3η Σεπτεμβρίου

Αναφέρομαι στην όδο στην Αθήνα. Το κακό έχει παραγίνει εκεί με τις πόρνες εκεί.

Είχατε ενημερωθεί σχετικά εδώ και μετά εδώ.

Σήμερα που έτυχε να περάσω από εκεί, γινόταν το έλα να δεις. Δεν λέω, εργαζόμενα κορίτσια είναι, περνάμε και οικονομική κρίση, και σίγουρα ορισμένες είναι εκεί χωρίς την θέληση τους, αλλά δεν μπορείς να περπατήσεις πια σε αυτόν τον δρόμο και να μην σκοντάψεις πάνω σε μια.

Όταν πέρασα από εκεί ήταν 8 το πρωί. Ήμουν πεζός. Με την περιφερειακή μου όραση είδα μια σκουρόχρωμη κοπέλα να με πλησιάζει. Επειδή δεν ήθελα να έχω τίποτα παράξενες συζητήσεις, είμαι και ντροπαλό παιδί, επιτάχυνα το βήμα. Αλλά το ίδιο έκανε και η σκουρόχρωμη. Μάλιστα άρχισε να τρέχει προς το μέρος μου και πανικοβλήθηκα. Είχε πιο μακριά πόδια και γρήγορα με έφτασε.

'Τι θες?' την ρώτησα πιο κοφτά από ότι θα ήθελα, και αμέσως κατάλαβα το λάθος μου.

'Πί-πα! Πί-πα! Πί-πα!', απάντησε. (Στις ηλίθιες ερωτήσεις, παίρνεις και ηλίθιες απαντήσεις).

'Τέτοια ώρα? Κοιμάται ακόμα!!!'

Ευτυχώς της φάνηκε αστείο και με άφησε να φύγω. Πάλι καλά, γιατί αν δεν έβρισκα καμία καλή απάντησε θα επαναλαμβάνει το sales pitch της, παίρνοντας με από πίσω (no pun intended) μέχρι να έφτανα στην εταιρεία.

Η πόρνη της 3ης Σεπτεμβρίου μέρος 2ο.

Τελικά ήταν στην άλλη μεριά του δρόμου.


Την είδα σήμερα.

Η πόρνη της 3ης Σεπτεμβρίου.

Αυτό είναι το πιο κατάλληλο ποστ, ύστερα από το προηγούμενο που αναφερόταν σε πολιτικά πρόσωπα. Ο βιοποριστικός τρόπος και οι συναλλαγές είναι σχεδόν ίδιες, μόνο η ονομασία επαγγέλματος αλλάζει.


Εδώ και 6 μήνες εργάζομαι στα Εξάρχεια. Πηγαίνοντας στην δουλεία, περνάω από την Ομόνοια και μετά μπαίνω στην 3η Σεπτεμβρίου. Από το καλοκαίρι παρατήρησα μια κοπέλα που κάθε πρωί (8 - 8:30) ήταν στο ίδιο σημείο και πίνει ένα ποτήρι φραπέ, και περιμένει, σαν να έχει ραντεβού με κάποιον. Ήταν ντυμένη σεμνά και ταπεινά (πολιτικό σχόλιο και αλληγορία?, με μια φούστιτσα ως το γόνατο, αλλά πάντα με ένα φανταχτερό χρώμα. Και είχε πάντα make-up, πράγμα που φαινόταν παράξενο να το βλέπεις τόσο πρωί.

Σαν αθώο παιδί, δεν κατάλαβα τότε τι ακριβώς έκανε. Νόμιζα ότι ήταν κάποια τουρίστρια που είχε ξημερoβραδιαστεί από το χτεσινό της clubbing. Μέχρι που μια μέρα, την είδα να μιλάει με άλλη μια κοπέλα, ντυμένη στο ίδιο στυλ. Την ίδια μέρα, αργότερα, μπαίνει στο γραφείο ένας κλητήρας. Πάνω στην κουβεντούλα με έναν άλλο νεαρό του γραφείου, τον ρωτάει αν είδε την νέα πόρνη στην 3η Σεπτεμβρίου, και τότε ήταν που λύθηκε ο γρίφος.

Η κοπέλα συνέχισε να είναι στο ίδιο σημείο, μέχρι τις μέρες των εκλογών. Με το που άλλαξε η κυβέρνηση, την επόμενη μέρα, την είδα να μιλάει με 2 αστυνομικούς, και από τότε δεν την ξαναείδα. Τώρα όποτε περνάω από το σημείο αυτό σπαράζει η καρδία. Σκέφτομαι να βάλω ένα εκκλησάκι να ανάβουν κεράκια οι περαστικοί, όπως κάνουν στις εθνικές οδούς όταν γίνεται θανατηφόρο ατύχημα. Μου την δίνει να μου χαλάνε την ρουτίνα μου.

Ένας γνωστός οικονομολόγος είχε πει πως οι πόρνες είναι ένας βασικός τρόπος ανακατανομής εισοδήματος από τις πλούσιες τάξεις προς τις φτωχότερες, και μάλιστα ότι μόνο έτσι θα βγουν οι ελαφριές και 'βουλιαγμένες' οικονομίες από την οικονομική κρίση (εντάξει, εγώ το έβγαλα από την κοιλιά μου αυτό). Θέλω να πιστεύω ότι η προηγούμενη δεξιά κυβέρνηση το είχε καταλάβει αυτό, αλλά ο Γιωργάκης, σαν πιο σοσιαλιστής, δεν έπρεπε να κάνει αυτό το λάθος. Τώρα πως θα επιπλεύσουμε?