Cinema

Στα τσακίδια οι κινηματογράφοι. Αποφάσισα ότι προτιμώ να βλέπω ταινίες στο σπίτι μου.

1. Το κινητό που θα χτυπήσει θα είναι σίγουρα το δικό μου. Εκτός και αν είναι της Ιρας, οπότε θα έχω και την ευκαιρία να γκρινιάξω. Win/win.

2. Δεν θα έχω καραγκιόζηδες που θα έρχονται να δουν την ταινία 10 λεπτά αφού αρχίσει και να μου κρύβουν το πανί ενώ ψάχνουν να βρουν την θέση τους. Και αν έρθει κανείς, θα τον αφήνω να χτυπάει το κουδούνι της εξώπορτας και δεν θα του ανοίγω.

3. Τα ποπκορν και η κόκα κόλα θα είναι σε τιμές περιπτέρου. Μόνο οι καλεσμένοι θα πληρώνουν τιμές σινεμά.

4. Πριν την ταινία δεν θα αναγκάζομαι να βλέπω ηλίθιες διαφημίσεις για πιστωτικές κάρτες και τσιγάρα.

5. Θα γλιτώσω από τον αστιάτορα έλληνα που υπάρχει σε κάθε αίθουσα και πετάει ατάκες που νομίζει ότι είναι αστείες και ταυτόχρονα προσπαθεί να εντυπωσιάσει την κοπέλα που συνοδεύει ή κάθετε δίπλα του ή μπροστά του ή πίσω του. Όλοι ξέρουν ότι μόνο οι δικές μου ατάκες είναι αστείες και οι κοπέλες που συνοδεύω πιο ωραίες (εκτός και αν πηγαίνω σινεμά με μόνος με τον κουμπάρο μου, που και αυτός ωραίος είναι, κορμάρα. Απόφοιτος γυμναστικής ακαδημίας).

6. Θα απαλλαγώ από το φαινόμενο του άσχετου προτζεξιονίστα που προβάλει την ταινία σε λάθος διαστάσεις ή με λάθος εστίαση.

Δεν είναι λίγες οι φορές που μου έχει τύχει να βλέπω έργο και να χτυπάει το κινητό κάποιου παπάρα. Το χειρότερο είναι ότι στην πλειοψηφία τους, αντί να το κλείσουν, απαντάνε. Και αντί να απαντήσουν μονολεκτικά, αρχίζουν και διάλογο. Ειλικρινά, πολλές φορές έχω αναλογιστεί τι συνέπειες θα έχω αν πάρω από το κινητό αυτού που μιλάει την ώρα της προβολής και το κλείσω.

Ένα ακόμα αληθινό περιστατικό που μου έχει συμβεί, ήταν στις Νύχτες Πρεμιέρας 4-5 χρόνια πριν. Τότε υπήρχε μια ομάδα νεαρών που σπούδαζαν κινηματογράφο ή κάποια τέτοια μαλακία και το φεστιβάλ τους είχε δώσει ειδικά πάσα (πληθυντικός του πάσου) και κάποια ιδιότητα κριτή. Είχα την κακή τύχη να κάθομαι από πίσω τους στη προβολή μιας Κορεάτικης ταινίας (το No Sympathy for Mr.Vengeance, από το σκηνοθέτη του Old Boy). Η ταινία ήταν ομολογουμένως δύσκολη και κουραστική. Θύμιζε ταινία του David Lynch, αλλά το Κορεάτικο στοιχείο την έκανε ακόμα πιο αλλόκοτη. Τα παιδιά που σπούδαζαν κινηματογράφο είχαν γίνει παρέα και επειδή υπήρχαν και κάποιες κοπέλες στην παρέα τους και προφανώς βαριόντουσαν την ταινία, άρχισαν να κάνουν χαβαλέ και κυρίως σε άσχετα σημεία, με αποτέλεσμα να δυσκολεύομαι να δω την ταινία. Είχα εξοργιστεί ακόμα περισσότερο γιατί λόγω της ιδιότητας τους, και τον προτερημάτων που απολάμβαναν εξαιτίας της στο φεστιβάλ. Το κράξιμο που έφαγαν, δεν σταμάτησε στην προβολή αλλά και σε ένα blog της διοργάνωσης. Πάντως συγνώμη δεν ζήτησαν ποτέ, ίσα-ίσα που είπαν σαν δικαιολογία, "Μα η ταινία σήκωνε χαβαλέ!".

Τα παιδιά. Τότε και σήμερα.

Συνέχεια ακούω από γνωστούς μου παράπονα για τα σημερινά παιδιά. Άκουσα και ένα άθλιο τραγούδι από τους Μαύρη Μαγιονέζα (συνάπτεται παρακάτω) και το ποτήρι ξεχείλισε. Άκουσα δηλαδή κάποιον να λέει: "Τα παιδιά δεν παίζουν πια κρυφτό και μήλα, είναι όλοι μέρα στο facebook και στο WoW".

Μα τι μαλακίες λέτε? Λες και η δικιά μας γενιά ήταν διαφορετική. Συγκεκριμένα αυτός που το είπε, τον θυμάμαι το '86 που έλιωνε στο Arkanoid!!! Και να ήταν ο μόνος? Όλοι μου οι γνωστοί, αν δεν έλιωναν  όλοι μέρα μπροστά στον Amstrad ή στο Commoder ή θα έλιωναν στον Spectrum (αυτόν με τα κουμπιά από γομολάστιχα). Αφού στο σχολικό όλοι παραμιλάγαμε με το Master of Kung-Fu, Matchday, και Bubble-Bobble. Όχι όλοι, γιατί μερικοί είχαν τα Game&Watch της Nintendo (πριν βγει το Gameboy) και δεν έβγαζαν μιλιά. Ούτε μας έδιναν να παίξουμε, τα πουστράκια... Παρόλα αυτά, μια χαρά βγήκαμε. Και την Ελλάδα δεν την χρεοκοπήσαμε εμείς, η γενιά του 80, αλλά οι γονείς μας. Αυτοί ήταν που δεν μεγάλωσαν με computer games και τα έκαναν σκατά.

Ορίστε το τραγούδι που ανέφερα προηγουμένως. Σας προκαλώ να μου πείτε ότι ακούγοντας τους στοίχους, το έντερο σας δεν προσπαθεί να πνίξει τον εγκέφαλο σας για να τελειώσει το μαρτύριο μια ώρα αρχύτερα. Ο τραγουδιστής απλά απαγγέλει τους στοίχους. Και δεν έχω ακούσει πιο εκνευριστική φωνή.

Σκέψου πριν ευχηθείς…αλλά σκέψου και πριν γράψεις στο facebook την παπαριά σου

Μας τα πρήξατε με τους άστεγους φέτος. Λες και δεν υπήρχαν πέρσι. Και αναφέρομαι σε αυτή την φωτογραφία που ανεβάζουν κάποιοι χωρίς να το σκεφτούν γιατί είναι το 'μοδάτο' να το κάνουν. Στη φωτογραφία, που δείχνει έναν άστεγο στο Σύνταγμα, γράφει 'Σκέψου τους άστεγους πριν ευχηθείς να χιονίσει'. Και κάποιοι γράφουν και στα blog τους, συνχαίροντας ο ένας τον άλλο για την ανδραγαθία τους. Circlejerks!

Ναι, μην ξεχάσεις να τους χαρίσεις την παλιά χιονοσανίδα σου, αντί να την πετάξεις επειδή πήρες καινούργια! Σκέψου τους άστεγους πριν ευχηθείς να έρθουν γρήγορα οι εκπτώσεις. Γιατί πως θα περάσεις από την Ερμού με τις παραγεμισμένες τσάντες σου, χωρίς να τους πατήσεις?  


Και αφού κάνεις όλες αυτές τις σκέψεις, μείνε εκεί. Στις σκέψεις. Μην μας πρήζεις τα αρχίδια με την δήθεν internetική σου φιλευσπλαχνία και μη μας γεμίζεις spam το facebook wall με τις ηλίθιες  φωτογραφίες σου. Και αν νομίζεις ότι εσύ είσαι καλύτερος από ‘όλα αυτά τα χαζοχαρούμενα που εύχονται να δουν νιφάδες’, τότε είσαι και μαλάκας. Με τα ‘like’ δεν λύνεται το πρόβλημα ούτε ζεσταίνονται οι άστεγοι. Με την λογική αυτή για να χαρεί κάποιος όταν χιονίζει πρέπει πρώτα να έχει βρεθεί το φάρμακο του AIDS, να έχουμε λύσει το πρόβλημα της περιβαλλοντολογικής ρύπανσης, το Κυπριακό, να έχουν σταματήσει οι παπάδες να βιάζουν παιδιά, και να μην λέγονται ρατσιστικά, σοβινιστικά και ποντιακά ανέκδοτα. Αναρωτιέμαι, όσοι αναρτούν αυτήν την φωτογραφία, τι κάνουν πιο συχνά? Σκί σε χιονοδρομικό κέντρο, ή χαρίζουν κουβέρτες σε άστεγους?

Τουλάχιστον οι άστεγοι γλιτώνουν από την μαλακία που δέρνει τον κόσμο στο facebook, αλλά σε λίγο θα μας λένε στο facebook να τους χαρίσουμε laptops.

This does not belong

One of these things is not like the others,  

One of these things just doesn't belong,  

Can you tell which thing is not like the others 

By the time I finish my song?

 

Steam Mobile App

Φαινόμενα αναρχίας παρατηρούνται στην Νέα Τάξη του παγκόσμιου ιστού. Τέτοια φαινόμενα πρέπει να εξαλειφθούν νωρίς, πριν το κακό εξαπλωθεί και μολύνει το κορμό του δέντρου που ονομάζεται Μάζα. Ο Δικαστής έχει ήδη θέσει σε λειτουργία το μηχανισμό διανομής δικαιοσύνης (Justice Dispenser / Pootis).

Bonus αληθινός σουρεαλιστικός διάλογος.

"Στην παλιά μου δουλειά είχα έναν συνάδελφο, από την Πελοπόννησο, βλάχος, ξέρεις, που όποτε έβλεπε καμία μαλακιά στα οικονομικά στοιχεία της εταιρείας, έκανε το σταυρό του και μουρμούριζε -έεελα μουνί στον τόπο σου'"

"Πρώτη φορά ακούω την φράση αυτή..."

"Σοβαρά? Τέλος πάντων, οι κοπέλες τον κοίταγαν παράξενα, εμείς του λέγαμε να μην το λέει αυτο. Εκείνος τίποτα, συνέχιζε να το λέει κάθε φορά. Κάτσε τώρα να σου πω τι τέλος είχε στην εταιρεία αυτός..."

"Ξέρω, τελικά ήρθε το μουνί στον τόπο του..."

Να φτερνίζεστε στα μούτρα των υποχόνδριων

Συχνάζω σε ένα φιλόζωο φόρουμ και τελευταία απαντούσα σε απορίες σε έναν που είχε αγοράσει ένα χάμστερ. Γνωρίζω λίγα πράγματα σχετικά, γιατί τυχαίνει να έχω και εγώ δύο μάλλον 16 αν χτες το βράδυ όταν δραπεύτεσε το ένα, έγινε αυτό που φοβάμαι ότι έγινε. Όσο για αυτόν με τα χάμστερ, με ενοχλούσε λίγο που είχε τόσες αποριές ΑΦΟΥ αγόρασε το χάμστερ, αλλά δεν έδωσα πολύ σημασία. Και εγώ όταν το είχα πάρει, θα μπορούσα να είχα διαβάσει περισσότερο ΠΡΙΝ το αγοράσω. Μετά από λίγο καιρό όμως ρώτησε και αυτό και με έβγαλε από τα ρούχα μου.  Ακολουθεί η επίσημη απάντηση του theMAZAblog.

THANOSellas,

Μπράβο που διαβάζεις βιβλία για το χάμστερ σου. Είχα ψάξει και εγώ, αλλά αυτό το βιβλίο δεν το βρήκα (σε τόρρεντ βρήκα ένα αγγλικό, εξίσου καλό). Θα το διαβάσω μόλις βρω ευκαιρία. Λίγο που το ξεφύλλισα μου φαίνεται πολύ προσεγμένο.

Το  βιβλίο δεν λέει πουθενά για αρρώστιες που μεταδίδονται στον άνθρωπο. Που το διάβασες εσύ αυτό? Τα λινκ που σου έδωσαν είναι εν μέρει σωστά. Ναι, μπορεί να κολλήσει ο άνθρωπος κάποια αρρώστια από χάμστερ αλλά το θέμα είναι από που θα κολλήσει αρχικά το χάμστερ την αρρώστια? Το χάμστερ σου γεννήθηκε σε κλουβί και μεγάλωσε σε κλουβί. Δεν έρχεται σε επαφή με άλλα ζώα που είναι μολυσμένα για να του μεταδώσουν κάποια αρρώστια. Εκτός και αν έχεις άγρια μολυσμένα ποντίκια στο σπίτι σου τα οποία συναναστρέφονται με το χάμστερ σου! Τότε ναι, το χάμστερ μπορεί να κολλήσει μηνιγγίτιδα από τα ποντίκια και μετά να κολλήσει εσένα, πράγμα πολύ σπάνιο. Όμως τότε, πρώτα θα πρέπει να σε ανησυχούν άλλα θέματα, όπως γιατί έχεις ποντίκια στο σπίτι σου, και γιατί είναι μολυσμένα, και όχι αν σε κολλήσει τίποτα το χάμστερ.

Το ίδιο ισχύει και με την Σαλμονέλα που γράφει κάποιος. Ναι, αν το χάμστερ κολλήσει Σαλμονέλα τότε υπάρχει περίπτωσή να σε κολλήσει και εσένα. Για να κολλήσει όμως το χάμστερ σαλμονέλα, σε πρώτη φάση, πρέπει να φάει κάτι μολυσμένο, όπως πχ ένα φρούτο. Το οποίο θα του το δώσεις εσύ, μάλλον από το ψυγείο σου, άρα θα το έχεις φάει και εσύ. Άρα, δεν χρειάζεσαι το χάμστερ για να κολλήσεις σαλμονέλα, θα έχεις κολλήσει ήδη από το φρούτο που έφαγες και έδωσες και στο χάμστερ.

Για την λεπτοσπίρωση, από ότι διάβασα είσαι ασφαλής, όσο αποφεύγεις να πίνεις μολισμένα ούρα από χάμστερ.

Όσο για το WET TAIL ΔΕΝ μεταδίδεται σε άνθρωπο. Αν διαβάσεις το site, θα δεις ότι γενικά, όλες οι αρρώστιες είναι εξαιρετικά σπάνιο να μεταδοθούν στον άνθρωπο.

Πιο συνηθισμένο είναι να μεταδίδουν οι άνθρωποι αρρώστιες στα χάμστερ ειδικά την γρίπη. Τα χάμστερ είναι πολύ ευπαθή, για αυτό όταν είσαι άρρωστος/η να μην το πλησιάζεις για να μην τα κολλήσεις. Η γρίπη για εσένα δεν είναι τίποτα, αλλά για τα χάμστερ μπορεί να είναι θανατηφόρα.

Μην τρομοκρατήσει με τις αρρώστιες. 60% των ανθρώπων έχουν ένα κατοικίδιο και τα χάμστερ είναι μια συνηθισμένη επιλογή. Από όσους ξέρω που είχαν χάμστερ, κανείς δεν έπαθε τίποτα. Μήπως σε τρομοκρατούν τίποτα συγγενείς? Είναι η κλασσική τακτική για να απαλλαχθούν από ένα κατοικίδιο που δεν θέλουν. 'Μη! Μακριά! Έχει αρρώστιες! Πτου κακά! Είναι σιχαμερό!". Είχα ακούσει παρόμοια περίπτωση που οι γονείς τρομοκρατούσαν ένα παιδάκι για να διώξει το χάμστερ του, λέγοντας του ότι τα 'χάμστερ τρώνε τα αυτιά των παιδιών όταν κοιμούνται. Βγάζουν και μια ουσία ναρκωτική και το παιδί δεν ξυπνάει από τον ύπνο του.' Μεγάλη κοτσάνα. Δυστυχώς όμως το παιδάκι το πίστεψε και το έδωσε το χάμστερ. Τι άλλο θα ακούσουμε. Σε λίγο θα πουν ότι τα χάμστερ εκπέμπουν και υποσυνείδητα μηνύματα για να αποδεχτούμε το μνημόνιο. Αυτό με το αυτί πάντως, συνήθως το λένε σε ιστορίες με αρουραίους, αλλά ούτε και εκεί στέκει αυτό.

Μην ξεχνάς ότι σε πολλά Αμερικάνικα σχολεία, είναι συνηθισμένο να έχουν στις τάξεις και ένα χάμστερ, το οποίο μάλιστα ανά βδομάδα αναλαμβάνει ένας μαθητής να το παίρνει σπίτι του και να το φροντίζει. Με τον τρόπο παιδιά παίρνουν το πρώτο μάθημα σχετικά με την 'υπευθυνότητα'. Αν υπήρχε και ο παραμικρός κίνδυνος να μεταδοθεί κάποια αρρώστια, θα το έκαναν αυτό?

Έγραψα πολλά, και ίσως σε αγχώσει αυτό (και από ότι κατάλαβα είσαι ήδη αγχωμένος), αλλά τα έγραψα γιατί ειπώθηκαν πολλές ασάφειες και έχω βαρεθεί να ακούω τα ίδια και τα ίδια και γίνετε (μερικές φορές σκόπιμη) παραπληροφόρηση. Επαναλαμβάνω ότι τα χάμστερ είναι από τα πιο συνηθισμένα και καθαρά κατοικίδια. Δεν υπάρχει λόγος να φοβάσαι, εκτός και αν είσαι υποχόνδριος. Αλλά τότε δεν θα πρέπει να βγαίνεις από το σπίτι σου γιατί υπάρχουν πολλά μικρόβια εκεί έξω. Και μην ξεχνάμε και τα αυτοκίνητα που μπορεί ανά πάσα στιγμή να πέσουν πάνω σου.

theMAZAblog

Τι σημαίνει ένα 'like'.

Διάβασα κάπου στο facebook ότι πολλές φορές ένα like σημαίνει 'μίλα μου επιτέλους'.

Εγώ πάλι πιστεύω ότι σημαίνει πως κάποιος πρέπει να σταματήσει να μπαίνει τόσο συχνά στο facebook και να μεγαλώσει ένα ζευγάρι αρχίδια, αλλιώς θα πεθάνει παρθένος.

Lunch Break

Το αφεντικό αποφάσισε ότι πρέπει να με ρωτήσει σχετικά με τα reports που του είχα παραδώσει το πρωί, την ώρα του διαλείμματος για φαγητό. Φυσικά βρισκόμουν στην κουζίνα και έτρωγα. Έτσι κάνει ο κόσμος όταν έχει lunch break. Παρόλα αυτά, το αφεντικό μπήκε μέσα με φόρα και μου ρώτησε: 

"Γιατί στο report σου το cashflow βγαίνει χαμηλότερο από το προβλεπόμενο?"

Φυσικά δυσκολεύτηκα να απαντήσω γιατί ήμουν μπουκωμένος. Μπλόκαρα λίγο προσπαθώντας να σκεφτώ την απάντηση και αν έπρεπε να συνεχίσω να μασάω, ή να καταπιώ έτσι όπως είναι για να κερδίσω χρόνο. Με λίγα λόγια, μου χάλασε την απόλαυση του θαυμάσιου σάντουιτς μου. Δεν πρόλαβα να απαντήσω γιατί φαίνεται πέρασε παραπάνω χρόνος από όσο ήταν διατεθειμένο το αφεντικό να περιμένει. Όταν είδε ότι η καθυστέρηση μου οφείλετε στην προσπάθεια μου να μασήσω και να καταπιώ την μπουκιά που είχα στο στόμα μου, μου είπε με ύφος απαξιωτικό:

''Άλλη φορά να μην μπουκώνεσαι τόσο ώστε να μην μπορείς να μιλήσεις', περίμενε λίγο μήπως είχα να προσθέσω τίποτα (δεν είχα) και μετά έφυγε. 

Δεν κατάλαβα. Δηλαδή όταν τρώω πρέπει να παίρνω μικρές μπουκιές και να είμαι προετοιμασμένος να καταπιώ εν ριπή οφθαλμού σε περίπτωση που χρειαστεί να απαντήσω σε αιφνίδιες ερωτήσεις; Και αν το αφεντικό ήθελε να με ρωτήσει κάτι όταν εγώ ήμουν στην τουαλέτα, πάλι θα μπούκαρε μέσα;

Δύο ήταν οι λόγοι που δεν του απάντησα στην συμβουλή του για το μέγεθος των μπουκιών που πρέπει να παίρνω

Πρώτον, ήμουν ακόμα μπουκωμένος. 

Δεύτερον, η ανεργία καλπάζει.

Τώρα όμως, που έχουν περάσει 4 ώρες από το συμβάν και είμαι στο σπίτι μου (το στόμα μου δεν είναι πια μπουκωμένο), μπορώ να απαντήσω με την ασφάλεια της ανωνυμίας, και έχοντας 4 ώρες να σκεφτώ το τέλειο comeback.

"ΡΕ ΔΕ ΜΑΣ ΓΑΜΑΣ ΚΑΙ ΕΣΎ!"

Την ευελφάλεια μου μέσα!

“Η ευελφάλεια δηλαδή η ευελιξία και η ασφάλεια, είναι και τώρα η λύση, lol!" - κα. Διαμαντοπούλου, υπουργός παιδείας.

Τι σύμπτωση! Χτες με έστειλε ο Αρκάνδελος στο goodreads.com  και ενώ βαθμολογούσα την συλλογή των βιβλίων μου, κοντοστάθηκα λίγο στο 1984 του Όργουελ. Όταν ήμουν μικρός το είχα μισήσει το βιβλίο, γιατί σε αντίθεση με τα dystopian έργα που μου άρεσαν (robocop, total recall), το '1984' δεν είχε εκρήξεις, πυροβολισμούς, μπαμ, μπουμ και μπράκα-μπράκα.

Σήμερα όμως άκουσα την κα. Διαμαντοπούλου (υπουργό παιδείας, πανάθεμα της) να λέει για την Έυελφάλεια΄της (flexicurity) και μου ήρθαν στο μυαλό όλα αυτά τα ‘guesstimate, stagflation και τα λοιπά. Ακριβώς όπως το Νewspeak του Όργουελ.

Όσο για την κα. Διαμαντοπούλου, νομίζω ότι είναι ηλίνδυνη. Δηλαδή ηλίθια, και επικίνδυνη. 

Big Sister is watching you

Newspeak: To control thought

By 2050—earlier, probably—all real knowledge of Oldspeak will have disappeared. The whole literature of the past will have been destroyed. Chaucer, Shakespeare, Milton, Byron—they'll exist only in Newspeak versions, not merely changed into something different, but actually contradictory of what they used to be. Even the literature of the Party will change. Even the slogans will change. How could you have a slogan like "freedom is slavery" when the concept of freedom has been abolished? The whole climate of thought will be different. In fact there will be no thought, as we understand it now. Orthodoxy means not thinking—not needing to think. Orthodoxy is unconsciousness.

Google Image Search Fail!

Χρησιμοποιώ καθημερινά το google image search για να βρίσκω την πηγή μιας εικόνας στο internet. Εκτός από την πηγή μπορεί να βρώ και άλλες χρήσιμες πληροφορίες, όπως για παράδειγμα όταν βάζω στο google image search μια εικόνα από μια ταινία. Το google image search μου λέει όχι μόνο από πια ταινία είναι η εικόνα, αλλά και ποιοι είναι οι πρωταγωνιστές. Πολλές φορές μου βρίσκει και άλλες παρεμφερείς εικόνες. Σε γενικές το google image search είναι ένα πολύ χρήσιμο και έξυπνο 'app' που πραγματικά σου λύνει τα χέρια.

Αλλά όχι πάντα.

Παρασκευή και 13, ουουουου!!!!!

Θυμάστε ένα virus εποχής MS-DOS που χτύπαγε τους υπολογιστές μόνο τις ημέρες που ήταν Παρασκευή και 13? (Δεν θα μου κάνει εντύπωση αν δεν τον θυμάστε. Εδώ ξέρω αρκετούς που δεν πρόλαβαν καν το MS-DOS).

Συνάδελφος (αυτή που λέει 'ιστιοσελίδα, Μεγαλούπολη, και 'έφαγε τον άπαχο'), πήρε τηλέφωνο τον γιο της για να του ΘΥΜΗΣΕΙ να μην ανοίξει τον υπολογιστή του σήμερα, για να μην τον χτυπήσει ο ιος!

Φορ γκόντς σέηκ. Αφού πριν μια βδομάδα την άκουσα που τον είχε στείλει στο πλαίσιο για να της αγοράσει το "Νόρτον Αντιβάριους", όπως το είπε χαρακτηριστικά!!!

Βάρδος

Δεν αναφέρομαι στον Σέξπηρ, αλλά στο αρχέτυπο του βάρδου που συναντάμε στα μυθιστορήματα φαντασίας και στα Παιχνίδια Ρόλων.

Βάρδος, σύμφωνα με την ιστορία λεγόταν ο αρχαίος κέλτης τραγουδιστής ή ποιητής που εξυμνούσε ηγεμόνες και ήρωες, κρατώντας έτσι ζωντανή την προφορική ιστορική παράδοση αυτών των λαών. Στην νεότερη εποχή, βάρδος λεγόταν ο ποιητής ή συνθέτης που ήταν ιδιαίτερα αγαπητοί. Αλλά αυτοί δεν ενδιαφέρουν καθόλου την Μάζα.

Την Μάζα την ενδιαφέρουν οι βάρδοι που είναι μέλη μιας ομάδας τυχοδιωκτών (που αποτελείται συνήθως από έναν πολεμιστή, ένα κληρικό, ένα μάγο και ένα κλέφτη), και κατά την διάρκεια της μάχης τραγουδάνε δίνοντας μπόνους στην ζημιά των χτυπημάτων της ομάδας τους.

 Σύμφωνα με το έγκυρο γουικιπίντια, ο Βάρδος είναι μια από τις Κλάσεις Χαρακτήρων του Παιχνιδιού Ρόλων, 'Μπουντρούμια και Δράκοι'. Η κλάση του Βάρδου είναι προσαρμόσιμη σε πολλές διαφορετικές καταστάσεις. Ο Βάρδος είναι ικανός μαχητής αλλά και χρήστης μαγείας. Ο Βάρδος χρησιμοποιεί τα καλλιτεχνικά του ταλέντα τα οποία έχουν ΚΑΙ μαγικά αποτελέσματα. Η Κλάση του βάρδου είναι βασισμένη (χαλαρά) στην ιδιαίτερη μαγεία που έχει η μουσική σε ιστορίες όπως Ο Μαγικός Αυλός. Σε παλαιότερες εκδοχές του Βάρδου, η κλάση ήταν βασισμένη στους Κέλτες Ιερής αλλά και στους Σκανδιναβούς/Νορβηγούς Σκάλδους (αν και στοιχεία από αυτούς αφαιρέθηκαν σε νεότερες εκδόσεις του Παιχνιδιού 'Μπουντρούμια και Δράκοι'. 

Ίσως πολλοί δεν το έχετε παρατηρήσει αλλά σχεδόν σε κάθε ταινία, ακόμα και μοντέρνα ή φουτουριστική, θα υπάρχει το αρχέτυπο του βάρδου. Μπορεί να μην τους βλέπετε αλλά όταν γίνετε μια μεγάλη μάχη, λίγο πριν νικήσει ο ήρωας, τότε είναι που μπαίνει η μουσική του θριάμβου. Ποιος νομίζετε ότι παίζει την μουσική, έστω και off camera? O Βάρδος φυσικά.

Οι βάρδοι βγήκαν από την αφάνεια, όταν το 1985 κυκλοφόρησε στους υπολογιστές το The Bard's Tale.

Από τους πρώτους βάρδους ήταν ο Όμηρος, ενώ ο Εθνικός μας βάρδος είναι ο Κωστής Παλαμάς, αλλά αυτοί δεν είχε είχε μπει σε κανένα μπουντρούμι ούτε είχε πολεμήσει κάποιον δράκο. Πολλοί λένε ότι οι βάρδοι, όπως εμφανίζονται στα μυθιστορήματα φαντασίας και τα Παίγνια Ρόλων δεν υπάρχουν στην πραγματικότητα. Αλλά αυτό είναι ψέμα.

Ο πιο γνωστός και θανατηφόρος (τόσο για εχθρούς όσο και συμμάχους) βάρδος της Μάζας, Νοστράμαζος Παρτοναγκαλιάς σε αποστολή εκτός έδρας.

O.C.D. με τις εκτυπώσεις

Προηγουμένως είχα αναφερθεί στο εταιρικό εκτυπωτή και την παρεξηγημένη κίνηση που έπρεπε να κάνω με το σώμα μου για να δω αν ο εκτυπωτής έχει χαρτί για εκτύπωση ή αν χρειάζεται να βάλω καινούργιο.

Δεν σας είπα όμως για τον συνάδελφο που βρίσκεται στο γραφείο δίπλα από τον εκτυπωτής. Ο συνάδελφος έχει κάποιου είδος OCD και τρελαίνεται αν ο εκτυπωτής έχει εκτυπωμένα χαρτιά τα οποία δεν τα έχει πάρει αυτός που τα έστειλε για εκτύπωση. Πολλές φορές μας έχει πει χαρακτηριστικά ότι ‘εκνευρίζεται'. Συνήθως του απαντούσα σε αυτές τις αόριστες διαμαρτυρίες του, λέγοντας του ότι και εγώ εκνευρίζομαι όταν η καφετιέρα είναι γεμάτη καφέ, και έτσι έσπαγε ο πάγος γιατί μπέρδευε την ειρωνεία μου για χιούμορ.

Σήμερα, έδωσα άλλη μια εκτύπωση, αλλά επειδή θα ακολουθούσε αργότερα και δεύτερη, θα πήγενα μια και καλή μετά να πάρω τα χαρτιά. Μεταξύ μας, αυτό ήταν μια πρόφαση, η αλήθεια ήταν ότι απλά βαριόμουν να σηκωθώ. Ο συνάδελφος δεν άντεξε και διαμαρτυρήθηκε λέγοντας ‘Σας έχω πει ότι εκνευρίζομαι όταν βλέπω χαρτιά στον εκτυπωτή’.

Προσπάθησα να έρθω στην θέση του για να τον καταλάβω. Θα μπορούσε να κάνει κάτι πιο παραγωγικό με τα πράγματα που τον εκνευρίζουν. Θα μπορούσε να ακολουθήσει το παράδειγμα μου και να τα γράφει σε ένα μπλογκ.

Παρόλα αυτά δεν άντεξα στην πρόκληση να έχω τον τελευταίο λόγο και του απάντησα ότι αν τον ενοχλεί τόσο το χαρτί στον εκτυπωτή η πιο λογική κίνηση θα ήταν να μου τα φέρει στο γραφείο.

Μαζα γουίνς!

Above and beyond the call of duty

Κύριοι. Το επιτελείο της Μάζας βγάζει το καπέλο στις εικονιζόμενες. Παράδειγμα προς μίμηση για όλες τις κρυουλιάρες που μας φοράνε παντελόνια το χειμώνα. Παρατηρήστε.

1. Την τέχνη που χρειάζετε για να ισοροπήσεις με 12ποντο στο χιόνι. Εγώ ούτε τις σκάλες δεν μπορώ να κατέβω.

2. Την αυτοθυσία. Το μπουφανάκι δεν μπόρεσαν να το αποχωριστούν, αλλά δέχτηκαν να θυσιάσουν τα κάτω άκρα τους. 

3. Άξιο απορίας γιατί οι τέσσερις τύποι πίσω τις αγνοούν. Θα έπρεπε τουλάχιστον να τις κοιτάνε με θαυμασμό ή/και να τις χαιρετούν στρατιωτικά. Αλλά δεν είναι 'άνδρες'. Παρατηρήστε τι φοράνε. Σκούφους, χοντρά μπουφάν, γάντια, μακρυά παντελόνια. Στοιχηματίζω και κάλτσες. Αίσχος.

4. Το χέρι τις ξανθιάς. Προσδίδει κίνηση που συνήθως συνοδεύει βαθυστόχαστη ομιλία. Ίσως μιλάνε για το global warming, για το ενδεχόμενο ενός singularity event ή για τους κινδύνους του transhumanism. Η μελαχρινή φαίνεται πολύ προβληματισμένη με τα όσα ακούει.

Friendzone Johnny

Ο Friendzone Johnny μιλάει στον Μάζα μέσα μας.

Για όσους αναρωτιούνται τι πραγματικά έγινε εκείνο το βράδυ, ψάξαμε και βρήκαμε τα ντοκουμέντα. Αλλά σας προειδοποιούμε. Το origin του Friendzone Johnny είναι συγκινητικό. Ετοιμαστείτε να βουρκώσετε με την πτώση ενός γενναίου συμπολεμιστή. Πάω στοίχημα ότι η Λιζ είναι από αυτές που παραπονιέται στις φίλες τις, ότι 'με όσους βγαίνει ραντεβού στο τέλος καταλήγουν να είναι καθίκια' και  αναρωτιέται 'που πήγαν οι σωστοί άνδρες'.