Digital illiterate

Ο Γιάννης ο συνάδελφος δεν ξέρει πολλά από υπολογιστές. Είναι το άτομο που όταν εμείς παίζαμε Rick Dangerous και Bubble Bobble, αυτός έπαιζα μπάλα.

-Γιάννη, για δες το ρούτερ γιατί δεν δουλεύει; Είναι αναμμένο το λαμπάκι.
-Ναι.
-Για βάλε το βύσμα πάλι μέσα.
-Το έβαλα.
-Ποιο βύσμα έβαλες;
-Εεε, δεν ξέρω! ...το USB!   <--- (σημ: δεν υπάρχει τέτοιο βύσμα στο ρούτερ)
-Μήπως έχει βγει το καλώδιο του ethernet; Το λαμπάκι του wifi ανάβει; Η θύρα PCMCIA είναι συνδεδεμένη σειριακά με το LAN port adapter ή δημιουργεί πρόβλημα με τον DNS server; Για διάβασε μου ποιο είναι home address;
-...TAKE ME DOWN TO THE PARADISE CITY!

Αν ήμουν ο George Lucas.

Προετοιμάζομαι για την νέα τριλογία Star Wars. Η προετοιμασία μου έχει χαμηλούς τόνους γιατί φοβάμαι μην γίνει κανένα φιάσκο όπως με την προηγούμενη prequel τριλογία. Για την ώρα κατεβάζω τις Demastered φαν made εκδόσεις των επεισοδίων 4, 5, 6 (δηλαδή high definition έκδοση των ταινιών όπως αυτές είχαν παιχτεί στα σινεμά αρχικά, όχι με τις έξτρα καραγκιοζιές του Lucas - ψηφιακά εφέ, Han shot second κτλ).

Κάνοντας το ανάλογο research βρήκα το εξής αστείο και ευτράπελο.

Στο τέλος του Return of the Jedi εμφανίζεται το φάντασμα το Obi Wan. Αυτή η μορφή επικοινωνίας μετά τον θάνατο υποτίθεται ότι την είχε καταφέρει και τελειοποιήσει μόνο ο Obi Wan (όπως είχε πει στο prequel ο Yoda) αλλά μάλλον στην πορεία την τελειοποίησε και ο Yoda και ο Darth Vader, αφού είναι όλοι εκεί και στο τέλος της ταινίας και ως αστρικές προβολές χαιρετάνε τον Luke.

Το αστείο ξεκινά εδώ όμως. Στην αρχική ταινια (πριν βγουν τα prequels), το φάντασμα του Darth Vader το έκανε ο ηθοποιός Sebastian Shaw που τον υποδυόταν στην ταινία και ήταν μέσα στην 'μαύρη' στολή (δεν φαίνεται τελικά τόσο κακός χωρίς την μάσκα ε;). Όταν όμως βγήκε η νεα τριλογία, ο Lucas θεώρησε σκόπιμο να προσθέσει ψηφιακά την μάπα του νεαρού Άνακιν/Hayden Christenssen αντί για του Sebastian Shaw.

Και αναρωτιέμαι, γιατί σταμάτησε εκεί ο Lucas. Αφού την τεχνική του ghosting την έμαθε και ο Άνακιν και o Υοδα, γιατί να μην την έμαθαν και άλλοι Jedi;

Εγώ στην θέση του θα έβαζα και τον Qui Gon Jin, και τον Mace Windu.

Διάολε, γιατί να σταμάταγα εκεί; Θα έβαζα Jedi Ghosts κρυμμένα πίσω από τους θάμνους, να κρέμονταν από τα δέντρα και να κάναν κούνια, θα ήταν καβάλα σε αρκούδες και τίγρεις. Καμιά δεκαπενταριά από δαύτους θα έπαιζαν και την μακριά γαϊδούρα!

Θα φωταγωγούσα όλο το γαμημένο δάσος! Τόσους Jedi θα έβαζα αν ήμουν ο George Lucas.

Αυτοπροβολή μέσω της δυστυχίας των άλλων

Οι μπάτσοι κυνηγάνε τους παίκτες του Ingress. ΠΡΟΣΟΧΗ

Πως να μάθετε το παιδί σας να αντιμετωπίζει την απογοήτευση

1. Αγοράστε του ένα κατοικίδιο ζώο.
2. Περιμένετε μερικά χρόνια.
3. Όταν πεθάνει, αγοράστε του άλλο ένα κατοικίδιο ζώο.
4. Περιμένετε ακόμα μερικά χρόνια.

Όταν φτάσει τα 30, περίπου δηλαδή στο τέλος της εφηβείας του, αν τα έχετε κάνει όλα σωστά θα έχει μάθει να αντιμετωπίζει την απογοήτευση και να μην την αποφεύγει.

Όπως είχε πει και ο George Carlin, "Every pet is a tiny tragedy waiting to happen".

Facebook events

Διάλογοι σε βενζινάδικα

Είναι διαφωτιστικοί. Μαθαίνεις ξανά αριθμητική, οικονομικά μέχρι και φυσική. Ακολουθεί πραγματικός διάλογος. 

-Τι βενζίνη θέλετε;

-Αμόλυβδη. Θα πληρώσω με ΕΚΟ κάρτα.

..

-Συγνώμη, να σας ρωτήσω κάτι. Παρατήρησα ότι βάλατε ακριβώς 70 ευρώ. Βάζοντας λίγο λίγο από τα 69,50 μέχρι να πάει ακριβώς 70. Γιατί; Αφού θα πληρώσω με κάρτα, όχι με μετρητά. Δεν θα έχεις δηλαδή πρόβλημα για τα ρέστα.

-Α, ήθελα να το γεμίσω όσο πάει.

-Δηλαδή, τώρα που έβαλες 70 ευρώ, γέμισε τέρμα;

-Ναι!

-Επειδή είναι στρογγυλό το ποσό που θα πληρώσω;

-Ναι...

Το λάθος μου ήταν ότι συνέχισα την συζήτηση.

-Δηλαδή δεν πάει παραπάνω; 70 και 10 λεπτά; Αν έβαζες πιο λίγο δηλαδή τι θα γινόταν;

-Ε, είναι μερικοί που το καταλαβαίνουν και μου κάνουν παράπονα ότι δεν το γέμισα τέρμα και άλλο το ντεπόζιτο.

-Καταλαβάινουν δηλαδή ότι αν πρέπει να πληρώσουν 67 ευρώ, το ντεπόζιτο χωράει αλλά 3...?

-Ναι.

-Πως το καταλαβαίνουν;

-Δεν ξέρω, το καταλαβαίνουν.

Με την συζήτηση αυτή, ξεχάστηκα να του πω, αν και έπρεπε να με ρωτήσει, ότι θέλω τιμολόγιο και όχι απόδειξη. Αναγκάστηκα να περιμένω άλλα 15 λεπτά μέχρι να τον πείσω ότι, ναι, μπορεί να ακυρώσει την απόδειξη και να εκδώσει τιμολόγιο ως αντικατάσταση της. Αν και στην αρχή επέμενε ότι κάτι τέτοιο δεν γίνεται, τελικά στο τέλος τα κατάφερε.

Γραμματείς και Φαρισαίοι, shame to you! You are hippocrites

 Στο γραφείο συζητήθηκε πολύ η παρακάτω εικόνα τις τελευταίες μέρες. Το Πάσχα πλησιάζει και οι θρησκευτικές συζητήσεις έχουν ανάψει σε αντίθεση με τις ποδοσφαιρικές ή πολιτικές αναλύσεις των περασμένων ημερών.

Στο φωτογραφία βλέπετε τα σχόλια «θρήσκων» σε ανάρτηση της Ένωσης Άθεων. Πέρα από τις Παναγίες και γεννητικά οργάνων που αναφέρθηκαν, πιο πολύ, σε όλους εμάς εδώ στο γραφείο, άρεσε το σχόλιο: «τους κατουράω». Το ξαναγράφω.

Τους κατουράω.

Απλό, λιτό και κατανοητό. Το Λακωνίζειν εστί φιλοσοφείν. Δύο λέξεις. Πέντε συλλαβές συνολικά. Άπειρο νόημα. Χωρίς να πέφτει σε παγίδες υπέρμετρης αισχρότητας.

Γιατί αν γράψεις «γαμώ το μουνί της μάνας τους, μαλακισμένα, άπλυτοι ανώμαλοι!», δείχνει μια εμπάθεια. Δείχνει ότι χάλασες πολύ χρόνο για τον αντίπαλο. Του δίνεις αξία. Ενώ με ένα «Τους κατουράω», τι δείχνει; Ότι τους έχεις γραμμένους. Δεν ασχολείσαι. Απλά περπατάς, την βγάζεις, τους κατουράς, την τινάζεις και συνεχίζεις το δρόμο σου. Έτσι απλά.

Και αφού πέρασαν πέντε λεπτά, ξεχάστηκε η όλη συζήτηση και γυρίσαμε στις δουλείες μας. Μέχρι που χτυπάει το τηλέφωνο. Ήταν ένας προμηθευτής και ήθελε να πληρωθεί, δεν το σήκωσα εγώ το τηλέφωνο, αλλά μίλαγε τόσο δυνατά που τον άκουγα από το ακουστικό του συναδέλφου. Ήταν πολύ τσαντισμένος. Αλλά ο συνάδελφος ατάραχος. Οι φωνές από το ένα αυτή έμπαιναν από το άλλο έβγαιναν. Όταν το έκλεισε του είπα: «Τσαμπουκαλεμένος έ;». Ο συνάδελφος σηκώνει το βλέμμα του βαριεστημένα και μου απαντάει:

«Τους κατουράω.»

Πώς να συμπεριλάβετε τα Role Playing Games στο βιογραφικό σας.

Αν παίζεται role playing games, μπορείτε να βάλετε άλτα τα παρακάτω βιογραφικό σας, εκεί που λέει 'πρόσοντα'.

• Πήρα μέρος σε συναντήσεις με συναδέλφους για ασκήσεις επινόησης και επίλυσης διαμαχών, δύο φορές την εβδομάδα.

• Απέκτησα σημαντική εμπειρία που συνέβαλε στην ανάπτυξη του χαρακτήρα μου και των επιδεξιοτήτων μου

• Έμαθα να επιλέγω χωρίς καθυστέρηση τα σωστά εργαλεία για φέρνω σε πέρας τα καθήκοντα μου.

• Έμαθα να δημιουργώ στρατηγικές που να αντιμετωπίζουν απαιτητικές καταστάσεις υπό συνθήκες περιορισμένου χρόνου.

Apotheon, ένα "αθώο" παιχνίδι φτιαγμένο από Έλληνες δημιουργούς;

Apotheon, ένα "αθώο" παιχνίδι φτιαγμένο από Έλληνες δημιουργούς;

Πριν βιαστείτε να επικροτήσετε αυτήν την προσπάθεια (πράγματι φαίνεται να έχει γίνει αρκετά καλή δουλεία), θα πρέπει να γνωρίζετε ότι η παραγωγή έχει συνχρηματοδοτηθεί από την Χρυσή Αυγή.

Το σήμα της ΧΑ, ο φασιστικός Μαίανδρος που παραπέμπει στο σήμα του Ναζισμού, είναι παρών σχεδόν σε κάθε πίστα (level). Πέρα από αυτό το παιχνίδι περιέχει αρκετά αλληγορικά στοιχεία τα οποία μπορεί κανείς να τα βρει και σε νεοφασιστικά μανιφέστα, όπως ευγονική (o ήρωας είναι ημίθεος), ξενοφοβία (οι αντίπαλοι είναι Πέρσες και γενικώς "πας μη Έλλην", προάγει τον μιλιταρισμό (η Σπάρτη είναι η αφετηρία του ήρωα ο οποίος προέρχεται από μια στρατιωτική κάστα), και τέλος το παιχνίδι εκθειάζει τις ελληνικές Παραδόσεις, την αρχαιοελληνική θρησκεία, ενώ ταυτόχρονα μειώνει τον ρόλο της γυναίκας στην αρχαιοελληνική (αλλά και κάθε) κοινωνία, καθώς και τις τριτοκοσμικές χώρες (δηλαδή όλες τις άλλες χώρες που εμφανίζονται στο παιχνίδι).

Το Pantheon έχει ήδη απαγορευτεί στην Γερμανία γιατί παραβιάζει το νόμο για την απαγόρευση προβολής φασιστικών συμβόλων.

Εκτυπωτές

Πάλι κατάφεραν οι συνάδελφοι να κάνουν τον εκτυπωτή να κολλήσει. Μου πήρε μισή ώρα να καθαρίσω τα χαρτιά από το feeder του, να κάνω 2-3 restart του υπολογιστή για να καθαρίσει το print pool και τελικά να τυπώσω τα χαρτιά που ήθελα. Κατά καιρούς τους έχω εξηγήσει τις ιδιαιτερότητες που έχουν αυτά τα περιφερειακά των υπολογιστών, οι εκτυπωτές, αλλά προφανώς με είχαν συνδέσει στην πίσω θύρα τους όταν τους τα έλεγα.

Αφού ήδη είχα σπαταλήσει τριάντα λεπτά από τον χρόνο μου για να επαναφέρω τον εκτυπωτή σε κατάσταση λειτουργία, σκέφτηκα ότι είναι σκόπιμο να τους μαζέψω όλους στην κουζίνα, να δαπανήσω άλλα δέκα λεπτά (και ας βιαζόμουν γιατί είχα πολύ δουλεία), και να τους εξηγήσω μια τελευταία φορά, σε όλους μαζί, πως πρέπει να φέρονται στους υπολογιστές. Ίσως στο μέλλον, το μίνι σεμινάριο,  να με γλίτωνε από παρόμοια τρεχάματα Με λίγα λόγια αυτά που τους είπα, ήταν τα εξής:

«Το μυστικό για να μην κολλάει ο εκτυπωτής είναι όταν βάζετε χαρτί στο tray, να βγάζετε ότι λίγο χαρτί έχει, να το ενώνετε με το χαρτί που θα βάλετε, και όλα τα χαρτιά μαζί να τα βάλετε μέσα πάλι. Αν βάλετε τα χαρτιά πάνω στα προηγούμενα που είχαν μείνει θα κολλήσει! Και γιατί συμβαίνει αυτό; Γιατί αν τα βάλετε κατευθείαν από πάνω, χωρίς να κάνετε την επιπλέον διαδικασία, τότε ο εκτυπωτής θα καταλάβει. Θα καταλάβει ότι βιάζεστε. Και δεν πρέπει ποτέ να αφήνετε τον εκτυπωτή να καταλάβει ότι βιάζεστε»

Τρώγοντας μπέργκερ στα Έβερεστ

Ήμουν στα Έβερεστ και περίμενα να παραγγείλω. Μπροστά μου ήταν ένας νεαρός που βιαζόταν. Όταν ήρθε η σειρά του να πει τι θέλει, άκουσα τον εξής διασκεδαστικό διάλογο που θέλω να μοιραστώ μαζί σας.

-Τι θα πάρετε κύριε.

-Ένα μπέργκερ με πατάτες και τυρί.

(σημείωση: το μπέρκγερ του Έβερεστ είναι ζυμάρι με ένα μπιφτέκι μέσα).


-Ε, το μπέργκερ είναι σκέτο.

(με ελαφρώς εκνευρισμένος επειδή αναγκάζετε να εξηγεί τα αυτονόητα)

-Ναι, θα το ανοίξετε, και θα βάλετε μέσα πατάτες και τυρί.

1995: Beach Party

Όταν τελειώσαμε το σχολείο, και όλη η μπακουροπαρέα είχε βγάλει πια δίπλωμα και βγαίναμε με τα αμάξια των γονιών μας τα βράδια, όλοι θελαν να έρχονται με το ‘δικό’ τους αμάξι. Δίναμε ραντεβού στην πλατεία Αγίας Παρασκευής, μαζευόμασταν και οι 6 μας, και φεύγαμε όλοι με έξι αμάξια. Ένας στο κάθε αμάξι. Κονβόυ το λέγαμε (ήταν της μόδας και η ομώνυμη ταινία εκείνη την εποχή). Κανείς δεν ήθελε να πάει συνοδηγός στο αμάξι κάποιου αλλού. Όλοι ελπίζαμε ότι θα σταθούμε τυχεροί και θα γυρίσουμε με γκόμενα από την βραδινή έξοδο. Ένας από εμάς μάλιστα, ύστερα από τρια χρόνια, το κατάφερε.

Μια φορά είχαμε σκαρφιστεί ένα φοβερό κόλπο. Θα κάναμε ένα μπιτς πάρτυ στην Ερωτοσπηλιά στο Πόρτο Ράφτη. Θα πηγαίναμε όλοι μαζί με τα αμάξια μας, μόνο που αυτή την φορά, όλη θα φέρναμε μια φίλη μας για να την γνωρίσουμε στους άλλους. Το σχέδιο ήταν fool-proof. Επίσης θα έφερναν κάποιοι Σαμπούκες, και κάποιοι ξύλα για να ανάψουμε και μια φωτιά στην παραλία. Ο Θανάσης θα έφερνε και την κιθάρα του. Δεν μας άρεσε όταν έπαιζε μουσική ο Θανάσης γιατί ήξερε να παίζει μόνο Πυξ Λαξ, αλλά αυτήν την φορά θα του το επιτρέπαμε γιατί μπορεί να άρεσε στα κορίτσια.

Συναντηθήκαμε όπως πάντα στην πλατεία. Κανείς μας δεν είχε φέρει καμία φίλη του για διάφορους αληθοφανείς λόγους. Δεν το βάλαμε κάτω όμως. Πήγαμε στην παραλία, ανάψαμε την φωτιά με την κιθάρα του Θανάση, ήπιαμε τις Σαμπούκες και περάσαμε πολύ ωραία. Στο γυρισμό, ο Θανάσης έκανε μια πολύ γρήγορη στάση, ξέρασε στο δρόμο μπροστά από τα αμάξια μας και όλοι σκεφτήκαμε "ΕΥΤΥΧΩΣ που δεν φέραμε κοπέλες!".

Ο γρίφος της Σφίγγας

Η Σφίγγα είναι φανταστικό πλάσμα της ελληνικής μυθολογίας, στενά συνδεδεμένο με το μύθο των Λαβδακιδών και συγκεκριμένα με εκείνον του Οιδίποδα 

Η Σφίγγα βρισκόταν στην Αρχαία Θήβα. Εκεί στεκόταν και ρωτούσε τους περαστικούς «Ποιο ον το πρωί στέκεται στα τέσσερα, το μεσημέρι στα δύο και το βράδυ στα τρία;». Όποιον δεν μπορούσε να λύσει το γρίφο, η Σφίγγα τον έσφιγγε, μέχρι να πεθάνει. 

Ο Οιδίπους έλυσε τον γρίφο απαντώντας ότι το ον αυτό πρέπει να είναι κάποιο πόκεμον. Ανέφερε πως υπάρχουν πάνω από 600 πόκεμον και σίγουρα θα υπάρχει και κάποιο που ο αριθμός των ποδιών του αυξομειώνεται καθώς αυτό εξελίσεται. Η Σφίγγα του είπε ότι έχει δίκιο, και καθώς τα πόκεμον είναι πάνω από 600, δεν απαιτεί να ξέρουν όλοι τα ονοματά τους. 

Μόλις λύθηκε το αίνιγμά της η Σφίγγα γκρεμίστηκε από τον βράχο που στεκόταν και σκοτώθηκε. Ωστόσο, ο ακριβής γρίφος που έδινε η Σφίγγα δεν είναι γνωστός από αρχαίες πηγές, αλλά από μεταγενέστερα κείμενα.