Thursday, 29 August 2013

Cinema: Ας μας άκουγαν οι αιθουσάρχες...

Απάντηση στο editorial του φίλτατου Ηλία Φραγκούλη ο οποίος πέρα από άριστος κριτικός κινηματογράφου οργανώνει καταπληκτικά event - avant premiere σε ταινίες για τις οποίες δεν επιβαιβεωνω, ούτε αρνούμαι ότι παρακολούθησα. Πάνω από μια φορά.

Αφορμή, τα μηνύματα που έπαιρνα όλο το καλοκαίρι για τη νέα ταινία του Έντγκαρ Ράιτ, «The World’s End». Με έχουν πάρει χαμπάρι αρκετοί και, εννοείται, είναι ένας από τους σκηνοθέτες που αγαπώ. Μετά λύπης μετέφερα την είδηση: όχι, η ταινία αυτή δε θα έρθει στη χώρα μας. Και δεν είναι αμάρτημα της UIP, που έχει τα δικαιώματα για να διανέμει το φιλμ στους κινηματογράφους. Πλέον, σε πολύ συγκεκριμένες και παρόμοιες περιπτώσεις, η ευθύνη είναι… δική σου!

Ας το δούμε με αριθμούς. Το 2007, αν και το (ίδιο) γραφείο δεν πίστευε στις εμπορικές δυνατότητες του «Hot Fuzz», το έβγαλε στις αίθουσες με την ελπίδα να λειτουργήσει ως κωμωδία, είδος αρεστό στο ελληνικό κοινό. Έκοψε 10.097 εισιτήρια. Η επόμενη ταινία τού Ράιτ, το «Scott Pilgrim vs. the World» (2010), ύστερα από έντονες, προσωπικές μου πιέσεις (ότι θα αυτοπυρποληθώ ή θα κάψω τα γραφεία της εταιρείας), βγήκε στις αίθουσες και έκοψε 4.880 εισιτήρια. Για βδομάδες τραβούσα τον κόσμο από το χέρι για να πάει να δει την ταινία στο σινεμά. Λίγες μέρες αργότερα, με το που διέρρευσε το φιλμ σε torrent, πλήθη λαού έπεφταν στα πόδια μου, ευχαριστώντας με που τους άνοιξα τα μάτια και τους έδειξα το δρόμο για αυτή την ταινία!

Θα τολμήσει να με ξαναρωτήσει κανείς «γιατί δε θα έρθει στην Ελλάδα η τάδε ταινία;» ή να προσθέσω και το παράδειγμα του «Kick-Ass 2», το οποίο επίσης δε θα δούμε στη μεγάλη οθόνη, διότι το πρώτο φιλμ, με ισχυρότατο σπρώξιμο διαφήμισης και marketing από τη Village (που έχει και τις αίθουσες για να υποστηρίξει το προϊόν της), έκοψε μόλις 27.508 εισιτήρια… Το 2010. Σήμερα δε θα έκανε ούτε τα μισά. Γκρινιάζεις ακόμα;"

Πηγή: Freecinema


Επίσημη απάντηση του TheMazablog



Ηλία ακολουθεί μεγάλο κείμενο, συγνώμη.


Είμαι από αυτούς που βλέπει πολλές ταινίες. Τις πιο πολλές τις κατεβάζω σε τόρρεντ. Παρόλα αυτά πάω συχνά σινεμά σε σχέση με τους περισσότερους γνωστούς, τουλάχιστον 1-2 φορές το μήνα. Παρόλα αυτά, είμαι επιλεκτικός με τις ταινίες που βλέπω στο σινεμά, δεδομένου ότι το στο σπίτι έχω αρκετά καλό σύστημα. Είμαι, μπορείς να πεις, απαιτητικός. Αν και υπάρχουν ταινίες που της είδα στο σινεμά, τις κατέβασα σε τόρρεντ, ξαναπήγα να τις δω σινεμά, και τις ξαναείδα σε τόρρεντ (σε βάθος χρόνου αυτό), όπως οι Εννιά Βασίλισσες

Αλλά δεν πηγαίνω σινεμά μόνο αν θεωρώ την ταινία τοπ. Σινεμά πηγαίνω εύκολα σε 3d ταινίες. Μακάρι να έβγαινε το Dredd στο σινεμά. Θα το έβλεπα εκεί.

Ή και σε κωμωδίες αν είναι ‘ψαγμένες’. Το Hot Fuzz που λες το είχα δει 3 μήνες πριν σε torrent. Όταν βγήκε στο σινεμά ξαναπήγα με φίλους μου, πιο πολύ για να τους δω να κλαίνε από τα γέλια (και έτσι έγινε). Επίσης πηγαίνω αν η ταινία είναι popcorn movie, όπως οι περισσότερες comic ταινίες, Αvengers, Βatman κτλ.

Αλλά δεν διαφωνώ, για αυτό που λες. Δεν φταίνε μόνο οι διανομείς. Φταίμε και εμείς, το κοινό για την κατάσταση. Φταίνε όμως και οι αιθουσάρχες.

Σε κάθε ταινία, μα σε κάθε ταινία, θα μπει κάποιος 30 λεπτά μετά το κλείσιμο των φώτων (10 λεπτά μετά την έναρξη της ταινίας) γιατί ήρθε αργοπορημένος, και με αναγκάζει να σηκωθώ από την θέση μου για να περάσει και να κάτσει μέσα. Πες με περίεργο, αλλά αυτό με ξενερώνει φοβερά. Δεν θα έπρεπε να επιτρέπεται η είσοδος σε αυτούς.

Θυμάμαι χαρακτηριστικά που είχα δει το SAW σε γνωστό σινεμά το οποίο αποφεύγω να ονομάσω μην βρεις κανένα μπελά, αλλά ήταν αυτό που έκανες την πρεμιέρα του Evil Dead) το πρώτο μισό το είδαμε σε λάθος κάδρο (έτσι το λένε? Aspect Ratio εννοώ).

Για να μην μιλήσω για τα παράσιτα που κάνουν τα ηχεία σε πολλές αίθουσες.

Ή το ζώο που μιλάει στο κινητό ή στέλνει μηνύματα και η οθόνη του φωτίζει όλη την αίθουσα και μου αποσπά την προσοχή.

Και όλα τα παραπάνω, δίνοντας πάνω από 20 ευρώ για δύο εισιτήρια, ένα ποπκορν και δύο κόκα κόλες (δεν βάζω μέσα το πάρκιν)

Ελπίζω τουλάχιστον το Worlds End να το βάλουν σε κανένα φεστιβάλ σαν αυτό του Σεπτεμβρίου, αν και αυτό, κάθε πέρσι και καλύτερα όσον αφορά της ταινίες που επιλέγουν (κατά προσωπική πάντα εκτίμηση, ίσως και να γερνάω και να γίνομαι πιο γκρινιάρης)

Και ένα άρθρο παλαιότερο άρθρο του TheMazablog, που κολλάει με τα παραπάνω που είχα γράψει εν βρασμό ψυχής πριν ενάμιση χρόνο:  http://themazablog.blogspot.gr/2012/02/cinema.html

Αφορμή, τα μηνύματα που έπαιρνα όλο το καλοκαίρι για τη νέα ταινία του Έντγκαρ Ράιτ, «The World’s End». Με έχουν πάρει χαμπάρι αρκετοί και, εννοείται, είναι ένας από τους σκηνοθέτες που αγαπώ. Μετά λύπης μετέφερα την είδηση: όχι, η ταινία αυτή δε θα έρθει στη χώρα μας. Και δεν είναι αμάρτημα της UIP, που έχει τα δικαιώματα για να διανέμει το φιλμ στους κινηματογράφους. Πλέον, σε πολύ συγκεκριμένες και παρόμοιες περιπτώσεις, η ευθύνη είναι… δική σου!
Ας το δούμε με αριθμούς. Το 2007, αν και το (ίδιο) γραφείο δεν πίστευε στις εμπορικές δυνατότητες του «Hot Fuzz», το έβγαλε στις αίθουσες με την ελπίδα να λειτουργήσει ως κωμωδία, είδος αρεστό στο ελληνικό κοινό. Έκοψε 10.097 εισιτήρια. Η επόμενη ταινία τού Ράιτ, το «Scott Pilgrim vs. the World» (2010), ύστερα από έντονες, προσωπικές μου πιέσεις (ότι θα αυτοπυρποληθώ ή θα κάψω τα γραφεία της εταιρείας), βγήκε στις αίθουσες και έκοψε 4.880 εισιτήρια. Για βδομάδες τραβούσα τον κόσμο από το χέρι για να πάει να δει την ταινία στο σινεμά. Λίγες μέρες αργότερα, με το που διέρρευσε το φιλμ σε torrent, πλήθη λαού έπεφταν στα πόδια μου, ευχαριστώντας με που τους άνοιξα τα μάτια και τους έδειξα το δρόμο για αυτή την ταινία!
Θα τολμήσει να με ξαναρωτήσει κανείς «γιατί δε θα έρθει στην Ελλάδα η τάδε ταινία;» ή να προσθέσω και το παράδειγμα του «Kick-Ass 2», το οποίο επίσης δε θα δούμε στη μεγάλη οθόνη, διότι το πρώτο φιλμ, με ισχυρότατο σπρώξιμο διαφήμισης και marketing από τη Village (που έχει και τις αίθουσες για να υποστηρίξει το προϊόν της), έκοψε μόλις 27.508 εισιτήρια… Το 2010. Σήμερα δε θα έκανε ούτε τα μισά. Γκρινιάζεις ακόμα;
- See more at: http://freecinema.gr/its-not-always-the-distributors-fault/#sthash.mCB9Jb89.dpuf
Αφορμή, τα μηνύματα που έπαιρνα όλο το καλοκαίρι για τη νέα ταινία του Έντγκαρ Ράιτ, «The World’s End». Με έχουν πάρει χαμπάρι αρκετοί και, εννοείται, είναι ένας από τους σκηνοθέτες που αγαπώ. Μετά λύπης μετέφερα την είδηση: όχι, η ταινία αυτή δε θα έρθει στη χώρα μας. Και δεν είναι αμάρτημα της UIP, που έχει τα δικαιώματα για να διανέμει το φιλμ στους κινηματογράφους. Πλέον, σε πολύ συγκεκριμένες και παρόμοιες περιπτώσεις, η ευθύνη είναι… δική σου!
Ας το δούμε με αριθμούς. Το 2007, αν και το (ίδιο) γραφείο δεν πίστευε στις εμπορικές δυνατότητες του «Hot Fuzz», το έβγαλε στις αίθουσες με την ελπίδα να λειτουργήσει ως κωμωδία, είδος αρεστό στο ελληνικό κοινό. Έκοψε 10.097 εισιτήρια. Η επόμενη ταινία τού Ράιτ, το «Scott Pilgrim vs. the World» (2010), ύστερα από έντονες, προσωπικές μου πιέσεις (ότι θα αυτοπυρποληθώ ή θα κάψω τα γραφεία της εταιρείας), βγήκε στις αίθουσες και έκοψε 4.880 εισιτήρια. Για βδομάδες τραβούσα τον κόσμο από το χέρι για να πάει να δει την ταινία στο σινεμά. Λίγες μέρες αργότερα, με το που διέρρευσε το φιλμ σε torrent, πλήθη λαού έπεφταν στα πόδια μου, ευχαριστώντας με που τους άνοιξα τα μάτια και τους έδειξα το δρόμο για αυτή την ταινία!
Θα τολμήσει να με ξαναρωτήσει κανείς «γιατί δε θα έρθει στην Ελλάδα η τάδε ταινία;» ή να προσθέσω και το παράδειγμα του «Kick-Ass 2», το οποίο επίσης δε θα δούμε στη μεγάλη οθόνη, διότι το πρώτο φιλμ, με ισχυρότατο σπρώξιμο διαφήμισης και marketing από τη Village (που έχει και τις αίθουσες για να υποστηρίξει το προϊόν της), έκοψε μόλις 27.508 εισιτήρια… Το 2010. Σήμερα δε θα έκανε ούτε τα μισά. Γκρινιάζεις ακόμα;
- See more at: http://freecinema.gr/its-not-always-the-distributors-fault/#sthash.mCB9Jb89.dpuf

Monday, 26 August 2013

Lidl

"...έχει φτηνά πράγματα το Lidl, αλλά εγώ πάω εκεί συγκεκριμένα για τα εργαλεία."

"Για τα εργαλεία;"

"Ναι, έχει κάτι καλές προσφορές για εργαλεία που δεν βρίσκεις αλλού. Για παράδειγμα βρήκα μια αντλία που δουλεύει με τρυπάνι. Δεν χρειάζετε να έχεις γενήτρια και τέτοια πράγματα. Συνδέεις το τρυπάνι με την αντλία, το βάζει μπρος, και δουλεύει!"

"Καλά, και που θα σου χρειαστεί αυτό;"

"Ε, μπορείς να την χρησιμοποιήσεις για να ξεβουλώνεις νεροχύτες, λεκάνες... Εγώ βέβαια την αγόρα για άλλους σκοπούς."



Παύση για σκέψη.

"...Σεξουαλικούς;"

Tuesday, 20 August 2013

Μόνο στα όνειρα



Είναι άσχημο να θες να φας και να μην σε αφήνουν. Ακούστε μια ιστορία.

Ο Γιάννης είναι φίλος μου. Λιγουρεύεται εύκολα. Του αρέσουν τα γλυκά και τα αλλαντικά. Το πρόβλημα είναι ότι είναι γεματούλης και ότι παντρεύτηκε πρόσφατα. Η γυναίκα του δεν τον αφήνει να ικανοποιεί της ορέξεις του. Τις διατροφικές ορέξεις του.

Για να φάει γλυκάκι ή λουκανικάκι πρέπει να καταστρώσει ολόκληρο σχέδιο. Πρέπει να της αποσπάσει την προσοχή και όταν δεν κοιτάει να βάλει στο στόμα του ότι μπορέσει. Άπαξ και μπει στο στόμα, είναι safe. Αλλά η γυναίκα του είναι πονηρή και το ίδιο κόλπο (πχ Τι είναι αυτό πίσω σου; Βλέπω καλά; Μια μαϊμού που κάνει τις δουλείες του σπιτιού;) δεν πιάνει πάνω από μια φορά. Τον τελευταίο καιρό δεν μπορεί να την ξεγελάσει με αποτέλεσμα οι διατροφικές του ορέξεις να μένουν ανικανοποίητες.

Πριν κάτι μέρες, ένα πρωινό, ξύπνησε με ένα τεράστιο χαμόγελο. Όταν τον ρώτησε η γυναίκα του τι τρέχει τις είπε ότι είδε ένα ωραίο όνειρο.

«Ήμουν στην κηδεία του πατέρα του γείτονα!» Της είπε με χαρά. Ο γείτονας τους είναι ένας καλός άνθρωπος, κάνουν και παρέα, αλλά ο πατέρας τους το τελευταίο καιρό είναι σε κακή κατάσταση και περιμένουν από στιγμή σε στιγμή να αφήσει την τελευταία του πνοή.

«Είδες στο ύπνο σου κηδεία!!!», φώναξε η γυναίκα του. Όλες οι γυναίκες είναι προληπτικές, πιστεύουν στα ζώδια και στα όνειρα. Όπως και όλοι οι άνδρες είναι σεξιστές. «Αυτό δεν είναι καθόλου καλό όνειρο!»

«Περίμενε! Μετά την κηδεία μας πήγανε για φαγητό στον Κουρσάρο στη Δροσιά! Φάγαμε μπριζόλες, μπιφτέκια και λουκάνικα. Και μετά είχε και τούρτα!»

...and we are back

Επιστροφή από καλοκαιρινές διακοπές. Μέχρι να ζεσταθούμε και να μπούμε σε φόρμα, μια σύντομη ιστοριούλα:

Ατάκα από σερβιτόρο όταν ρώτησα αν έχουν "Chili sauce" την όποια άκουσαν και τα γύρω τραπέζια.

"Αυτή που έχουμε είναι πολύ καυτερή. Θα τα κάψει όλα εκεί κάτω."



















(και είχε δίκιο)

Thursday, 11 July 2013

Η αγορά εργασίας

Γνωστός μου, νεαρός επιχειρηματίας θέλοντας να εκμεταλλευτεί τις άριστες γνώσεις μου στην εργατική νομοθεσία με ρωτάει ποιος είναι το κατώτατο ημερομίσθιου για έναν εργάτη που σκόπευε να προσλάβει.

‘26 ευρώ και κάτι λεπτά’, του λέω.

Η απάντηση δεν του άρεσε. ‘Τόσα πολλά;’ Μου λέει.

‘Τι τόσα πολλά. Τα μικρά είναι αυτά. Τα καθαρά είναι ακόμα πιο λίγα’.

‘Μα δεν μπορεί να παίρνει τόσα την ημέρα ένας ανειδίκευτος εργάτης. Μήπως πάει και πιο χαμηλά;’ Μου λέει αγανακτισμένος.

‘ΜΑ ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ, ΕΣΥ ΓΙΑ 26 ΕΥΡΩ, ΔΕΝ ΘΑ ΠΗΓΑΙΝΕΣ ΟΥΤΕ ΩΣ ΤΟ ΠΕΡΙΠΤΕΡΟ’, ήταν η απάντηση μου.




Σημείωση. Το ημερομίσθιο του ανειδίκευτου εργάτη πάει και ΠΙΟ χαμηλά, αν είναι κάτω των 25 ετών.

Thursday, 27 June 2013

Κηδεία αγέλαστη



Ήμουν στην κηδεία κοντινού φίλου. Η ατμόσφαιρα βαριά. Ο Γιάννης είχε φύγει ξαφνικά. Γύρω μου πρόσωπα λυπημένα, δάκρυα σε πολλά μάγουλα. Απότομα οι σκέψεις μου πάγωσαν γιατί το κινητό μου άρχισε να δονείται. Κοκάλωσα και το βλέμμα μου καρφώθηκε στο άπειρο. Πανικός. Όταν το κινητό είναι στο αθόρυβο, τότε απλά δονείται. Καλό αυτό. Η δόνηση είναι ανεπαίσθητη. Αθόρυβη. Κανείς δεν θα το καταλάβαινε εκτός από εμένα. Όταν δεν είναι στο αθόρυβο, τότε  η δόνηση ξεκινάει πρώτη, και μετά από λίγο μπαίνει το ringtone. Τρόμος. Το είχα στο αθόρυβο ή όχι;  Ευχήθηκα να είναι στο αθόρυβο. Θα το μάθαινα σε μισό δευτερόλεπτο. Αυτή ήταν η διαφορά χρόνου μεταξύ δόνησης και ringtone. Το μισό δευτερόλεπτο μου φάνηκε μια αιωνιότητα.

Τελικά δεν ήταν στο αθόρυβο.  

To ringtone που είχα επιλέξει το είχα ονομάσει Yoda, και όλοι στην κηδεία άκουσαν την παρακάτω φράση.

«Τhe phone, ringing it is. Answer it, you must. Fulfill your destiny."

Όλους τους έπιασε νευρικό γέλιο. Θέλω να πιστεύω ότι γέλασε και ο Γιάννης εκεί πάνω.

Μας λείπει ακόμα ο Γιάννης. 4 χρόνια αυτόν τον Ιούλιο.

Monday, 24 June 2013

Thursday, 20 June 2013

Ιστοριές από την Εφορία

Ο κλητήρας της εταιρείας είχε πάει στην Εφορία να παραδώσει μια δήλωση. Ο υπάλληλος στον γκισέ όταν παρέλαβε τα χαρτιά, πριν τα κοιτάξει του είπε:

"Εσάς σας εξυπηρετεί συνήθως ο Μάκης, ε; Σήμερα λείπει. Αρρώστησε."

Μετά, αφού κοίταξε τα χαρτιά, λέει του κλητήρα.

"Α, αυτό εδώ έχει πρόστιμο."

"Μα ο Μάκης τα πέρναγε έτσι!", του απάντα ο κλητήρας έκπληκτος ο κλητήρας

"Τα πέρναγε έτσι;" Ο υπάλληλος βυθίστηκε σε σκέψεις. "Οκ τότε!". είπε στο τέλος και δεν του πήρε λεφτά για το πρόστιμο.

Μετά, όταν μας διηγήθηκε την ιστορία στο γραφείο ο κλητήρας, μας εξομολογήθηκε ότι δεν είχε ιδέα ποιος ήταν αυτός ο 'Μάκης'.

Θεωρείες Συνομωσίας: Michael Jackson

Διάλογος από το γραφείο:

-Ο Michael Jackson ζει ε! Το ακούσατε;
-...
-Ναι, τον είδαν στην κηδεία του. Ήταν μια ξανθιά γυναίκα που του έμοιαζε και χαμογελούσε. Αυτός ήταν με περούκα! Είχε πάει ο ίδιος να δει την κηδεία του.

Αφού το σκέφτηκαν λίγο στο γραφείο, κάποιος κατέληξε στο πιο λογικό αποτέλεσμα και μονολόγησε.

-...δηλαδή όχι μόνο ζει, αλλά έγινε και τραβεστί και ντύνετε γυναίκα;

Monday, 10 June 2013

Πόσο και πότε να αφήνετε φιλοδώρημα

Θα απαντήσω σε δύο ερωτήσεις που μου κάνουν συχνά οι φίλοι όταν πάμε για καφέ, μπύρα, παγωτό ή και γεύμα. Οι ερωτήσεις αυτές, όσο περνάει ο καιρός και βαθαίνει η οικονομική ερώτηση, γίνονται όλο και πιο σημαντικές.


-ΠΟΣΟ ΦΙΛΟΔΩΡΗΜΑ ΝΑ ΑΦΗΝΩ;

Η απάντηση είναι εύκολη. Θα αφήνετε πάντα 10% της απόδειξης, ποτέ κάτω από 20 λεπτά και ποτέ πάνω από 15 ευρώ.


-ΠΟΤΕ ΝΑ ΑΦΗΝΩ ΦΙΛΟΔΩΡΗΜΑ;

Εδώ τα πράγματα περιπλέκονται. Επιτρέψτε μου να σας πω ένα πολύ αποδοτικό σύστημα, που τιμωρεί τον κακό και αντιεπαγγελματία σερβιτόρο και ταυτόχρονα επιβραβεύει τον σωστό επαγγελματία σερβιτόρο.

Αν έχετε μείνει ικανοποιημένοι με τις υπηρεσίες, το παρουσιαστικό και την στάση του σερβιτόρου (όχι αναγκαστικά μόνο κατά την διάρκεια του ωραρίου εργασίας του), τότε αφήνετε κανονικά το φιλοδώρημα σύμφωνα με την μέθοδο που αναλύθηκε παραπάνω (δηλ. 10% της απόδειξης, ποτέ κάτω από 20 λεπτά και ποτέ πάνω από 15 ευρώ)

Αν δεν μείνετε ικανοποιημένοι, τότε δεν δίνετε φιλοδώρημα, αλλά το ποσό αυτό, θα προστεθεί στο φιλοδώρημα που ενδεχομένος θα δώσετε την επόμενη φορά που θα βγείτε έξω. 

Οπότε, αν ο επόμενος σερβιτόρος, είναι σωστός, καθαρός και επαγγελματίας, όχι μόνο θα πάρει το φιλοδώρημα που του αναλογεί σύμφωνα με την μέθοδο που αναλύθηκε παραπάνω (δηλ. 10% της απόδειξης, ποτέ κάτω από 20 λεπτά και ποτέ πάνω από 15 ευρώ), αλλά θα πάρει και το πορ-μπουάρ που 'έχασε' ο προηγούμενος σερβιτόρος.

Αν δεν μείνετε ευχαριστημένοι ούτε με αυτόν τον σερβιτόρο (μην σας κάνει εντύπωση, συμβαίνει συχνά, δεν φαντάζεστε τι έχουν δει τα μάτια μου και τί ιστορίες έχω να σας διηγηθώ...), τότε ο επόμενος σερβιτόρος, αν είναι είναι σωστός, καθαρός και επαγγελματίας, όχι μόνο θα πάρει το διηγηθώ που του αναλογεί σύμφωνα με την μέθοδο που αναλύθηκε παραπάνω (δηλ. 10% της απόδειξης, ποτέ κάτω από 20 λεπτά και ποτέ πάνω από 15 ευρώ), αλλά θα πάρει και το πορ-μπουάρ που 'έχασαν' και οι προηγούμενοι σερβιτόροι. Και ούτω καθ' εξής. 

Ελπίζω αυτό το σύστημα να βοηθήσει και εσάς να διαχειριστείτε καλύτερα το, ομολογουμένως, δύσκολο και άβολο ζήτημα με τα φιλοδωρήματα, αλλά και να δώσει ένα μήνυμα στους σερβιτόρους, ότι ο Έλληνας ξύπνησε, και από εδώ και μπρος θα τιμωρεί τους κακούς σερβιτόρους. Από την άλλη όμως θα αμείβει πλουσιοπάροχα τους καλούς σερβιτόρους που δείχνουν με την συμπεριφορά τους ότι είναι επαγγελματίες.

Εγώ για παράδειγμα, στον επόμενο καλό σερβιτόρο που θα πετύχω, έχω να του δώσω φιλοδώρημα 1.350 ευρώ!

Friday, 26 April 2013

Η δύναμη του μπλογκ της Μάζας

Χωρίς πολλά λόγια, σας παρουσιάζω την δύναμη του μπλογκ όπως αυτή αναδείχνεται από τα παρακάτω emails.

---

From:PlutoNick <p*****k@*mail.com>



To: Freecinema@freecinema.gr
Subject: Απειλητικό email για διπλή πρόσκληση για το EVIL DEAD
 
 
Ο Ηλίας (ο Φραγκούλης δηλαδή), μου είπε να σας στείλω ένα απειλητικό email για να πάρω 2 προσκλήσεις για την avant premier του Evil Dead.
Ελπίζω να ξέρετε να διαβάζετε, γιατί όπως λέει και ο τίτλος, αυτό είναι ένα απειλητικό email.
Πολύ απειλητικό!
Θερμές απειλές,
Νίκος 'PlutoNick' *****
http://themazablog.blogspot.com
Υ.Γ. Μετά από δεύτερη σκέψη, έβαλα και link για το blog της Μάζας με το οποίο συνεργάζομαι στενά, για να δείτε ότι οι απειλές μου δεν είναι ούτε κενές, ούτε ανυπόστατες. Ναι, έχω στήλη σε μπλογκ, και δεν θα διστάσω να την χρησιμοποιήσω.

---

From: Freecinema@freecinema.gr
To: PlutoNick <p*****k@*mail.com>
Subject: [RE:] Subject: Απειλητικό email για διπλή πρόσκληση για το EVIL DEAD


It’s time for EVIL DEAD! Έχεις κερδίσει μια διπλή πρόσκληση για την αυριανή πρεμιέρα. Θα ουρλιάξουμε μαζί!

---


From:PlutoNick <p*****k@*mail.com>



To: Freecinema@freecinema.gr
Subject: [RE:] RE:Απειλητικό email για διπλή πρόσκληση για το EVIL DEAD


 Groovy! 






Νίκος 'PlutoNick' *****
http://themazablog.blogspot.com

Tuesday, 12 March 2013

Σκατά στην εταιρεία που εργάζομαι

Όχι, δεν το λέω με κακία, όπως λέμε για παράδειγμα 'Σκατά στην θύρα την εφτά'. Απλά κάποιος καραγκιόζης συνάδελφος (όπως τον αποκαλέσαμε στο γραφείο) πάτησε σκατά και τα σκούπισε στα σκαλιά της εισόδου της εταιρείας και τώρα έχει δημιουργηθεί ένα δράμα. Και μια βαρία, βρόμικη και γκόθικ ατμόσφαιρα.

Η σκηνή του εγκλήματος έχει αποκλειστεί και προσπαθούμε να βρούμε τον ένοχο. Το περιστατικό παρουσιάστηκε πολύ νωρίς, όταν δεν είχαν έρθει όλοι οι εργαζόμενοι. Άρα, συμπαιράναμε, ο ένοχος είναι κάποιος από αυτούς που έρχονται νωρίς. Όχι από τους μηχανικούς, τους εξωτερικούς συνεργάτες, που έρχονται αργά, αλλά ίσως κάποιος από εμας από το λογιστήριο. Παρόλα αυτά θα είναι αρκετά δύσκολο να τον ανακαλύψουμε, γιατί ο ένοχος είχε χρόνο για να καλύψει τα ίχνη του.

Όταν γύρισα από την κουζίνα που είχα πάει για να φτιάξω τον καθυστερημένο πρωινό καφέ μου, πέταξα σαν ιδέα να ψάξουμε τις σόλες των παπουτσιών, αλλά μετά είπα ότι ο ένοχος, αν ήταν έξυπνος, θα έχει βρει ευκαιρία να καθαρίσει τα παπούτσια του. Μετά από λίγο κάθησα στο γραφείο μου και προσπαθούσα να είμαι ήρεμος. Το θέμα άρχιζε να παίρνει μεγαλύτερες διαστάσεις από ότι θα περίμενε κανείς.

Ελπίζω να μην καταλάβουν ότι είμαι εγώ ο ένοχος..

Saturday, 9 March 2013

Πως να σερβίρετε γερμανική weiss μπύρα

Αυτό είναι το πρώτο άρθρο σε μια σειρά άρθρων πάνω στις μπύρες. Θα ακολουθήσουν και άλλα.

Με ρωτάνε πολλοί, 'Νίκο, ποίος είναι ο σωστός τρόπος να σερβίρει κανείς γερμανική μπύρα weiss'.

Αυτή είναι μια καλή ερώτηση, γιατί οι μπύρες weiss έχουν μια ιδιαιτερότητα που πολλοί αγνοούν. Την 'ενεργοποίηση της μαγιάς (yeast). Με ρωτάνε λοιπόν οι φίλοι μου, αν πρέπει να την χύνουν στο ποτήρι από ψηλά για να κάνει αφρό. Αν πρέπει να την χύνουν σιγά σιγά ωστέ να μην κάνει αφρό. Αν πρέπει να κάνει αφρό και να παραμένει το ανθρακικό της για να μην είναι 'επίπεδη' (flat), ή αν πρέπει με κάποιο τρόπο να την αφήνουν να ξεθυμάνει λίγο. Η αν πρέπει να την χύνουν σιγά σιγά, και μετά να κουνάνε το λίγο που έχει μείνει στο μπουκάλι και να το χύνουν και αυτό μετά στο ποτήρι γιατί, λένε, έτσι 'ενεργοποιείται' η μαγιά. Είναι αλήθεια ότι η μπύρα έχει διαφορετική γεύση κάθε φορά που σερβίρετε με διαφορετικό τρόπο.

Η απάντηση μου, στην παραπάνω ερώτηση είναι ΕΜΦΑΤΙΚΑ πάντα ίδια. Η απάντηση έχει διαμορφωθεί ύστερα πείρα ετών όχι μόνο στην κατανάλωση μπύρα, ή υγρών γενικότερα, αλλά και από πείρα πάνω στην κατανάλωση στερεών τροφών.



Ο καλύτερος τρόπος να σερβιριστεί η μπύρα είναι χύνοντας την μέσα στο στόμα σου. Μερικές φορές, είναι σωστό να κάνεις τα στραβά μάτια και να αφήσεις να χυθεί και στο στόμα φίλων


Friday, 8 March 2013

Γάντια για πλύσιμο πιάτων. Και όχι μόνο

Στα Σούπερ-Μάρκετ σήμερα υπάρχουν πολλές ευκαιρίες για αξιόλογες αγορές. Όπως για παράδειγμα αυτά τα γάντια. Θα νόμιζε κανείς ότι αγοράζει ένα συνηθισμένο ζευγάρι γάντια για πλύσιμο πιάτων. Με πλαστικό στην εξωτερική επιφάνεια και βαμβακερή επένδυση. Μια τέτοια περιστασιακή ανάλυση θα ήταν εσφαλμένη. Αν τα χρησιμοποιούσε μόνο για το πλύσιμο των πιάτων δεν θα τα αξιοποιούσε πλήρως. Διαβάστε προσεκτικά και ανακαλύψτε την διττή φύση των συγκεκριμένων γαντιών.