. Ακολουθεί περιγραφή βήμα-βήμα για να μπορέσετε και εσείς να την επισκευάσετε μιας και οι σκασμένοι πυκνωτές (capacitors) είναι πολύ συχνό τελευταία λόγω ενός προβληματικού batch που είχε μπει στην αγορά capacitors πριν μερικά χρόνια (και σκάνε τώρα). Το ίδιο μου είχε γίνει και μια μια Samsung τηλεόραση και την έφτιαξα ακολουθώντας τα ίδια βήματα.


1. Με ένα αιχμηρό αντικείμετα (καλύτερα μαχαίρι και όχι κατσαβίδη) χαλαρώνετε το πλαίσιο ξεκινώντας από τις γωνιές. Δυστυχώς το panel της Σαμσουνγκ δεν έχει βίδες. Όταν την ανοίξετε θα δείτε κάτι τέτοιο:



2. Μετά, αφού το ανοίξετε, αποσυνδέετε όλα τα καλώδια της πλακέτας (αφού τα πάρετε φωτογραφία για να θυμάστε πως να τα ξανασυνδέσετε) και αφαιρείτε την πλακέτα.






3. Τώρα γυρίζετε την πλακέτα ανάποδα και ελένχετε τους πυκνωτές. Κάποιοι λογικά θα έχουν φουσκώσει. Ίσως να έχουν ΚΑΙ σκάσει. Θα το καταλάβετε. Θα δείτε και κάποιο αποχρωματισμό πάνω στην πλακέτα. 
 

4. Σημειώνετε τα στοιχεία των πυκνωτών που έχουν σκάσει (βολτ, διάμετρο κτλ) και αγοράζετε καινούργιους. Εγώ ευτυχώς είχα απόθεμα από την προηγούμενη φορά που είχα επισκευάσει την τηλεόραση με τον ίδιο τρόπο.


4

5. Παίρνετε το κολυτήρι, ζεστένετε τις συνδέσεις του παλιού πυκνωτή με σκοπό να τον αφαιρέσετε και μετά να βάλετε τον καινούργιο και να τον συγκολίσετε πάνω στην πλακέτα. Αν όμως τα έχετε κάνει όλα μπουρδελό, ίσως είναι πιο εύκολο να πεταχτείτε στο Πλαίσιο και να αγοράσετε μια 23' LG 23ΕΑ63 με 165 ευρώ.

 

 6. Συνδέετε την νέα οθόνη και λέτε: "Ωωωω, αυτή έχει καλύτερα χρώματα! Ακόμα και ο ήχος που ακούω μου φαίνεται καλύτερος τώρα!"



Tuesday, 1 October 2013

Redshirt

To facebook και τα κινητά νέας γενιάς είναι πλέον απαραίτητα εργαλεία όταν η αποστολή σας είναι τα ψώνια στο Super-Market











 




Sunday, 15 September 2013

Unboxing "Furby"

Μέσα στα δεκάδες άχρηστα unboxing videos για επιτραπέζια, επιτέλους κατάφερα και βρήκα ένα το οποίο με διαφώτισε πραγματικά και αφορά το παιχνιδάκι 'Furby', γνωστό και ως 'Δαιμόνιο' ή 'Αντίχρηστος'


https://www.youtube.com/watch?v=0f53yTzp9Vg&feature=youtu.be&t=4m40s

Thursday, 12 September 2013

The box

Πατήστε play στο youtube video και ελάτε μαζί μου, να σας διηγηθώ μια ιστορία μυστηρίου. Μια ιστορία για την φύση του ανθρώπου. Τα ελαττώματα του, αλλά και τις αρετές του. Μια ιστορία που θα μπορούσε να συμβεί και σε εσάς, αλλά πρώτα συνέβη σε εμένα.



Ο Γιώργος μπήκε στο γραφείο με συνωμοτικό ύφος εκείνη την ημέρα. Στα χέρια του κρατούσε μια μεγάλη κούτα. Όταν τον ρωτήσαμε τι είχε μας έκανε νόημα να μην ρωτάμε περισσότερα. Είχε κόσμο του γραφείο. Όταν πέρασε η ώρα και έφυγαν οι παρείσακτοι τον ξαναρωτήσαμε.

«Γιώργο, τι έχει μέσα η κούτα;»

«Τσόντες.»

Άβολη παύση. Αβεβαιότητα. Ησυχία.

Ανοίξαμε την κούτα και όντως ήταν γεμάτη DVD με τσόντες. Αυθεντικά.

«Γιώργο; Τι στο πούτσο;» Τον ρωτήσαμε. Και μας εξήγησε.

Ο Γιώργος είχε παντρευτεί πρόσφατα. Μας είπε ότι πριν, όταν ήταν μόνος, είχε δυο βιβλιοθήκες για τις οποίες ήταν περήφανος. Η μία ήταν γεμάτη ταινίες και η άλλη ήταν γεμάτη με ταινίες… άλλου είδους. Όταν μετακόμισε και πήγε να μείνει μαζί με την σύζυγο έφερε και τις ταινίες. Όταν όμως είδε την συλλογή η σύζυγος φρίκαρε και απαίτησε να τις πετάξει.

«Καλά ρε Γιώργο και αντί να τις πετάξεις, θεώρησες καλύτερο να τις φέρεις εδώ να μας τις χαρίσεις;», τον ρωτήσαμε.

«Να σας τις χαρίσω; Είστε τρελοί; Τις έφερα να τις κρύψω σε γωνιά της αποθηκούλας!

Monday, 9 September 2013

Thursday, 29 August 2013

Cinema: Ας μας άκουγαν οι αιθουσάρχες...

Απάντηση στο editorial του φίλτατου Ηλία Φραγκούλη ο οποίος πέρα από άριστος κριτικός κινηματογράφου οργανώνει καταπληκτικά event - avant premiere σε ταινίες για τις οποίες δεν επιβαιβεωνω, ούτε αρνούμαι ότι παρακολούθησα. Πάνω από μια φορά.

Αφορμή, τα μηνύματα που έπαιρνα όλο το καλοκαίρι για τη νέα ταινία του Έντγκαρ Ράιτ, «The World’s End». Με έχουν πάρει χαμπάρι αρκετοί και, εννοείται, είναι ένας από τους σκηνοθέτες που αγαπώ. Μετά λύπης μετέφερα την είδηση: όχι, η ταινία αυτή δε θα έρθει στη χώρα μας. Και δεν είναι αμάρτημα της UIP, που έχει τα δικαιώματα για να διανέμει το φιλμ στους κινηματογράφους. Πλέον, σε πολύ συγκεκριμένες και παρόμοιες περιπτώσεις, η ευθύνη είναι… δική σου!

Ας το δούμε με αριθμούς. Το 2007, αν και το (ίδιο) γραφείο δεν πίστευε στις εμπορικές δυνατότητες του «Hot Fuzz», το έβγαλε στις αίθουσες με την ελπίδα να λειτουργήσει ως κωμωδία, είδος αρεστό στο ελληνικό κοινό. Έκοψε 10.097 εισιτήρια. Η επόμενη ταινία τού Ράιτ, το «Scott Pilgrim vs. the World» (2010), ύστερα από έντονες, προσωπικές μου πιέσεις (ότι θα αυτοπυρποληθώ ή θα κάψω τα γραφεία της εταιρείας), βγήκε στις αίθουσες και έκοψε 4.880 εισιτήρια. Για βδομάδες τραβούσα τον κόσμο από το χέρι για να πάει να δει την ταινία στο σινεμά. Λίγες μέρες αργότερα, με το που διέρρευσε το φιλμ σε torrent, πλήθη λαού έπεφταν στα πόδια μου, ευχαριστώντας με που τους άνοιξα τα μάτια και τους έδειξα το δρόμο για αυτή την ταινία!

Θα τολμήσει να με ξαναρωτήσει κανείς «γιατί δε θα έρθει στην Ελλάδα η τάδε ταινία;» ή να προσθέσω και το παράδειγμα του «Kick-Ass 2», το οποίο επίσης δε θα δούμε στη μεγάλη οθόνη, διότι το πρώτο φιλμ, με ισχυρότατο σπρώξιμο διαφήμισης και marketing από τη Village (που έχει και τις αίθουσες για να υποστηρίξει το προϊόν της), έκοψε μόλις 27.508 εισιτήρια… Το 2010. Σήμερα δε θα έκανε ούτε τα μισά. Γκρινιάζεις ακόμα;"

Πηγή: Freecinema


Επίσημη απάντηση του TheMazablog



Ηλία ακολουθεί μεγάλο κείμενο, συγνώμη.


Είμαι από αυτούς που βλέπει πολλές ταινίες. Τις πιο πολλές τις κατεβάζω σε τόρρεντ. Παρόλα αυτά πάω συχνά σινεμά σε σχέση με τους περισσότερους γνωστούς, τουλάχιστον 1-2 φορές το μήνα. Παρόλα αυτά, είμαι επιλεκτικός με τις ταινίες που βλέπω στο σινεμά, δεδομένου ότι το στο σπίτι έχω αρκετά καλό σύστημα. Είμαι, μπορείς να πεις, απαιτητικός. Αν και υπάρχουν ταινίες που της είδα στο σινεμά, τις κατέβασα σε τόρρεντ, ξαναπήγα να τις δω σινεμά, και τις ξαναείδα σε τόρρεντ (σε βάθος χρόνου αυτό), όπως οι Εννιά Βασίλισσες

Αλλά δεν πηγαίνω σινεμά μόνο αν θεωρώ την ταινία τοπ. Σινεμά πηγαίνω εύκολα σε 3d ταινίες. Μακάρι να έβγαινε το Dredd στο σινεμά. Θα το έβλεπα εκεί.

Ή και σε κωμωδίες αν είναι ‘ψαγμένες’. Το Hot Fuzz που λες το είχα δει 3 μήνες πριν σε torrent. Όταν βγήκε στο σινεμά ξαναπήγα με φίλους μου, πιο πολύ για να τους δω να κλαίνε από τα γέλια (και έτσι έγινε). Επίσης πηγαίνω αν η ταινία είναι popcorn movie, όπως οι περισσότερες comic ταινίες, Αvengers, Βatman κτλ.

Αλλά δεν διαφωνώ, για αυτό που λες. Δεν φταίνε μόνο οι διανομείς. Φταίμε και εμείς, το κοινό για την κατάσταση. Φταίνε όμως και οι αιθουσάρχες.

Σε κάθε ταινία, μα σε κάθε ταινία, θα μπει κάποιος 30 λεπτά μετά το κλείσιμο των φώτων (10 λεπτά μετά την έναρξη της ταινίας) γιατί ήρθε αργοπορημένος, και με αναγκάζει να σηκωθώ από την θέση μου για να περάσει και να κάτσει μέσα. Πες με περίεργο, αλλά αυτό με ξενερώνει φοβερά. Δεν θα έπρεπε να επιτρέπεται η είσοδος σε αυτούς.

Θυμάμαι χαρακτηριστικά που είχα δει το SAW σε γνωστό σινεμά το οποίο αποφεύγω να ονομάσω μην βρεις κανένα μπελά, αλλά ήταν αυτό που έκανες την πρεμιέρα του Evil Dead) το πρώτο μισό το είδαμε σε λάθος κάδρο (έτσι το λένε? Aspect Ratio εννοώ).

Για να μην μιλήσω για τα παράσιτα που κάνουν τα ηχεία σε πολλές αίθουσες.

Ή το ζώο που μιλάει στο κινητό ή στέλνει μηνύματα και η οθόνη του φωτίζει όλη την αίθουσα και μου αποσπά την προσοχή.

Και όλα τα παραπάνω, δίνοντας πάνω από 20 ευρώ για δύο εισιτήρια, ένα ποπκορν και δύο κόκα κόλες (δεν βάζω μέσα το πάρκιν)

Ελπίζω τουλάχιστον το Worlds End να το βάλουν σε κανένα φεστιβάλ σαν αυτό του Σεπτεμβρίου, αν και αυτό, κάθε πέρσι και καλύτερα όσον αφορά της ταινίες που επιλέγουν (κατά προσωπική πάντα εκτίμηση, ίσως και να γερνάω και να γίνομαι πιο γκρινιάρης)

Και ένα άρθρο παλαιότερο άρθρο του TheMazablog, που κολλάει με τα παραπάνω που είχα γράψει εν βρασμό ψυχής πριν ενάμιση χρόνο:  http://themazablog.blogspot.gr/2012/02/cinema.html

Αφορμή, τα μηνύματα που έπαιρνα όλο το καλοκαίρι για τη νέα ταινία του Έντγκαρ Ράιτ, «The World’s End». Με έχουν πάρει χαμπάρι αρκετοί και, εννοείται, είναι ένας από τους σκηνοθέτες που αγαπώ. Μετά λύπης μετέφερα την είδηση: όχι, η ταινία αυτή δε θα έρθει στη χώρα μας. Και δεν είναι αμάρτημα της UIP, που έχει τα δικαιώματα για να διανέμει το φιλμ στους κινηματογράφους. Πλέον, σε πολύ συγκεκριμένες και παρόμοιες περιπτώσεις, η ευθύνη είναι… δική σου!
Ας το δούμε με αριθμούς. Το 2007, αν και το (ίδιο) γραφείο δεν πίστευε στις εμπορικές δυνατότητες του «Hot Fuzz», το έβγαλε στις αίθουσες με την ελπίδα να λειτουργήσει ως κωμωδία, είδος αρεστό στο ελληνικό κοινό. Έκοψε 10.097 εισιτήρια. Η επόμενη ταινία τού Ράιτ, το «Scott Pilgrim vs. the World» (2010), ύστερα από έντονες, προσωπικές μου πιέσεις (ότι θα αυτοπυρποληθώ ή θα κάψω τα γραφεία της εταιρείας), βγήκε στις αίθουσες και έκοψε 4.880 εισιτήρια. Για βδομάδες τραβούσα τον κόσμο από το χέρι για να πάει να δει την ταινία στο σινεμά. Λίγες μέρες αργότερα, με το που διέρρευσε το φιλμ σε torrent, πλήθη λαού έπεφταν στα πόδια μου, ευχαριστώντας με που τους άνοιξα τα μάτια και τους έδειξα το δρόμο για αυτή την ταινία!
Θα τολμήσει να με ξαναρωτήσει κανείς «γιατί δε θα έρθει στην Ελλάδα η τάδε ταινία;» ή να προσθέσω και το παράδειγμα του «Kick-Ass 2», το οποίο επίσης δε θα δούμε στη μεγάλη οθόνη, διότι το πρώτο φιλμ, με ισχυρότατο σπρώξιμο διαφήμισης και marketing από τη Village (που έχει και τις αίθουσες για να υποστηρίξει το προϊόν της), έκοψε μόλις 27.508 εισιτήρια… Το 2010. Σήμερα δε θα έκανε ούτε τα μισά. Γκρινιάζεις ακόμα;
- See more at: http://freecinema.gr/its-not-always-the-distributors-fault/#sthash.mCB9Jb89.dpuf
Αφορμή, τα μηνύματα που έπαιρνα όλο το καλοκαίρι για τη νέα ταινία του Έντγκαρ Ράιτ, «The World’s End». Με έχουν πάρει χαμπάρι αρκετοί και, εννοείται, είναι ένας από τους σκηνοθέτες που αγαπώ. Μετά λύπης μετέφερα την είδηση: όχι, η ταινία αυτή δε θα έρθει στη χώρα μας. Και δεν είναι αμάρτημα της UIP, που έχει τα δικαιώματα για να διανέμει το φιλμ στους κινηματογράφους. Πλέον, σε πολύ συγκεκριμένες και παρόμοιες περιπτώσεις, η ευθύνη είναι… δική σου!
Ας το δούμε με αριθμούς. Το 2007, αν και το (ίδιο) γραφείο δεν πίστευε στις εμπορικές δυνατότητες του «Hot Fuzz», το έβγαλε στις αίθουσες με την ελπίδα να λειτουργήσει ως κωμωδία, είδος αρεστό στο ελληνικό κοινό. Έκοψε 10.097 εισιτήρια. Η επόμενη ταινία τού Ράιτ, το «Scott Pilgrim vs. the World» (2010), ύστερα από έντονες, προσωπικές μου πιέσεις (ότι θα αυτοπυρποληθώ ή θα κάψω τα γραφεία της εταιρείας), βγήκε στις αίθουσες και έκοψε 4.880 εισιτήρια. Για βδομάδες τραβούσα τον κόσμο από το χέρι για να πάει να δει την ταινία στο σινεμά. Λίγες μέρες αργότερα, με το που διέρρευσε το φιλμ σε torrent, πλήθη λαού έπεφταν στα πόδια μου, ευχαριστώντας με που τους άνοιξα τα μάτια και τους έδειξα το δρόμο για αυτή την ταινία!
Θα τολμήσει να με ξαναρωτήσει κανείς «γιατί δε θα έρθει στην Ελλάδα η τάδε ταινία;» ή να προσθέσω και το παράδειγμα του «Kick-Ass 2», το οποίο επίσης δε θα δούμε στη μεγάλη οθόνη, διότι το πρώτο φιλμ, με ισχυρότατο σπρώξιμο διαφήμισης και marketing από τη Village (που έχει και τις αίθουσες για να υποστηρίξει το προϊόν της), έκοψε μόλις 27.508 εισιτήρια… Το 2010. Σήμερα δε θα έκανε ούτε τα μισά. Γκρινιάζεις ακόμα;
- See more at: http://freecinema.gr/its-not-always-the-distributors-fault/#sthash.mCB9Jb89.dpuf

Monday, 26 August 2013

Lidl

"...έχει φτηνά πράγματα το Lidl, αλλά εγώ πάω εκεί συγκεκριμένα για τα εργαλεία."

"Για τα εργαλεία;"

"Ναι, έχει κάτι καλές προσφορές για εργαλεία που δεν βρίσκεις αλλού. Για παράδειγμα βρήκα μια αντλία που δουλεύει με τρυπάνι. Δεν χρειάζετε να έχεις γενήτρια και τέτοια πράγματα. Συνδέεις το τρυπάνι με την αντλία, το βάζει μπρος, και δουλεύει!"

"Καλά, και που θα σου χρειαστεί αυτό;"

"Ε, μπορείς να την χρησιμοποιήσεις για να ξεβουλώνεις νεροχύτες, λεκάνες... Εγώ βέβαια την αγόρα για άλλους σκοπούς."



Παύση για σκέψη.

"...Σεξουαλικούς;"

Tuesday, 20 August 2013

Μόνο στα όνειρα



Είναι άσχημο να θες να φας και να μην σε αφήνουν. Ακούστε μια ιστορία.

Ο Γιάννης είναι φίλος μου. Λιγουρεύεται εύκολα. Του αρέσουν τα γλυκά και τα αλλαντικά. Το πρόβλημα είναι ότι είναι γεματούλης και ότι παντρεύτηκε πρόσφατα. Η γυναίκα του δεν τον αφήνει να ικανοποιεί της ορέξεις του. Τις διατροφικές ορέξεις του.

Για να φάει γλυκάκι ή λουκανικάκι πρέπει να καταστρώσει ολόκληρο σχέδιο. Πρέπει να της αποσπάσει την προσοχή και όταν δεν κοιτάει να βάλει στο στόμα του ότι μπορέσει. Άπαξ και μπει στο στόμα, είναι safe. Αλλά η γυναίκα του είναι πονηρή και το ίδιο κόλπο (πχ Τι είναι αυτό πίσω σου; Βλέπω καλά; Μια μαϊμού που κάνει τις δουλείες του σπιτιού;) δεν πιάνει πάνω από μια φορά. Τον τελευταίο καιρό δεν μπορεί να την ξεγελάσει με αποτέλεσμα οι διατροφικές του ορέξεις να μένουν ανικανοποίητες.

Πριν κάτι μέρες, ένα πρωινό, ξύπνησε με ένα τεράστιο χαμόγελο. Όταν τον ρώτησε η γυναίκα του τι τρέχει τις είπε ότι είδε ένα ωραίο όνειρο.

«Ήμουν στην κηδεία του πατέρα του γείτονα!» Της είπε με χαρά. Ο γείτονας τους είναι ένας καλός άνθρωπος, κάνουν και παρέα, αλλά ο πατέρας τους το τελευταίο καιρό είναι σε κακή κατάσταση και περιμένουν από στιγμή σε στιγμή να αφήσει την τελευταία του πνοή.

«Είδες στο ύπνο σου κηδεία!!!», φώναξε η γυναίκα του. Όλες οι γυναίκες είναι προληπτικές, πιστεύουν στα ζώδια και στα όνειρα. Όπως και όλοι οι άνδρες είναι σεξιστές. «Αυτό δεν είναι καθόλου καλό όνειρο!»

«Περίμενε! Μετά την κηδεία μας πήγανε για φαγητό στον Κουρσάρο στη Δροσιά! Φάγαμε μπριζόλες, μπιφτέκια και λουκάνικα. Και μετά είχε και τούρτα!»